• Hello Friends You can Register on the Forum and by posting you can earn money too.

लिमोझीन

"बच्चमजी... तुम जिस स्कूल में पढते हो... उस स्कूल का मै हेड-मास्टर हूं... तू जे हे आत्ता बोललायस ना... ते मी काल रात्री ऑलरेडी माझ्या कल्पनेत सगळे केले आहे... आणि ते कसे प्रत्यक्षात खरे करायचे ह्याचा फूलप्रूफ प्रोग्राम मी ऑलरेडी बनवला आहे... तोच सांगायला मी तुला आज आत्ता बोलावले होते..." हरीशचा पोपट करत मी अभिमानाने म्हणालो...

"अच्छा, सर... आप तो सचमुच मेरे बाप निकले...," हरीशने हात जोडत म्हटले आणि पुढे विचारले, "मग कधी घडणार हे सगळे???"

"सांगतो सांगतो... थोडा धीर धर..." मी हसून त्याला म्हणालो...

भाग ३ समाप्त

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

लिमोझीन - भाग ४

"अच्छा, सर... आप तो सचमुच मेरे बाप निकले...," हरीशने हात जोडत म्हटले आणि पुढे विचारले, "मग कधी घडणार हे सगळे???"

"सांगतो सांगतो... थोडा धीर धर..." मी हसून त्याला म्हणालो...

आणि मग मी त्याला माझ्या मनात असलेला प्लान सांगितला... तो ऐकताना हरीश एकदम खूष होता आणि मी सांगत असलेल्या प्लानच्या कल्पनेने तो उचंबळून गेला पण त्याच्या मनात अनेक शंका होत्या... मी त्याला म्हटले की सर्वप्रथम मला संगीतादिदीला त्या प्लानबद्दल सांगून तिची परवानगी घेवू दे... तिला दुबईला एकटी यायला राजी करू दे... ती जर तयार झाली तर मग पुढे काय करायचे, कसे करायचे हे आपण डिटेलमध्ये ठरवुया असे मी हरीशला सांगितले... हरिश अर्थात खुषीत राजी झाला आणि ते आता प्रत्यक्षात कधी घडणार ह्या बद्दलची त्याची उत्सुकता चालु झाली... अर्थात, मी पण आता ते कसे प्रत्यक्षात घडते ह्याबद्दल प्रचंड उत्सूक होतो आणि त्या कल्पनेने त्याक्षणापासून माझ्या मनात उत्तेजनेचे लड्डू फुटायला लागले...

********

एक दोन दिवसांनी रात्री नेहमीसारखे मी ऑफिसमधुन घरी निघाल्यावर कारच्या हॅन्ड्सफ्री वरून संगीतादिदीला फोन केला... थोडे इकडचे-तिकडचे बोलणे झाल्यावर आम्ही चावट मूडमध्ये आलो आणि चावट बोलायला लागलो... त्या भरात मी उत्तेजित स्वरात तिला म्हटले,

"दिदी, तुला एक सांगायचे राहिले... दोन दिवसापुर्वी इकडच्या माझ्या एका मित्राने आम्हाला एक 'पार्टी' दिली... ती कोठे होती हे तू गेस करू शकशील का??"

"कोठे रे?? नाही सांगता येत..." संगीतादिदी हसून म्हणाली.

"बस काय, दिदी... काहितरी गेस कर ना... पटकन नाही म्हणतेस..."

"अरे काय गेस करू?? तुमच्या दुबईत तर खूप जागा असतील पार्टी करण्याच्या... आता मला थोडीच माहीत असणार आहे?? तेव्हा मी कसे सांगू शकेल??" पुन्हा ती हसून म्हणाली.

"बरं बरं... मीच सांगतो... तर ती पार्टी होती 'लिमोझिन' मध्ये!!" मी उत्साहाने तिला सांगितले...

"काय म्हणतोस?? वाऊऽऽऽ... कशी होती लिमो??" दिदी खूष होत उत्सुकतेने विचारू लागली...

"एकदम सेक्सी... आत काय इंटेरिअर होते... काय फॅसिलिटीज होत्या... एकदम रॉयल..."

असे म्हणत मी तिला लिमोझिनमधील आतल्या सुखसोयींबद्दल थोडक्यात पण इंटरेस्टींग शब्दात वर्णन करून सांगितले... ते ऐकून ती खूष झालीच पण एकदम हरखून गेली...

"आणि इंटरेस्टींग पार्ट म्हणजे... त्याने एक मुलगी अरेंज केली होती एक्झॉटिक डान्स करायला... म्हणजे लॅप डान्स... तो पण अर्धनग्न अवस्थेत..." मी हसून तिला म्हणालो.

"काय सांगतोस काय?? खरच??? चल काहितरी खोट सांगतोस तू..." संगीतादिदीचा त्यावर विश्वास बसला नाही...

"अग खरच सांगतोय मी... खोटं कशाला सांगू?... ती मुलगी आधी ड्रायव्हिंग कंपार्टमेंटमध्ये बसली होती आणि आम्हाला त्याची कल्पना नव्हती... नंतर ड्रिंक्स पार्टी रंगात आली असताना त्याने डिक्लेअर केले की आता एक 'सेक्सी सरप्राईज'... आणि त्याने स्पिकरवरून ड्रायव्हरला सांगितले तेव्हा त्याने ती लिमो एका बाजुला थांबवली आणि दरवाजा उघडुन एक स्कर्ट-ब्लाऊजमधली सेक्सी मुलगी आत शिरली... आणि मग तिने सगळ्यांना हाय-हॅल्लो करत फ्लाईंग किस दिले आणि मग डान्स म्युझिकवर ती सेक्सी डान्स करायला लागली..."

"अरे पण बाहेरून कोणाला ते दिसले नाही?? म्हणजे लिमोच्या काचेमधुन काही दिसत नाही??" दिदीने शंका विचारली...

"अजिबात दिसत नाही!!... लिमोची काच एकदम डार्क काळी असते आणि बाहेरून आतले काहीही दिसत नाही... आत कोण काय करतेय काहीही कळत नाही..."

"अच्छा... मग मज्जाच होती तुमची... चांगला फायदा घेतला असेल तुम्ही त्याचा..." दिदीने हसत म्हटले...

"ते काय सांगायला पाहिजे, दिदी... डान्स करता करता ती सेक्सी मूव्ह करत कपडे काढायला लागली... मग ती फक्त ब्रा-पॅन्टीवर राहिली आणि एक एक करत सगळ्यांच्या मांडीवर बसून 'लॅप-डान्स' करायला लागली..." मी उत्साहाने तिला सांगितले.

"हंम्म्मऽऽऽ... म्हणजे तुमची मज्जाच... मजा वाटली असेल ना खूप??..." दिदीने उत्साहाने विचारले.

"मज्जा तर वाटली... पण खरे सांगू का?? मला 'तू' खूप आठवलीस..." मी चावटपणे हसून दिदीला म्हणालो...

"मी?? मी कशाला आठवली तुला???" दिदीने आश्चर्याने विचारले...

"अग... तू मागे जेव्हा दुबईमध्ये आली होतीस ना... तेव्हा नाही का आपण सगळे दुबई मॉलमध्ये गेलो होतो... तेव्हा बुर्ज खलिफाच्या बाजूच्या एंटरन्सजवळ काही लिमोझिन उभ्य होत्या आणि त्या पाहून तू हरखुन गेली होतीस..."

"हो, मला आठवतेय ते... मी म्हटले पण तेव्हा की लिमोत बसायला किती मज्जा येईल..." दिदीने उत्साहाने म्हटले.

"हो... आमच्या बाईसाहेबांनी म्हटले की 'खूप रेंट असेल' आणि तो विषय तिथेच संपला होता..."

"हो... पण तिचेही बरोबर होते म्हणा... त्याचे रेंट खूप असेल ना..." दिदीने माझ्या मिसेसची बाजु घेत म्हटले..

"नाही ग... आपण समजतो तितके काही महाग नाही लिमोचे रेंट... म्हटले तर अफोर्डेबल आहे... ॲटलिस्ट एक वेळ हायर तर नक्की करता येईल..." मी तिला म्हणालो...

"ते ठिक आहे रे... पण तुला त्या दिवशी माझी आठवण का झाली??" दिदीने पुन्हा उत्सुकतेने विचारले...

"अग ती डान्सर सगळ्यांच्या मांडीवर बसून डान्स करत होती आणि तिने तिच्या अंगाला कुठे पण हात लावायची परवानगी दिली होती तेव्हा प्रत्येकजण तिला म्हटले तर थोडे चोंबाळत होता... ते पाहून माझ्या डोळ्यासमोर वेगळेच चित्र ऊभे रहात होते..."

"कोठले चित्र???" दिदीने प्रचंड उत्सुकतेने विचारले...

तिने तसे विचारल्यावर हरीशने जी कल्पना मला सांगितली होती ती जशीच्या तशी मी दिदीला सांगितली... अर्थात, माझ्या नजरेतून...

"दिदी... जस्ट इमॅजिन कर... तु अन मी... एखाद्या लग्न झालेल्या जोडप्यासारखे... त्या लिमोझिनमध्ये बसलोय... तु एक सेक्सी ड्रेस घातला आहे आणि मी पण डॅशिंग ड्रेसमध्ये आहे... मग आपण जणू हनीमून साजरा करतोय अश्यातऱ्हेने एकमेकांच्या हातात हात गुंफून शॅम्पेन सिप करतोय... मग आपण म्युझिकच्या तालावर त्या लिमोझिनमध्ये एकमेकांना बिलगुन डान्स करतोय... मग त्या एक्साईट मूडमध्ये आपण दोघे किसिंग करायला सुरुवात करतोय... मग किसिंग नंतर एक एक करत आपले कपडे आपण काढतोय... आणि मग संपुर्ण नागडे होवून आपण त्या सोफ्यावर पडलो आहोत..."

"तुला ना... जिथे तिथे मला नागडी कराविशी वाटते... कल्पनेत तरी थोडी शरम ठेव की मी तुझी बहिण आहे..." दिदीने लटकेपणे तक्रार करत म्हटले...

"अग दिदी, कसली शरम आणि कसला संकोच... माझ्या कल्पनेत तर मी तुला सगळ्या पब्लिक प्लेसमध्ये, पब्लिक वाहनात, नागडी करून झवली आहे... तेव्हा त्या पर्सनल हायर केलेल्या लिमोत तर मी हक्काने तुला नागडी केली... मग त्या सोफ्यावर आपण एकमेकांना चोखुन अजुन एक्साईट करत आहोत... मग फूल एक्साईट झाल्यावर त्या सोफ्यावर मी तुला, चालत्या लिमोझिनमध्ये चोदायला सुरुवात करतोय... जस्ट इमॅजीन... दुबईच्या रस्त्यावरून ती लिमोझिन फिरतेय आणि त्या चालत्या लिमोझिनमध्ये आपण बहिण-भाऊ कचकचुन झवतोय... घराच्या चार भिंतींमध्ये आपण खूपवेळा गुपचूप झवलोय... पण भर रस्त्यावर, फिरत्या गाडीत, काळ्या काचेच्या मागे आपण चोदतोय आणि बाहेरील जनतेला त्याचा काही पत्ताच नसेल... कशी वाटतेय ही झवायची नवी कल्पना तुला??" शेवटी मी तिला मादक सेक्सी स्वरात विचारले...

"सागरऽऽऽ... ऐकून पाणी पाणी होतेय... पुच्ची पाझरायला लागली माझी... काश! ही कल्पना खरी होवू शकली असती!" दिदीने उत्तेजनेने उसासा सोडत शेवटी उदासपणे म्हटले...

"अग काश काय काश?... ही कल्पना नक्कीच प्रत्यक्षात खरी होवू शकते, दिदी..." मी आत्मविश्वासाने तिला म्हणालो...

"अरे कशी होणार??... मी कधी दुबईला येणार??... आणि आले तर तुझी बायको आणि मुलें आहेत ना तिथे... आपण लिमोझिनमधून फिरायला जातोय म्हटले तर ते पण नाही का येणार?? त्यांच्या समोर आपण 'हनीमून'ला निघणार??" दिदीने तिच्या अनेक शंका बोलून दाखवल्या...

"अग दिदी... तुला हे जे सगळे प्रश्न पडले ते मला पण पडले... आणि त्यावर विचार करून मी सगळ्यावर सोल्युशन काढलेय..." मी हसून दिदीला म्हणालो...

"अच्छा... मग सांग बरं... काय सोल्युशन काढलेय तू???" दिदीने माझी खिल्ली उडवायच्या सुरात पण तरीही उत्सुकतेने विचारले...
 
"सोल्युशन म्हणजे 'न रहेगा बास, ना बजेगी बासुरी'..." मी गुढपणे हसून म्हटले...

"हॅ?... म्हणजे काय?? दिदीने आश्चर्याने विचारले.

"अग म्हणजे... ना रहेंगी ही आणि मुलें, ना बजेगी उनकी बासुरी..." मी पुन्हा गुढपणे हसत म्हटले.

"काय ते नीट सांग रे... काय करायचा विचार आहे तुझा??" दिदीने पुर्ण गोंधळून जात विचारले...

"अग... पुढच्या महिन्यात मुलांची परिक्षा संपली की त्यांना चार आठवड्याची सुटटी आहे... त्याच दरम्यान हिच्या एका नातेवाईकाचे लग्न आहे तेव्हा त्या लग्नाला मुंबईला जाता येईल असे आम्ही बोलत होतो... मी जर हिला भर घातली की तसेही मुलांना सुटटी आहे तर जा मुंबईला चार आठवडे म्हणजे तुला लग्न पण अटेंड करता येईल... तर ती होईल तयार... म्हणजे ते चार आठवडे मी इथे 'एकटाच' असेल... ध्यानात येते का काही?... मी 'एकटा' असणार!" मी 'एकटा' शब्दावर जोर देत दिदीला म्हणालो...

"हो हो... आले लक्षात... आणि मग काय??" दिदीने पुढे उत्सुकतेने विचारले...

"मग काय... त्या दरम्यान तू इकडे ये एकटी, दोन किंवा तीन दिवसाकरीता... आपण फूल मजा करुया... खायेंगे पियेंगे, ऐश करेंगे... एक दिवस लिमोझिनची टूर... फूल टू झवाझवी लोमोत..."

"अरे काहितरीच काय??... मी कशी येणार तिकडे एकटी??... तुझ्या बायकोला कळले तर??? इथे अजुन कोणाला कळले तर??" दिदीने नवलाईने विचारले...

"अग कोणालाही कळणार नाही... आपण कोणाला काही सांगायचेच नाही... हे बघ... त्या लग्नासाठी तसेही मला तिकडे मुंबईला दोन दिवसाकरीता यावे लागणार आहे... त्याच्या २-३ दिवस आधी तु इकडे यायची मी अरेंजमेट करतो... २-३ दिवस आपण इथे एकटे एकत्र राहून मजा करुया... आणि मग आपण एकत्रच मुंबईला जाऊया... एअरपोर्टवरून तु तुझ्या घरी आणि मी माझ्या घरी... कोणाला कसलाही सुगावा लागणार नाही..." मी हसून तिला म्हणालो...

"अरे सुगावा का नाही लागणार??? मी सायलीला कोठे ठेवू?? २-३ दिवस तिला कोण सांभाळणार??... आणि मी तिकडे तुझ्याकडे आले आणि तुझ्याबरोबर राहिले तर तेथे कोणाला कळणार नाही का???... म्हणजे एक बाई तुझ्याबरोबर २-३ दिवस रहात होती... तुझ्या बिल्डिंगमध्ये तुझ्याबरोबर कोणी मला पाहिले तर?? आणि नंतर तुझ्या बायकोला सांगितले तर??" दिदीने पुन्हा अनेक शंका बोलून दाखवल्या...

"सगळ्या प्रश्नावर सोल्युशन आहेत... तु सायलीला तुझ्या घरातच ठेव, त्या कामवाली बाईबरोबर... त्या बाईला तू सांग की माझा नवरा तीन दिवसाकरीता दुबईला कामासाठी येणार आहे तेव्हा त्याला सरप्राईज भेट म्हणून मी ३ दिवस दुबईला जाणार आहे... तेव्हा ३ दिवस तिला सायलीला सांभाळायला सांग... त्याला ते सरप्राईज असेल म्हणून मी कोणालाही ते सांगणार नाही आणि तु पण कोणाला सांगू नकोस असे तिला सांग... त्या दरम्यान कोणी तुझ्याबद्दल चौकशी केली तर तिला सांगायला सांग की काही कामानिमित्त शहराबाहेर गेली आहे... बाकी इकडची तु काळजी करू नकोस... आमच्या बिल्डींगमध्ये तुला-मला एकत्र कोणी पहाणार नाही ह्याची काळजी मी सहज घेईल, ते टेंशन तू घेवूच नकोस... आणि हिलाही ते कोठून कळणार नाही..."

"अरे पण... कसे होईल सगळे??? मला तर सगळे कठिण वाटतेय..." संगीतादिदी तरीही शंकेने म्हणाली...

"काही कठिण नाही, दिदी... सगळ्या प्रॉब्लेमवर सोल्युशन आहेत... तू फक्त तयार हो... बाकी सगळे आपण व्यवस्थित विचार करून ठरवुया... आणि असे चोरून मजा करण्यात एक वेगळेच थ्रिल आहे, एक वेगळीच एक्साईटमेंट आहे... असे चोरून तू एकटी इकडे आलीस आणि आपण त्या लिमोझिनमध्ये फिरून एका वेगळ्याच झवाझवीची मजा घेतली... तर तो आपल्या दोघांच्या आयुष्यातला एक अविस्मरणीय सेक्स असेल... तेव्हा तु फक्त तयार हो, बाकी मी सगळे मॅनेज करेल..."

असे बोलून मी पुढे संगीतादिदीला अजुन काही वेळ माझ्या त्या प्लानबद्दल सांगत राहिलो... तिने अनेक शंका आणि प्रश्न विचारले आणि सगळ्याला मी समाधानकारक उत्तरे दिली... माझ्या उत्तरांनी तिचे समाधान झाले खरे पण तिने नीट विचार करून निर्णय घेवुया असे सांगितले... मी अर्थात खुषीत त्याला तयार झालो... ॲटलिस्ट तिने माझी ही कल्पना पुर्णपणे फेटाळली नाही आणि प्रथमदर्शी त्याबद्दल तिचा नकार नाही हे सुचित केले होते... मला खात्री होती की दिदी शेवटी नक्की तयार होणार होती...

******
 
पुढे जवळ जवळ एक आठवडा दिदी आणि मी त्या सिक्रेट विजिटबद्दल चर्चा करत होतो, सगळ्या शक्यतेवर बोलून त्यांची उत्तरे शोधून सगळे सुरळीत पार पडेल ह्याची खात्री करून घेत होतो... सरते शेवटी संगीतादिदी गुपचूप दुबईला यायला तयार झाली!! पण ३ दिवसाच्या ऐवजी ती फक्त २ दिवस यायला तयार झाली! कारण सायलीला एकटे त्या कामवाल्या बाईबरोबर ठेवायला तिला कसेतरीच वाटत होते आणि नाही म्हटले तरी असे कोणालाही न सांगता ३ दिवस दुबईला जायचे म्हणजे तिला खूप रिस्क वाटत होती... माझ्यासाठी २ दिवसही खूप होते तेव्हा मी पण पटकन त्यासाठी तयार झालो...

जसे ते ठरले तसे मी आनंदाने वेडापिसा झालो!! माझ्या डोळ्यासमोर सतत फक्त ती लिमो, त्यात संगीतादिदी नागडी, आणि आमची झवाझवी दिसायला लागली... दिदीच्या मनातही त्या सिक्रेट ट्रिपच्या कल्पनेने अनामिक हुरहूर आणि उत्तेजना चालु झाली आणि ती एक वेगळीच कामासक्ती अनुभवू लागली...

हरीश त्या दिवसानंतर मला रोजच फोन करून दिदी तयार झाली का हे विचारत होता आणि मी त्याला सांगत होतो की आमची चर्चा अजुन चालु आहे म्हणून... जेव्हा दिदी तयार झाली त्यानंतर मी लगेच त्याला फोन करून ती आनंदाची बातमी दिली... ऐकून अर्थात तोही आनंदाने वेडा झाला!... माझ्यापेक्षा जास्त त्याला आनंदाच्या उकळ्या फुटायला लागल्या... मग काय काय करायचे, कसे करायचे ह्यावर तो भरभरून बोलायला लागला... मी त्याला म्हटले की आपल्याला सगळे नीट विचार करून ठरवायला पाहिजे तेव्हा एक एक करत आपण सगळ्या बाबतीत बोलून निर्णय घेवूया... त्याला अर्थात त्याने खुषीत होकार दिला...

सगळ्यात पहिले मी माझ्या बायकोबरोबर बोलून तिचा आणि मुलांचा मुंबईला जायचा प्रोग्राम फिक्स केला... नुसता फिक्स केला नाही तर त्यांचे जायचे-यायचे प्लेन तिकिटही मी ऑनलाईन बूक करून टाकले जेणेकरून त्यात बदल होवू नये... नंतर मग पुढच्या आठ-दहा दिवसात बायकोच्या नातेवाईकाच्या लग्नाची फायनल तारीख आम्हाला कळली तसे त्या हिशोबाने मी माझी तीन दिवस जायची तारीख नक्की केली... माझी तारीख ठरली तसे त्याच्या दोन दिवस आधीची संगीतादिदीची यायची तारीख नक्की झाली... संगीतादिदी रात्रीच्या फ्लाईटने दुबईला येणार होती आणि दुसऱ्या दिवशी आमची लिमोझिन टूर होणार होती... नंतर तिसऱ्या दिवशी दुपारच्या फ्लाईटने आम्ही दोघेही मुंबईला परत जाणार होतो... म्हटले तर ती फक्त एकच फूल दिवस दुबईत असणार होती पण तेही आमच्यासाठी खूप होते...

माझे आणि हरीशचे आधीच ठरले होते की संगीतादिदीची यायची प्लेन तिकिट आणि टुरिस्ट व्हिसा हरीशच्या लिमो टूर कंपनीकडुनच त्याच्या नावावर बूक करायचे, जेणेकरून माझ्या नावावर कसला रेकॉर्ड येवू नये... म्हणजे व्हिसा स्पॉन्सर म्हणून माझे नाव किंवा माझ्या क्रेडिट कार्डने तिचे तिकिट बुकींग करावे लागणार नव्हते... हरीश तर म्हणत होता की दिदीचे तिकिट आणि व्हिसाचा खर्च मीच बेअर करतो, तुम्हाला मला पैसे द्यायची गरज नाही. पण मी त्याला नकार देत म्हटले की 'अरे तुझा पगार किती? उगाच कशाला तू इतका खर्च करतोस'... तर तो ऐकतच नव्हता... शेवटी कसेबसे मला त्याला राजी करावे लागले की तो खर्च मीच बेअर करेल... पण त्याने अट घातली की ॲटलिस्ट लिमोझिनच्या रेंटचा खर्च तो बेअर करेल आणि ते पैसे मला त्याला द्यायची गरज नाही... त्याला शेवटी मी मान्यता दिली... संगीतादिदीला हरीशच्या विनंतीवरून मी दुबईला बोलवत होतो तेव्हा पुर्ण खर्चाचा भुर्दंड मला बसायला नाही पाहिजे असे त्याचे म्हणणे होते... मग मी त्याला नाराज केले नाही आणि लिमोझिनचा खर्च त्याला करू द्यायला मी मान्यता दिली...

मग शेवटी एकदाचे संगीतादिदीचे प्लेन टिकिट, टूरिस्ट व्हिसा आणि लिमोझिनचे बुकिंग झाले! त्याचवेळी मी माझे तिच्याबरोबर जाण्याचे तिकिटही ऑनलाईन बूक करून टाकले... माझे प्लेन तिकिट बूक करताना मला जरा धास्ती होती की संगीतादिदीचे प्लेन तिकिट बूक झाले त्याच फ्लाईटचे तिकिट मिळाले नाही तर?? पण नशीब त्याच फ्लाईटचे तिकिट मिळाले... फक्त एकत्र सीट मिळेल की नाही ह्याची खात्री नव्हती कारण पर्सनल ऑनलाईन तिकिट बूक करताना सीटचा कोटा वेगळा असतो आणि टुरिस्ट कंपनींचा सीट कोटा वेगळा असतो... तेव्हा आम्ही परत जाताना बोर्डींग पास घेताना एकत्र सीट मिळतील की नाही ह्याची शाश्वता नव्हती... पण तो काही मोठा प्रॉब्लेम नव्हता कारण जरी मिळाली नाही तर बाजुच्या पॅसेंजरला विनंती करून सीट चेंज करता आली असती...

सगळी बुकिंग झाल्यावर मी संगीतादिदीला फोन करून सगळ्या तारखा आणि प्रोग्राम तिला समजावून सांगितला... तिने मुंबईला तिच्या घरुन निघाल्यापासून पुन्हा मुंबईला माझ्याबरोबर परतून परत तिच्या घरी जाईपर्यंत काय काय करायचे कसे करायचे ह्याचा आम्ही एक प्रोग्राम चर्चा करून ठरवला... ऐन वेळेला समजा काही गोंधळ झाला किंवा ठरल्याप्रमाणे काही गोष्टी झाल्या नाहीत किंवा जमल्या नाहीत तर काय करायचे ह्यावरही आम्ही चर्चा केली... मी तिला सांगितले की तिने येताना फक्त एक हॅन्ड बॅग घेवून यावी जेणेकरून लगेजमध्ये ती टाकावी लागणार नव्हती आणि त्यामुळे वेळ जाणार नव्हता... दिदीने म्हटले की एका हॅन्ड बॅगेत तिचे दोन दिवसाचे कपडे वगैरे कसे काय मावतील तर तिला मी म्हटले की कोठलेही कपडे आणू नकोस कारण तिचे दोन दिवसाचे 'सगळे कपडे' मी इथे अरेंज करेन...

दुसऱ्या दिवशी ती गोष्ट मी जेव्हा हरीशला फोनवर सांगितली तेव्हा तो उत्साहाने मला म्हणाला,

"म्हणजे सर, तुम्ही तुमच्या दिदीचे दोन दिवस घालायचे कपडे इकडेच अरेंज करणार??"

"हो मग काय... तसेही मला तिला कपडे घ्यायची सवय आहेच... तेव्हा दोन दिवसाचे तिचे 'सगळे' कपडे मी इथे नवीन घेईन... आणि वापरून झाले की ती जाताना घेवून जाईल..." मी मिश्किलपणे हसून म्हणालो...

"आय सी... म्हणजे सर तुम्ही... ते आतले कपडे... म्हणजे ब्रा-पॅन्टीज... गाऊन वगैरे... असे सगळे कपडे नवीन घेणार??" त्याने उत्साहाने विचारले...

"ऑफकोर्स... तिला सेक्सी 'ब्रा-पॅन्टीज-नाईट गाऊन' घेण्यात तर मी स्पेशालिस्ट आहे!" चावटपणे हसून मी त्याला म्हणालो...

"सर सर... माझी एक रिक्वेस्ट आहे तुम्हाला... प्लिज नाही म्हणू नका..." आनंदाने उचंबळुन जात हरीश मला म्हणाला...

"कसली रिक्वेस्ट रे??... आधी सांग तर खरं..." मी उत्सुकतेने त्याला विचारले.

"ते मी सांगतो... पण तुम्ही नाही म्हणायचे नाही... मला आधी प्रॉमिस करा!" तो प्रचंड उत्साहात म्हणाला...

"अरे पण काय ते सांग तरी आधी... बरं मी प्रॉमिस करतो की नाही म्हणणार नाही..." त्याचे म्हणणे ऐकुन घ्यायच्या आधीच मी त्याला प्रॉमिस केले...

"ओह थॅंक्स, सर... तर तुम्ही संगीतादिदीला जे 'कपडे' घेणार आहात ना... ते मी घेईन, माझ्या खर्चाने... म्हणजे आपण दोघेही ते घ्यायला जावुया... पण पसंती माझी असेल..." ते सांगताना त्याचा उत्साह ओसंडुन जात होता...

"अरे आता कपड्याचा खर्च तू कशाला करतोस?... तुला अजुन भुर्दंड कशाला?? ऑलरेडी तू लिमोचा खर्च करत आहेस... तर मग अजुन खर्च कशाला करतोस??... ठिक आहे... तुला तुझ्या 'पसंतीचे' कपडे संगीतादिदीला घ्यावेसे वाटतात... माझी काही हरकत नाही त्याला... मी तुला बरोबर घेईन कपडे घेताना... पण पैसे तुला द्यायची गरज नाही... ते मी देईन..." मी हसून त्याला समजावत म्हटले...

"नाही, सर... तुम्ही मला प्रॉमिस केलेय... तेव्हा खर्च मीच करणार... तुम्ही आता नाही म्हणू शकत नाही..." हरीशने हसून पण ठामपणे मला म्हटले.

"अरे पण..." मी पुढे काही बोलायला गेलो पण त्याने मला थांबवत पुढे म्हटले...

"अरे वगैरे काही नाही, सर... तुम्हाला हे मान्य करायलाच पाहिजे... प्लिज माझी ही इच्छा पुरी करा!" त्याने निक्षून मला सांगितले...

"बरं बाबा... तू कर खर्च... खूष??" मी शेवटी ते मान्य करत हसत म्हणालो...

"ओह... थँक्यु सर!!... तुम्हाला माहीत नाही... पण तुमच्या संगीतादिदीचे फोटो जेव्हा जेव्हा तुम्ही मला दाखवता... तेव्हा तेव्हा मी माझ्या मनात तिला काही 'खास' कपड्यात इमॅजिन करत असतो... माझे ते इमॅजिनेशन मी आता प्रत्यक्षात पुर्ण करून घेणार... मी माझ्या कल्पनेत तुमच्या संगीतादिदीला जसे पहातो तसे आता मी प्रत्यक्षात तिला पहाणार... काय सांगू, सर... मी किती किती खूष आहे आता... तुमचे आभार कसे मानू तेच कळत नाही..." हरीश पुर्णपणे हरखुन जात आनंदाने म्हणाला...

"अरे आभार कसले त्यात... माझ्यामुळे तुला थोडा आनंद मिळत आहे... तुझी काही फॅन्टसी त्याने पुरी होत आहे... तर त्याने उलट मला आनंदच होईल... बाय द वे... तुझी संगीतादिदीबद्दलची कल्पना काय आहे ते तरी सांग... तिला तुला कोठल्या 'कपड्यात' बघावेसे वाटते ते कळु तरी दे मला..." मी पण आनंदाने आणि उत्सुकतेने उचंबळुन जात त्याला विचारले...

"सर... तसे तर मी तुमच्या संगीतादिदीला अनेक 'वेगवेगळ्या' सेक्सी कपड्यात इमॅजिन करत असतो... पण सगळ्यात जास्त मी तिची कल्पना 'लाल रंगाच्या शिफॉनच्या साडीत' करत असतो... लाल शिफॉनची पारदर्शक साडी... साडीच्या आत लाल सिल्कचा परकर... त्याच्या आत सिल्कची सेक्सी डिझाईनची इवलिशी पॅन्टीज... वर त्याच लाल शिफॉनच्या कपड्याचा सेक्सी डिझाईनचा पारदर्शक ब्लाऊज... आतमध्ये अर्थात लाल रंगाची सेक्सी डिझाईन आणि एंब्रॉयडरीची ब्रेसीयर..." अतिशय उत्साहाने कापऱ्या आवाजात म्हणजेच उत्तेजित होत हरीश मला ते सांगत होता...

"वाऊऽऽऽ... ह्या कपड्यात संगीतादिदी एकदम सेक्साट दिसेल ह्यात काहीच शंका नाही!... अरे पण आम्ही लिमोत बसणार... त्यात आणि आत तिचे सगळे कपडे काढुन मी तिला झवणार... मग अशी साडी तिने घातली तर ती काढायला त्रासदायक नाही का होणार??... बरे काढायला काही प्रॉब्लेम नाही... साडी फेडण्यात एक वेगळीच मजा आहे... पण नंतर आमची झवाझवी झाल्यावर पुन्हा तिला त्या लिमोत ती साडी नेसावी लागणार ना... ते काम खुप कठिण होईल... खासकरून लिमोमध्ये व्यवस्थित ऊभे रहाता येणार नाही साडी नेसायला... तेव्हा संगीतादिदी त्यावेळी साडी घालायला रेडी होईल की नाही सांगता येत नाही..." मी माझ्या शंका बोलून दाखवल्या...

"अहो सर... तुम्ही तिला राजी करा... तुम्हाला ती नाही म्हणणार नाही... बाकी नंतर पुन्हा साडी घालण्याबद्दल... तर पुन्हा ती साडी घालायची गरज नाही... तिला आपण अजुन एक ड्रेस घेवुया... तुमची चुदाई झाली की तिने परत साडी घालायच्या भानगडीत न पडता सरळ दुसरा ड्रेस घालायचा... कसे वाटतेय हे सोल्युशन??" हरीशने उत्साहाने माझ्या शंकेचे सोल्युशन सांगितले...

"हो... तसे केले तर मग काही हरकत नाही... अश्या बाबतीत तुझे डोके एकदम भन्नाट चालते हं..." मी हसून हरीशला म्हणालो...

"अश्या बाबतीत म्हणजे... फक्त तुमच्या संगीतादिदीच्या बाबतीत... तुम्हाला मी काय सांगू तुमच्या दिदीने मलाही किती वेड लावले आहे ते... आता मी तुमच्या इतका भाग्यवान नाही की तिला 'उपभोगायचे' सुख मला मिळेल... पण तुमच्या मराठीत ती एक म्हण आहे ना काही ते 'दुधाची तहान ताकावर' वगैरे... तसे आता चान्स मिळाला आहे तर थोडे सुख पदरात पाडुन घेतोय... ते पण तुमच्या कृपेने..." हरीश हसत म्हणाला...

"अरे मला पण मजा वाटते की संगीतादिदीकडुन मला जे सुख मिळतेय त्याचा थोडा आनंद मी तुला देवू शकतो ह्याची... ओके तर मग... आपण दोघे जाऊया दिदीला कपडे घ्यायला... खास तुझ्या पसंतीचे..." शेवटचे वाक्य मी चावटपणे हसत म्हणालो...

"मग कधी जाऊया, सर?? उद्याच जाऊया का??" हरीशने उतावळेपणे म्हटले...

"अरे नाही रे... उद्या नाही जमणार... आणि इतकी काय घाई आहे?... अजुन महिना आहे दिदीला यायला... दहा दिवसांनी जेव्हा माझी बायको-मुलें मुंबईला जातील ना... त्यानंतर मी एकदम फ्रि आणि रिलॅक्स असेल... तेव्हा जाऊया आपण फुरसतमध्ये... कळले का?" मी हसून त्याला म्हणालो...

"हो कळले!... चालेल... माझी काही हरकत नाही वाट बघायची..." हरीशने हसत कबुल करत म्हटले...

*******
 
यथावकाश मुलांची परिक्षा झाली आणि माझी बायको-मुलें मुंबईला सुटटीवर निघून गेली... मग ते गेल्यानंतर दुसऱ्याच दिवशी रात्री मी आणि हरीश 'बर-दुबई' मधल्या अल-फाईदी स्ट्रिटवर भेटलो... हा एरिया मुंबईतील 'दादर मार्केट'सारखा आहे ज्यात बहुतांशी दुकाने इंडियन लोकांची आहेत... तेथे छोटी मोठी दुकाने आहेत ज्यात डिझाईन वेअर्सच्या साड्या, पंजाबी ड्रेसेस, पार्टी-वेअर सलवार-कमीज असे अनेक इंडियन ट्रॅडिशनल ड्रेसेस मिळतात...

आम्ही दोघे एका डिपार्टमेंटल शॉपमध्ये शिरलो कारण आम्हाला वेगवेगळे 'कपडे' घ्यायचे होते... त्या शॉपमध्ये हार्डली एखाद दुसरे कस्टमर होते तेव्हा सगळा शुकशुकाट होता... तेथे आपल्या भारतीय मुली सेल्सगर्ल होत्या ज्यांनी हात जोडत हसून आमचे स्वागत केले... एक दिसायला चिकणी असलेली पण पस्तिशीतली तरुणी स्मित हास्य करत हिंदीमध्ये आम्हाला विचारायला लागली...

"सर, हमारी दुकान में आपका स्वागत है!... कहिये, क्या चाहिये??"

तिने तसे विचारल्यावर मी हसून हरीशकडे पाहिले आणि इशारा केला जेणेकरून त्याने उत्तर द्यावे... त्याला वाटले मी बोलेल पण जेव्हा मी त्याच्याकडे इशारा केला तसे तो किंचित भांबावला पण तरीही त्याने उत्तर दिले...

"जी... हमे... वो... हमे साडी लेनी है... और एक पार्टी-वेअर ड्रेस भी चाहिये..."

"जरूर... हमारे पास सब मिलेगा... आप यहां आईये...," असे म्हणत ती आम्हाला एका कोपऱ्यातील भागाकडे घेवून जावू लागली...

ती पस्तिशितली तरुणी बहुतेक हेड सेल्सगर्ल असावी म्हणून तीच आम्हाला अटेंड करत होती... तिने छान साडी घातलेली होती आणि ती पाठमोरी आमच्या पुढे चालत होती तेव्हा सहाजिकच आम्ही दोघे तिला मागून न्याहाळत होतो... तिची फिगर मस्त होती आणि तिला पाहून आम्ही दोघेही उत्साहित झालो... एका कोपऱ्यातील भागात पोहचताच तिने मंजुळ स्वरात हरीशला विचारले,

"आपको ऐतराज ना हो तो मै कुछ पुछूं आपको??"

"जी नही... मेरा मतलब है कोई ऐतराज नही..." हरीश लगबगीने म्हणाला...

"शुक्रिया... आपको ये कपडे किसके लिये लेने है? मेरा मतलब है आपकी बिवी को या बहेन को या अपनी मॉं को, किसी रिश्तेदार को??" तिने हसून विचारले...

"जी इनकी बहेन के लिये..." हरीशने हसून माझ्याकडे इशारा करत तिला म्हटले...

"अच्छा... इनकी बहेन... शायद वो आपकी बिवी है..." तिनेही मिश्किलपणे हसत म्हटले...

"काश वैसा होता!..." हरीशने हसून मला डोळा मारत म्हटले.

"जी क्या मतलब??" तिने उत्सुकतेने विचारले.

"मेरा मतलब है... मेरी बिवी नही है वोह..." हरीशने हसून उत्तर दिले...

"ओह... सॉरी हं... शायद... आपकी भी बहेन लगती होगी मुंहबोली..." तिने ओशाळत उत्तर दिले.

त्यावर हरीश माझ्याकडे पाहून मिश्किलपणे हसायला लागला आणि मी नजरेनेच त्याला होकार दिला तसे हसत तो तिला म्हणाला...

"हां... ऐसे ही समझ लिजिये आप... इनकी बहेन याने मेरी भी बहेन जैसी है वोह..."

"बिलकुल... फिर कहिये... कौनसे ओकेजन के लिये ड्रेसेस चाहिये उन्हे?... मेरा मतलब शादी या कोई फंक्शन..." तिने हसून पुढे विचारले...

"वैसे तो कोई ओकेजन नही है... ऐसेही वोह व्हिजिट पर आ रही है यहां... तो मै उसे तोहफे में कुछ देना चाहता हुं..." हरीशने पुन्हा हसून माझ्याकडे पहात तिला म्हटले...

"चलो अच्छा है... आपकी मुंहबोली बहेन है... और आप उसे तोहफे में साडी और ड्रेस देना चाहते होंगे... आप बहोत अच्छे है..." तिने हसून हरीशचे कौतुक करत म्हटले...

"जी शुक्रिया!..." हरीश कसेनुसे हसत म्हणाला...

"अच्छा अगर आपको हर्ज ना हो तो कुछ और सवाल पुछूं मै?... आपकी 'बहेन' के बारे में..." तिने हरीशलाच विचारले...

"हां बिलकुल पुछिये..." हरीशने तत्परतेने म्हटले...

"वोह कैसी है?... मेरा मतलब है रंग-रुप और कद-ऊंचाई वगैरा... माफ किजिये... मै इसलिये पुछ रही हूं की उसके मुताबिक ऊनको कौनसा कलर, पॅटर्न और डिझाईन सूट होगी वैसेही कपडे दिखा दुंगी..." तिने हसून म्हटले...

"ऊनके बारे में मै क्या कहूं... वोह इतनी सुंदर है, गोरी है, हेल्दी है की ऊनकी तारीफ करना मुश्किल है... सर, आप आप ही बाताईये अभी..." हरीशने हसून मला म्हटले...

"हां... मेरी बहेन बहोत सुंदर है... कद ऊंचा है, तकरीबन ५ फूट ७ या ८ इंच... तबियत एकदम 'हेल्दी' है... ठहरिये... मै आपको उसका फोटो दिखाता हुं... उससे आपकी समझ में आयेगा की वोह कैसी है..."

असे बोलून मी माझ्या मोबाईलमध्ये संगीतादिदीचे छान, सुंदर फोटो असलेले फोल्डर उघडले आणि त्या सेल्सगर्लला दाखवायला लागलो... एक दोन फोटो तिच्या चेहऱ्याचे क्लोजप दाखवले... मग दोन तीन अर्धे फोटो ज्यात तिच्या कंबरेच्या वरच्या फिगरची कल्पना यावी... मग शेवटी तिचे काही पुर्ण फोटो मी तिला दाखवले... सगळ्या फोटोंमध्ये संगीतादिदीची सुंदरता दिसत होतीच पण तिची मादक सेक्सी फिगर उठून दिसत होती... उत्सुकतेने ती दिदीचे फोटो पहात होती...

"है ना सुंदर मेरी बहेन?..." मी हसून तिला विचारले...

"हां... बहोत सुंदर है!... ऊनकी हाईट भी अच्छी है..." तिने हसून म्हटले...

"बिलकुल है... अब आप उस पर अच्छी लगेगी ऐसी साडी दिखाईये..." मी उत्साहाने तिला म्हणालो...

"हां... और साडी सिर्फ 'लाल रंग' की होनी चाहिये... वो भी शिफॉन की..." हरीश पटकन तिला म्हणाला...

"सिर्फ लाल रंग की??... वैसे तो उन पर कोई भी रंग अच्छा लगेगा... मै दिखाती हुं ना आप को कुछ अच्छे अच्छे रंग..." तिने आश्चर्य व्यक्त करत म्हटले...

"नही... हमें सिर्फ लाल रंग की चाहिये... वोह भी शिफॉन की... आपने उसके फोटो देखे ना?... उन्होने हर एक अलग कलर के कपडे पहने थे... लेकिन लाल रंग के कपडे नही थे... इसलिये हमें उन्हे इस बार लाल रंग कीही साडी लेनी है..." हरीशने तिला निक्षून सांगितले...
 
"इस बार मतलब? आप उन्हे हमेशा कपडे लेते है??" तिने पटकन उत्सुकतेने विचारले...

"हां... मै नही... ये उसके भाईसाहब..." हरीशने हसून माझ्याकडे बोट दाखवत तिला म्हटले आणि ती नवलाईने माझ्याकडे पहायला लागली...

"जी हां... दर.असल मै मेरी दिदी को हमेशा कपडे गिफ्ट में लेके जाता हूं... ३/४ महिने में एक बार मेरी इंडिया में ट्रिप होती है और हर बार मुझे दिदी के लिये गिफ्ट याने कोई ना कोई कपडे लेके जाना पडता है... मेरी इकलौती दिदी है ना... इसलिये... और उसके हसबंड सौदी में काम करते है और साल में एक ही बार आते है इंडीया... तो मै हर ३/४ महिने में एक बार उसे मिलने इंडिया जाता रहता हुं और उसे तोहफे में कपडे ले के जाता हूं..." मी हसत तिला सांगितले...

"अच्छा... बहुत अच्छा काम करते है आप... आप की दिदी लकी है आप के जैसा भाई पाके..." तिने हसून म्हटले...

"लकी तो मै हूं... उसके जैसी इतनी अच्छी और सुंदर दिदी है मेरी... इसलिये मुझे उसे अच्छेसे अच्छा कपडा ले के देने की आदत है..." मी हसत म्हणालो...

"हां, जरूर... हमारे पास भी अच्छे से अच्छा ब्रॅन्ड है, कलर है, डिझाईन है... मै दिखाती हूं आपको..."

"नाम क्या है आप का??" हरीशने हसून तिला विचारले, "अगर आप को ऐतराज ना हो तो बताईये..."

"जी ऐतराज क्या उसमें... मेरा नाम दिपाली है..." तिने हसून उत्तर दिले...

"दिपाली... बहोतही अच्छा नाम है आपका... कहां से है आप?... मेरा मतलब है इंडिया में?" हरीशने पुढे विचारले...

"जी मै हूं कर्नाटकसे... लेकीन मुंबईमें पढी-लिखी हूं..." तिने उत्तर दिले...

"अच्छा.. व्हेरी गूड... दुबईमें कब से है आप?... याने इस शॉपमें कबसे काम कर रही है आप??"

"जी ४ साल से... मेरे हजबंड इस शॉपके मॅनेजर है... उनके साथ मै ये शॉप संभालती हूं..." तिने हसून हरीशला म्हटले...

ते ऐकून मी हसू दाबून हरीशकडे पहायला लागलो आणि हरीशचा चेहरा गोरामोरा झाला... तिने तिच्या नवऱ्याचा उल्लेख मुद्दाम केला होता, हरीशला सुचवण्यासाठी की तिचे लग्न झालेले आहे आणि ती नवऱ्याबरोबर येथे रहातेय तेव्हा लाईन मारू नकोस... आपला पत्ता कट झाल्यासारखा चेहरा लटकवत हरीश तिला म्हणाला,

"ओके दिपालीजी... अब अच्छी अच्छी साडीया दिखाईये हमारीं दिदी के लिये..."

मग त्या दिपालीने लाल रंगातील शिफॉनच्या वेगवेगळ्या साड्या काढुन आम्हाला दाखवायला सुरुवात केली... प्रत्येक साडी काढल्यावर त्या साडीची माहिती देत ती उलगडुन दाखवायची आणि तिच्या निऱ्या पाडुन काऊंटरवर पसरवत आम्हाला दाखवायची... आम्ही दोघे साडी बघायचो आणि मग एकमेकांकडे पहात 'नाही' चा इशारा करत तिला पसंत नाही म्हणून सांगायचो... ती हसतमुखाने पुढची साडी काढुन दाखवत होती... चांगल्या १५/२० साड्या दाखवून झाल्यावर हरीश किंचित त्रासिक स्वरात पण तरीही हसतमुखाने तिला म्हणाला,

"दिपालीजी... कुछ मजा नही आ रहा... कोई और अच्छी सी साडी दिखाईये ना... देखकर दिल खूष हो जाये..."

"जरूर दिखाती हूं... लेकीन थोडा मुझे बतायेंगे... की आप क्या एक्सपेक्ट कर रहे है?... मेरा मतलब है एक्झॅक्टली कौनसी टाईप की साडी आपको चाहिये?" तिने किंचित गोंधळत विचारले...

"साडी तो लाल ही चाहिये और शिफॉन की ही होनी चाहिये... हो सके तो ज्यादा से ज्यादा ट्रान्सपरंट..." हरीशने खुलासा करत म्हटले...

"ज्यादा ट्रान्सपरंट चाहिये??.." तिने आश्चर्याने हरीशकडे पहात मग माझ्याकडे पाहिले...

सहाजिकच होते... तिला प्रश्न पडला होता की ह्याच्या बहिणीसाठी साडी घ्यायचीय... आणि हा दुसराच पुरुष सांगतोय की ' जास्तीत जास्त ट्रान्सपरंट' साडी पाहिजे... तिला अजुन गोंधळवायला मी मिश्किलपणे हसत तिला म्हणालो,

"दिपालीजी... आप कोई ऐसी साडी दिखाईये जिसे पहेनके वो एकदम सुंदर तो लगेही पर और भी 'सेक्सी' दिखे..."

"जी???..." तिने आश्चर्याने माझ्याकडे पहात विचारले पण मग शांत होत म्हटले, "ठिक है... जैसे आपकी मर्जी!... आप हमारे कस्टमर है और आप की पसंद हमारे सर आंखोपर... वो तो मै सोच रही थी... के वो आपकी बहेन है... इसलिये मुझे लगा... के आप उसे थोडी सोबर साडी पसंद करेंगे... इसलिये..."

दिपालीला थांबवत मी पटकन म्हणालो, "अरे दिपालीजी... मेरी बहेन एकदम सुंदर है, मॉडर्न है... उसकी 'फिगर' भी बहोत अच्छी है... इसलिये वो हर टाईप के कपडे पहनती है... बोल्ड और सेक्सी भी... जिसमें उसकी फिगर और भी सेक्सी लगती है... तो उसे कोई ज्यादा ट्रान्सपरंट और सेक्सी दिखनेवाली साडी पहनने में कोई ऐतराज नही होता है... इसलिये आप बिनधास्त एकदम ट्रान्स्परंट और सेक्सी साडी दिखाईये..."

माझे बोलणे ऐकून ती थोडी चक्रावलीच की असा कसा भाऊ आहे हा जो स्वत:च्या बहिणीला अशी साडी घेतोय ज्यातून तिचे अंग दिसेल आणि ती अजुन सेक्सी दिसेल... आता तिला काय माहीत की मी कसा भाऊ आहे ते? चेहऱ्यावर गोंधळलेले भाव ठेवत ती पुढे म्हणाली,

"मै आपको एक कॅटलॉग दिखाती हुं डिझाईनर साडीका... उसमेंसे शायद आपको कोई साडी पसंद आ जायेगी... आप सिर्फ साडी चुन लिजिये, उसमें लाल कलर आपको मिल जायेगा... लेकीन इस ब्रॅन्डकी साडीया थोडी हायर रेंज की है... मेरा मतलब है थोडी कॉस्टली है..."

"अजी कोई मुश्किल नही... हमें बस साडी पसंद आनी चाहिये... किमत कितनीभी हो..." हरीश फुशारक्या मारत म्हणाला.

मग तिने एक कॅटलॉग काढुन आम्हाला दाखवायला सुरुवात केली... त्या कॅटलॉगमध्ये सुंदर मॉडेल्सचे वेगवेगळ्या डिझाईनच्या, पॅटर्नच्या आणि रंगाच्या साड्या घातलेले फोटो होते... मी आणि हरीश ते फोटो एक एक करत पाहू लागलो आणि कुजबूजत बोलू लागलो की 'हा पॅटर्न मस्त आहे, दिदी मस्त माल दिसेल ह्यात... यार, क्या साडी है ये, दिदी एकदम सेक्सी दिसेल ह्यात... वाऊऽऽऽ... जबरदस्त... दिदीची फिगर एकदम सेक्साट दिसेल ह्या साडीत'...

जरी आम्ही कुजबूजत होतो तरी ते त्या दिपालीला नक्की ऐकायला जात होते आणि ती कर्नाटकची होती, मुंबईमध्ये लहानाची मोठी झाली होती तेव्हा तिला मराठी कळत असावे... कारण आम्ही काही बोललो की ती नवल करत आम्हा दोघांकडे अशी बघत होती की जणू मनात म्हणतेय की 'कैसे भाई है ये दोनो?... अपनी दिदीको मस्त माल कह रहे है, दिदीको सेक्सी और सेक्साट कह रहे है???'...

पुर्ण कॅटलॉग बघून झाल्यावर त्यातील निवडक ५/६ फोटो तिला दाखवत आम्ही त्यातील साडी लाल रंगात दाखवायला सांगितल्या... हसतमुखाने ती आम्हाला त्या फोटोतली एक एक साडी पण लाल रंगातली दाखवायला लागली... जेव्हा ती साडी काढुन आम्हाला उघडुन व पसरवून दाखवत असे तेव्हा परत आम्ही कुजबूजत बोलत होतो की ती साडी दिदीच्या अंगावर कशी सेक्सी दिसेल किंवा दिदीचे सेक्सी अंग त्या साडीत कसे खुलून दिसेल वगैरे... आम्ही हळु आवाजात कुजबूजत होतो पण ते तिला नक्कीच ऐकायला जात होते... आणि आमची कुजबूज ऐकून ती कावरीबावरी होत होती...

शेवटी आम्ही २ साड्या सिलेक्ट केल्या आणि मग त्यातली कोठली एक घ्यायची ह्यावर आम्हा दोघांची चर्चा चालु झाली... आमच्यात कोणा एका साडीवर एकमत होत नव्हते तेव्हा शेवटी मी त्या दिपालीला म्हणालो,

"दिपालीजी... अब आपही हमारी मदत किजिये, साडी सिलेक्ट करने के लिये... आपही बताईये की इसमेंसे कौनसी साडीमें मेरी दिदी ज्यादा सुंदर और सेक्सी लगेगी?... आपको चाहिये तो मै उसके फोटो वापस दिखाता हुं... आप फोटो देखकर बताईये कौनसी साडी में मेरी दिदी की सेक्सी फिगर और निखर आयेगी..."

इतके बोलून मी परत मोबाईल काढला आणि तिला दिदीचे फोटो परत दाखवू लागलो... ती तर गोंधळली होतीच तेव्हा काही न बोलता गुपचूप मी दाखवत होतो ते फोटो पाहू लागली... दिदीचा एखादा साडीतला फोटो आला की मी तिला म्हणायचो, "देखिये... इस साडीमें वोह कितनी सुंदर और सेक्सी लग रही है... ऐसी साडी लगनी चाहिये... जिसमेंसे उसकी फिगर और अच्छी... बल्की और सेक्सी लगनी चाहिये..."
 
बिचारी दिपाली गोंधळत माझ्या म्हणण्याला दुजोरा देत होती की... "हां... सही कहा आपने... बिलकुल अच्छी लग रही है... मेरा मतलब है सेक्सी लग रही है... ये लाल साडी उनके बदनपर ऐसेही सेक्सी लगेगी... ये लाल साडी इससे ज्यादा ट्रान्सपरंट है... तो उनकी सुंदरता इसमेंसे और भी निखर आयेगी..."

शेवटी तिने जी साडी सांगितली ती आम्ही दोघांनी फायनल केली... एका मोठ्या दिव्यातून सुटका झाल्यासारखा तिने उसासा सोडला आणि ती दिलखुलास हसली... मग हसत ती आम्हाला म्हणाली,

"मुझे खुशी है की आपको आपके पसंदकी साडी मिल गयी... यकीनन आप जैसा चाहते है वैसेही ये साडी आपकी दिदीपर अच्छी लगेगी... मेरा मतलब है वो इस साडीमें और भी 'सेक्सी' लगेगी..." सेक्सी शब्द बोलताना ती पण चावटपणे हसली...

"आपने हमारी मदत की फायनल सिलेक्शन में... आपका बहोत बहोत शुक्रिय!" हरीशने हसून तिला म्हटले.

"अरे इसमें शुक्रिया कहने की क्या बात है... ये तो हमारी ड्युटी है की कस्टमर पुरी तरहसे हॅप्पी होना चाहिये हमारे यहासे कपडे खरीदके... अच्छा... अब इस साडी से मै आपको ब्लाऊजपीस निकालकर देती हूं... ब्लाऊज कहांसे सिलायेंगे आप? हम ब्लाऊज भी सिलाकर देते है..." तिने हसत म्हटले.

"अच्छा... फिर तो बहोत अच्छी बात है... हमें और कही जाने की जरुरत नही... लेकीन ब्लाऊज कैसे बनेगा?... हमारी दिदी तो यहां है नही... मेरा मतलब है साईज लेने के लिये..." हरीशने हसून तिला म्हटले.

"उनका कोई पहलेवाला ब्लाऊज है क्या आपके पास??... उसपेसे हम साईज ले सकते है..." तिने विचारले तसे हरीशने माझ्याकडे पाहिले...

"उसका एक ब्लाऊज है मेरे पास... लेकीन यहां नही है, घरमें है..." मी विचार करून म्हणालो.

"कोई बात नही... आप बादमें लाके दिजिये..." तिने हसून म्हटले...

"ठिक है... मै कल लेके आऊंगा... लेकीन आप कितने दिनमें सिला के देंगे?... हमें एक हफ्ते के अंदर चाहिये.. और ब्लाऊज का पॅटर्न कैसा होगा??" मी तिला विचारले.

"जी उसकी फिक्र ना करे आप... हम दो दिनमें सिला के देंगे आपको... और पॅटर्न बिलकुल साडी को मॅच होगा... मेरा मतलब है साडी के जैसा ही 'सेक्सी'..." तिने चावटपणे हसून आम्हाला म्हटले...

"अच्छा... तो फिर ठिक है... लेकीन फिर भी बताईये ना... पॅटर्न 'सेक्सी' बोले तो कैसा होगा..." हरीशने उतावळेपणे विचारले...

"ठहरिये... मै आपको ब्लाऊज के पॅटर्नका एक कॅटलॉग दिखाती हुं... उसमेंसे आप सिलेक्ट किजिये... आप बैठिये ना... बैठकर आरामसे देखीये..."

हसून तसे म्हणत दिपालीने पुन्हा एक कॅटलॉग काढला आणि माझ्या हातात दिला... तिच्या काऊंटर समोरील दोन चेअरवर आम्ही दोघे बसलो आणि त्या कॅटलॉगमधले ब्लाऊजच्या पॅटर्नचे फोटो पाहू लागलो... तिने हसून आम्हाला विचारले,

"और सर... आप कुछ लेंगे... थंडा या गरम?"

"जी नही... थँक्स!" मी हसून तिला म्हणालो पण हरीश हळुच माझ्या कानात कुजबूजला, 'गरम चूत हो तो दिजिये'...

"अरे ऐसे कैसे?... आपको कुछ तो लेना पडेगा... देखिये आपके दोस्त आपके कानमें कुछ कह रहे है... इसका मतलब उन्हे कुछ चाहिये... बताईये क्या चाहिये?"

"लो... अब तुम ही बता दो क्या चाहिये तुम्हे..." मी हरीशला इशारा करत हसून म्हणालो...

"हं?... जी... वो..." हरीश उत्तर देताना गडबडला...

"बता बता... अब क्यु शरमा रहा है... जी इसको कुछ 'गरम गरम' चाहिये..." मी हसून त्याची टेर खेचत म्हणालो...

"जी नही... बल्की थंडा चाहिये... कोई भी सॉफ्ट-ड्रिंक चलेगा..." हरीशने ओशाळत म्हटले...

"जी जरूर... आप कॅटलॉग देखिये... तब तक मै सॉफ्ट-ड्रिंक मंगाती हूं..."

तिने हाक मारून कोणाला तरी दोन सॉफ्ट-ड्रिंक मागवायला सांगितले आणि ती काऊंटरमागील स्टूलवर बसून आमच्याकडे बघायला लागली... नंतर आम्ही उत्साहाने तो कॅटलॉग पहायला लागलो...

जो जो पॅटर्न आम्हाला सेक्सी वाटायचा त्या फोटोवर थांबून आम्ही पुन्हा हळु आवाजात कुजबुजू लागलो... की 'हा पॅटर्न मस्त वाटतोय... हा पॅटर्न तिला एकदम सेक्सी दिसेल... ह्या पॅटर्नमधुन तिची गोरी गोरी पाठ मस्त उघडी दिसेल... ह्या पॅटर्नमध्ये तिचे एकदम 'भरलेले' दिसतील'...

आता आम्ही तिच्यापासून चार-पाच फूटावर होतो तरी पण आमचे बोलणे तिला नक्कीच ऐकू जात असावे कारण आम्ही काही चावट बोललो की तिचा चेहरा लाजेने गोरामोरा व्हायचा... नक्कीच आम्ही दिदीबद्दल जे काही चावट बोलत होतो ते तिला नक्कीच कळत होते आणि म्हणूनच तिचा चेहरा शरमेने गोरामोरा होत होता... कॅटलॉगमधला पुढचा एक फोटो पाहून हरीश हरखुन पण दबक्या आवाजात म्हणाला,

"वाऊऽऽऽ... ये एकदम सही है... सिर्फ नाडीवाला पॅटर्न... ह्यात दिदीची पाठ पण उघडी दिसेल... तिचे खांदे उघडे दिसतील... आणि पदर सरकला तर साईडने तिचे 'मोठे मोठे' ब्लाऊजमधून बाहेर डोकावतील... आपण हाच फायनल करुया..."

"अरे वेड्या... ह्या पॅटर्नच्या ब्लाऊजमध्ये तिला 'ब्रा' नाही घालता येणार... आणि ब्रा नाही घातली तर पुढून पातळ ब्लाऊज आणि साडीमधून तिचे गोळे आणि निप्पल दिसतील ना..."

"अरे मग दिसू दे ना... उलट बघायला मजा वाटेल..." हरीश चावटपणे हसत मला म्हणाला...

"अरे ती मजा मिळेल... पण मग तिने ब्रा नाही घातली तर तुला नाही मिळणार... ती ब्रा..." हसून मी त्याला सुचकपणे डोळा मारला..

"अरे हो रे... नको नको... मग हा पॅटर्न नको... दुसरा बघुय..." हरीश पटकन म्हणाला...

आमचे असे कुजबूजत बोलणे चालु होते आणि ते नक्कीच त्या दिपालीला ऐकू जात होते... तिच्या चेहऱ्यावरचे भाग सारखे चेंज होत होते, कधी आश्चर्य तर कधी शरम तर कधी चावट हास्य... आम्ही जवळ जवळ तिची आता फिकीर करत नव्हतो आणि तिला मुद्दाम ऐकू जाईल अश्या तऱ्हेने कुजबूजत होतो... तसे दिदीबद्दल चावट बोलताना मी आणि हरीश दोघेही उत्तेजित होत होतो... आत्तापर्यंत आम्ही दोघेच फक्त माझ्या दिदीबद्दलचे चावट बोलणे ऐकायचो पण आता एका मुलीलाही ते ऐकायला जात होते आणि त्याने आम्ही चेकाळत होतो...

तेवढ्यात एक मुलगा दोन कोल्ड-ड्रिंक्स घेवून आला आणि आम्ही ते पित पित कॅटलॉग बघत राहिलो... शेवटी मग आम्ही ब्लाऊजचा एक पॅटर्न फायनल केला ज्यात पाठ जवळ जवळ उघडी पडेल आणि वर मानेवर नाडी आणि पुढून अर्धा ब्लाऊज नेटचा ज्यातून उभारांची वरची गोलाई दिसू शकली असती... तो पॅटर्न त्या दिपालीला दाखवत मी म्हणालो,

"दिपालीजी, हा पॅटर्न फायनल... मै कल साईजका ब्लाऊज लेके आता हूं... इसी साईजका सिला देना... और एक बात... ये यहा सामनेवाली आधी नेट है ना... उसके निचेवाले पार्टमें ज्यादा थिक लाईनिंग नही लगाना... मेरा मतलब है पतले कपडेकी लायनिंग लगाना... आप समझ रही है ना मै क्या कह रहा हूं?" मी हसून तिला विचारले...

"बिलकुल समझ गई, सर... आपको ऑलमोस्ट 'सी-थ्रू' ब्लाऊज चाहिये..." तिनेही चावटपणे हसून उत्तर दिले...

"बिलकुल सही कहां आपने... आप काफी समझदार है!..." हरीश हसत पटकन तिला म्हणाला...

"जी शुक्रिया... और अब साडी के अंदर पहननेका 'पेटीकोट' दिखा दू??" तिने हसून विचारले...

"अरे अब पेटीकोटमें क्या देखना है... वो तो साडी के अंदर चला जायेगा ना..." हरीश मुद्दाम हसून म्हणाला...

"जी जरूर जायेगा... लेकीन आप भूल रहे है की आपने जो साडी सिलेक्ट की है वो पुरी ट्रान्सपरंट है... उसमेंसे पेटीकोट बिलकूल दिखेगा... इसलिये आपको सिल्कका पेटीकोट लेना चाहिये..." तिने हसून म्हटले...

"हां तो फिर दे दिजिये... उसमें देखने की क्या बात है... होप की उसमें भी साईजकी जरूरत ना पडे..." हरीश पुन्हा हसत म्हणाला...

"जी नही... साईजकी जरूरत नही है... वैसे भी मैने उनका फोटो देखा है... उसमेंसे मै श्युअर बता सकती हूं की जो पेटीकोट मै दुंगी वो उन्हे बराबर 'फिट' बैठेगा..."

"देखा... मैने कहा ना... आप वैसे भी स्मार्ट है... तो फिर हम जैसे कस्टमरका काम एकदम आसान होता है..." हरीश पुन्हा तिची स्तुती करत म्हणाला...

"जी बस शुक्रिया... मै तो अपनी ड्युटी कर रही हूं... और कौनसा कपडा लेंगे आप??" दिपालीने विचारले...

"ऐसे तो और 'कुछ कुछ' लेना है... फिलहाल आप कोई पार्टी-वेअर ड्रेस दिखाईये..." हरीशने तिला म्हटले...

"जी जरूर... आप अभी अंदरवाले सेक्शनमें आईये... वहां पार्टी-वेअर कलेक्शन है..."

असे म्हणत तिने आम्हाला आतल्या एका सेक्शनमध्ये नेले जेथे ती आम्हाला पार्टी-वेअर ड्रेस दाखवायला लागली... पुन्हा मग ती एखादा ड्रेस दाखवायची आणि आम्ही कुजबूजत तो ड्रेस दिदीने घातला तर कशी सेक्सी दिसेल किंवा किती सेक्सी दिसेल हे बोलायला लागलो... आणि आता ते ऐकताना त्या दिपालीला अजिबात कावरेबावरे किंवा ऑड वाटत नव्हते आणि ती ऐकून न ऐकल्यासारखे करायची... बरेचसे ड्रेस दाखवल्यावर आम्ही त्यातून एक काळ्या रंगाचा सेक्सी मिनी ड्रेस सिलेक्ट केला जो स्ट्रेचेबल होता... तो ड्रेस घातला तर संगीतादिदीच्या अंगावर एकदम चिटकून बसला असता आणि त्यातून तिच्या मादक सेक्सी फिगरचे प्रत्येक वळण उठून दिसले असते...

त्या ड्रेसचे सिलेक्शन झाल्यावर सरते शेवटी दिपालीने आम्हाला म्हटले, "सर, और भी कुछ लेना है?... लगभग पुरी शॉपिंग कर ली आपने आपकी दिदी के लिये..."

"जी नही... अभी लास्ट और बेस्ट आयटम बाकी है... ऊप्परवाले सभी कपडे लिये हमने... पर सबसे अंदरके 'आखरी कपडे' भी लेने है हमें..." हरीशने गुढपणे हसून तिला म्हटले...

"जी??... वो भी लेंगे आप???" तिने आश्चर्याने डोळे मोठे करत विचारले...

"जी लेना तो है... लेकीन आपको अगर दिखानेमें शरम आयेगी तो हम दुसरी जगह कही जाके ले लेंगे..." मी हसून तिला म्हणालो...

"जी नही... शरम क्यो आयेगी?... हमारा तो कामही है सभी प्रकार के कपडे दिखाना... वो मै बस सोच रही थी की शायद आप उनके भाई है इसलिये अपनी बहेन को वे 'अंदरवाले' कपडे नही लेंगे..."
 
"अजी अब अपनी पसंद का सब कुछ ले रहे है हम मेरी बहेन के लिये... तो फिर वो 'अंदरवाले' कपडे भी लेके सेट को पुरा कर देते है... क्यो हरीश, सही है ना?" मी हरीशला डोळा मारत म्हटले...

"बिलकुल... और भाईसाहब को आदत है अपनी दिदीको अंदरवाले कपडे लेने की... तो इनके लिये कोई नई बात नही है..." हरीशपण मला डोळा मारत म्हणाला...

"अच्छा... क्या कह रहे है, आप?? सच्ची???" तिने आश्चर्याने मला विचारले...

"हां दिपालीजी... दर.असल मै दुसरे कपडोंके साथ दिदी को नाईट-गाऊन सेटभी हमेशा लेके जाता हूं, गिफ्ट की तौर पे... याने के नाईट-गाऊन, ब्रा और पॅन्टी ऐसा पुरा सेट... मेरी दिदीको बहोत अच्छा लगता है वैसे सेट और वो खुषीसे लेती है उसे..." मी हसून तिला म्हणालो...

"तभी तो मै बोलू... आपकी दिदी लकी है के उसे आपके जैसा भाई मिला है... जो दिदीकी हर 'जरूरत' का खयाल रखत है..." दिपालीने चावटपणे हसून म्हटले...

"अजी लकी तो मै हुं... उसके जैसी सुंदर और सेक्सी दिदी मिली है मुझे... जो मुझसे एक दोस्त की तरह बिनधास्त घुलमिलकर रहती है..." मी हसून म्हणालो...

"वाकई... आईये... अब हम लॉंजरी सेक्शनमें चलते है..."

असे म्हणून दिपालीने आम्हाल लॉंजरी सेक्शनमध्ये नेले... तेथे दोन्ही बाजुला रॅकवर नानाविविध प्रकारच्या, रंगाच्या आणि पॅटर्नच्या ब्रा-पॅन्टी आणि गाऊन्स लटकत ठेवल्या होत्या... दिपालीने हसून आम्हाला म्हटले,

"सारा कलेक्शन डिस्पेमें लटक रहा है... आपही खुद देखकर सिलेक्ट किजिये जो भी सेट आपको पसंद आये..."

"ऐसे कैसे?... आपका ओपिनीअन भी चाहिये हमें... आखिरकार आप भी एक लेडीज है... आपकी हेल्प हमें चाहिये..." हरीश परत चावटपणे हसत तिला म्हणाला.

"हां... हां... मै देती हुं ना मेरा ओपिनीअन... आप कुछ पसंद तो किजिये..." तिने हसू आवरत म्हटले...

मग मी आणि हरीश वेगवेगळ्या पॅटर्न आणि रंगाच्या ब्रा-पॅन्टीचे सेट पहायला लागलो... हॅंन्गरला लावलेला एखादा सेट काढुन हातात घेवून आम्ही मागून-पुढून बघायचो... त्याची स्टाईल, त्याचा कपडा, त्यावर लावलेली लेस किंवा बॉर्डर आम्ही बोटाने चाचपून चेक करत होतो आणि त्याबद्दल पुन्हा कुजबूजत चर्चा करत होतो... दिपाली किंचित शरमेने पण शेवटी तिचे काम असल्याने नाईलाजाने आमच्या बाजुला ऊभी राहून बघत होती... एखादा सेट आम्हाला चांगला वाटला की आम्ही त्या दिपालीला दाखवायचो आणि मग ती 'अच्छा है'... नाहीतर 'सुंदर है'... असे बोलत तिचे मत देत होती... आम्ही दाखवू त्या प्रत्येक सेटला ती तसेच उत्तर देत होती तेव्हा हरीशने मिश्किलपणे हसून तिला म्हटले,

"दिपालीजी... आप सही में दिल से ओपिनीअन दे रही है ना?... जो भी सेट दिखायेंगे तो आप 'अच्छा' और 'सुंदर' बस्स दो शब्दोमेंही बता रही है..."

"जी मै दिल से कह रही हुं, अच्छा है, सुंदर है... अब इससे ज्यादा मै क्या कहुं?... दर.असल औरत ये अंदरके कपडे सिंपल पहनना पसंद करती है... लेकीन मर्दोको ऐसे फॅशनेबल और डिझाईनके कपडे ज्यादा पसंद आते है, मेरा मतलब है ऐसे सुंदर और सेक्सी कपडोमें देखना वो ज्यादा पसंद करते है... इसलिये हम औरतोसें ज्यादा मर्दोकी पसंद सबसे जरूरी है... आप कोई भी पसंद किजिये... वो सेट सुंदर भी होगा और 'सेक्सी'भी होगा..." दिपालीने ओशाळवाणे हसत उत्तर दिले...

"हंम्म्म... ऐसा बोलके आपने बॉल हमारे कोर्टमेंही डाल दिया... चलो ठिक है... हम ही अब पसंद करते है..."

हसून असे बोलत हरीश माझ्याबरोबर अजुन सेट पाहू लागला... अनेक सेट पाहिल्यावर आम्ही शेवटी दोन सेट सिलेक्ट केले... त्यातला एक सेट ट्रान्सपरंट कपड्याचा होता आणि दुसरा सिल्कचा पण पुर्ण लेसी होता... चावटपणे हसून दोन्ही सेट दिपालीला दाखवत हरीश म्हणाला,

"दिपालीजी... कैसे है दोनो सेट?... है ना एकदम सेक्सी!... इसमेंसे ये जो ट्रान्सपरंट सेट है ये ब्लॅक कलरमें दिखाईये... ये सेट हमारी दिदी वो जो पार्टी-वेअर ड्रेस के साथ पहनेंगी... और ये सिल्कवाला सेट आप हमें लाल कलरमें दिजिये, जो दिदी उस लाल साडीके साथ पहनेंगी..."

"जी बिलकुल सही सेट सिलेक्ट किये है आपने... दोनो उप्परवाले कपडोंको मॅचिंग पॅटर्न और कलर... इसमें जो ये सिल्कवाला सेट है... जो उस साडी के साथ पहनना है... इसके ब्रा का स्ट्रॅप उस बॅकलेस ब्लाऊजमेंसे दिखेगा... तो फिर उसके लिये मै अलग से ट्रान्सपरंट स्ट्रॅप देती हुं... वो सही रहेगा..." दिपालीने हसून म्हटले...

"आपको देना है तो दिजिये... लेकीन उस बॅकलेस ब्लाऊजमेंसे अगर ब्रा स्ट्रॅप दिखेगा... तो वो देखने के लिये और भी सेक्सी लगेगा..." हरीशने चावटपणे हसून तिला म्हटले...

"पसंद अपनी अपनी... खयाल अपना अपना... आपको अच्छा लगेगा तो फिर ठिक है... वो एक्स्ट्रा स्ट्रॅप लेने की जरूरत नही..." दिपालीने ओशाळत म्हटले...

"नही आप दिजिये ना... हो सकता है बादमें कभी दिदी को ऐसा लगे की चलो ट्रान्सपरंट स्ट्रॅप लगाके ब्रा पहनते है... उस वक्त वो कहां जायेगी खरिदनेके लिये?... हम अभीही दे देंगे तो उसके लिये अच्छा होगा..." मी हसून तिला म्हणालो.

"ये भी सही है... आप कितना खयाल रखते है अपनी दिदीका..." दिपालीने हसून मला म्हटले...

"उसकी खुशी के लिये मै कुछ भी कर सकता हुं... ये सब आज हम खरीद रहे है... ये उसे बहोत बहोत पसंद आयेगा और वो बहोत खुश हो जायेगी..."

"बिलकुल होंगी... आपने इतने सुंदर और सेक्सी ड्रेसेस जो उसे लिये है... वो तो खुशीसे मचक उठेगी... काश मै उन्हे मिल सकती... अगर हो सके तो उन्हे ले आईयेगा हमारे शॉप में... उनकी पसंद की बहोतसी चिजे हमारे पास होंगी..."

ती तसे का म्हणाली ह्याचा अंदाज मला आला! कारण ज्या तऱ्हेने आम्ही माझ्या बहिणीसाठी वेगवेगळे कपडे घेतले तसेच ते घेताना तिच्याबद्दल चावट आणि सेक्सी बोलत होतो त्यावरून तिच्याही मनात प्रचंड उत्सुकता निर्माण झाली असेल की ह्यांची बहिण कशी असेल? हे इतक्या बिनधास्तपणे तिच्याबद्दल चावट बोलताहेत म्हणजे ती पण अशीच चावट असेल का? ह्यांच्यात टिपिकल भाऊ-बहिण नाहीतर एखाद्या जिवलग मित्र-मैत्रिणीसारखे खरच संबंध आहेत का? ते जाणून घेण्यासाठी ह्यांच्या दिदीला भेटावे... म्हणून ती मला सुचवत होती की तुमच्या दिदीला घेवून या आमच्याकडे खरेदीसाठी...

तिच्या बोलण्यावर मी हसून तिला म्हणालो, "देखते है... अभी तो वो सिर्फ दो दिन के लिये आ रही है... तो कैसे टाईम मिलेगा मालूम नही... हमारा शेड्युल बहोत टाईट है..."

"क्या कह रहे है??... सिर्फ दो दिन के लिये?? बस्स???... अरे उन्हे कमसे कम एक हफ्ते के लिये या एक महिने के लिये लेके आना चाहिये था... दो दिन में क्या होगा???" दिपालीने खेद व्यक्त करत म्हटले.

"वही तो... लेकीन वो ज्यादा दिन नही आ सकती थी... इसलिये दो दिन तो दो दिन... उतने भी काफी है हमारे लिये... मेरा मतलब है उसके साथ अच्छा टाईम जाने के लिये... खैर... आप सभी कपडे पॅक किजिये और बिल बनाईये..." मी हसून तिला म्हणालो.

"जी जरूर... लेकीन ये दो सेट कौनसी 'साईज'के चाहिये??" तिने थोडे लाजत विचारले...

"आपकी साईज का!" हरीश पटकन म्हणाला.

"जी???" तिने गोंधळत त्याला विचारले...

"जी... वो... मेरा मतलब है...," हरीश गोंधळत पण सावरून तिला म्हणाला, "आपने दिदीके फोटो देखे है ना अभी... तो 'साईज'का अंदाजा आपको आया होगा... इसलिये मैने कहा की आपकी 'अंदाज' का साईज... वो वर्ड थोडे आगे-पिछे हुये..."

"जी मैने फोटो जरूर देखे है... लेकीन उसपेसे साईज का पता नही चलता है... क्योकी उन्होने पुरे कपडे पहने है ना..." तिने हसून उत्तर दिले...

"तो कोई बात नही... इनके पास है ना दिदीकी 'कम' कपडेवाली फोटो..." हरीश चावटपणे हसून हळुच म्हणाला...

"जी मतलब???" तिने किंचित आश्चर्याने विचारले...
 
"मेरा मतलब इन भाईसाहब को मालूम है उनकी दिदीकी 'साईज'... वो लेते है ना हमेशा उसके लिये ऐसे कपडे..." हरीश पुन्हा चावटपणे हसून तिला म्हणाला आणि ती माझ्याकडे उत्सुकतेने पहायला लागली...

"इसकी बातो पर ध्यान मत दो... ये मजाक बहोत करता है..." मी हसून तिला म्हणालो...

"वो तो ठिक है... लेकीन फिर मै साईज कौनसी दे दूं??..." तिने गोंधळत विचारले...

"आप 38D साईज दिजिये... दिदी का साईज वही है!" मी चावटपणे हसून तिला म्हणालो...

"देखा... मैने कहा ना आपको की इनको दिदी का साईज मालूम है... और ये आपको बोल रहे है के मै मजाक कर रहा हूं... दिदी की हर एक बात का इसे पता है... आप कुछ भी पुछिये, ये झटसे जवाब देगा..." हरीशने लगेच तिला म्हटले...

"आप इसकी बातो पर ध्यान ना दिजिये... आप जल्दीसे इन्हे पॅक किजिये..." मी हसत तिला म्हणालो.

"जी ठिक है..." असे म्हणत ती पुर्ण गोंधळलेल्या चेहऱ्याने पुढे चालायला लागली...

आम्ही सगळे तेथून कॅश काऊंटरकडे निघालो तेवढ्यात मला काहितरी आठवले आणि मी त्या दिपालीला म्हणालो,

"अजी ठहरिये... सॉरी एक बात बताना मै भूल गया... ये जो ब्रा-पॅन्टीवाले दो सेट है वो हमे २ चाहिये..."

"हां... ये दो ही तो है..." दिपाली दोन हातात ते दोन्ही सेट दाखवत हसून म्हणाली...

"नही नही... मेरा मतलब है हर एक सेट के हमे दो पिस चाहिये... ये काला सेट २ जोडी और इस लाल सेट की भी दो जोडी..." मी हसून तिला म्हणालो...

"दो दो पिस?? वोह भी सेम??" तिने प्रश्नार्थक मुद्रेने मला विचारले, "उससे अच्छा आप और कोई अलग पॅटर्नके २ सेट लिजिये ना..."

"जी नही... हमे सेम सेट केही दो पिस चाहिये..." मी तिला हसून पण निक्षून सांगितले...

"जी ठिक है... जैसी आपकी मर्जी..." खांदे उडवले हसत ती म्हणाली...

आणि मग पुन्हा मागे येवून तिने रॅकवरून दोन्ही सेटचे अजुन दोन पिस काढून घेतले आणि परत आमच्या पुढे चालायला लागली... आम्ही तिच्या मागून चालत पुन्हा तिला मागून न्याहाळायला लागलो आणि ते कोणाच्या लक्षात येवू नये म्हणून एकमेकांशी कुजबूजत बोलायला लागलो...

"सर, तुम्ही प्रत्येक सेटचे दोन पिस का घेतले?? मला कळले नाही ते??" हरीशने उत्सुकतेने मला विचारले.

"अरे तुझ्यासाठीच..." मी गुढपणे हसून त्याला म्हणालो.

"माझ्यासाठी म्हणजे??" हरीशने गोंधळुन मला विचारले.

"सांगतो तुला नंतर बाहेर गेल्यावर... थोडा धीर धर..." मी हसून त्याला म्हणालो कारण आम्ही कॅश काऊंटरवर पोहचलो होतो...

नंतर मग आम्ही जे जे काही खरेदी केले होते त्याचे बिल त्या दिपालीने बनवले आणि हरीशने त्याचे क्रेडिटकार्ड वापरून ते बिल पे केले. साडी तिने ठेवून घेतली कारण साडीला फॉल आणि पिको करायचे होते. तसेच उद्या मी तिला दिदीचा मापाचा ब्लाऊज आणून दिला की साडीतून ब्लाऊज-पिस कापून घेवून ती ब्लाऊज तयार करणार होती आणि नंतर दोन दिवसांनी साडीची डिलिव्हरी देणार होती... तेव्हा मग पार्टीवेअर ड्रेस, पेटीकोट आणि ते ब्रा-पॅन्टीचे ४ सेट तिने बॅगेत पॅक करून आम्हाला दिले... मग हसतमुखाने दिपालीने आम्हाला धन्यवाद देत पुन्हा शॉपमध्ये खरेदी करायला येण्याची विनंती केली आणि तिने दिलेल्या सर्वीसबद्दल तिचे आभार मानत आम्ही आनंदाने शॉपमधुन बाहेर पडलो...

बाहेर पडल्या पडल्या हरीश उतावळेपणे मला विचारायला लागला, "आता सांगा लवकर, सर... ते दोन दोन सेट तुम्ही का घेतलेत??"

"अरे... हे सगळे कपडे आपण दिदीला घेतलेत ते येथे वापरल्यानंतर परत जाताना ती घेवून जाणार... मग तुला काय घंटा मिळणार?? तेव्हा तुला पण काहीतरी 'बक्षीस' म्हणून मी ही सोय केलीय..." मी पुन्हा गुढपणे हसून त्याला म्हणालो...

"अहो पण कसली सोय?? नीट समजावून सांगा ना..." हरीशने गोंधळत पण उतावळेपणे विचारले...

"हे बघ... ह्यातला फक्त एक सेट मी दिदीला घालायला देणार आणि दुसरा घरात लपवून ठेवणार... दिदीने ते एक एक सेट वेगवेगळ्या ड्रेसवर अंगावर घातले आणि नंतर वापरून काढुन टाकले की तिच्या मादक अवयवांचा गंध त्यावर राहील... तिच्या घामाचा गंध, तिच्या उभारांचा, निप्पलचा गंध ब्रावर राहील, तिच्या पुच्चीचा गंध, पुच्चीरसाचा अंश त्या पॅन्टीवर राहील... मग नंतर ते धुवायला टाकले तर तो दिदीचा 'मेवा' फुकट नाही का जाणार?... आणि धुवून ती ते सेट घेवून गेली तर मग तुला ना दिदीचा मेवा मिळणार ना ते सेट मिळणार... म्हणून मी हे दोन दोन सेम सेट घेतलेत म्हणजे जेव्हा दिदी तिला दिलेला एक सेट वापरून धुवायला टाकेल तेव्हा मी तो गुपचूप घेवून तेथे दुसरा नवा सेट ठेवेल आणि दिदीने वापरलेला, तिच्या मादक सेक्सी अवयवांचा गंध असलेला सेट नंतर तुला देईन... दिदीला घेवून जाऊ दे नवा सेट आणि तुला मिळेल तिने वापरलेला सेट... तुझे बक्षीस म्हणून!... आले का ध्यानात??" शेवटी मी त्याला खुलासा केला..

"हांऽऽऽऽ... क्या दिमाग लगाया सर आपने... मान गये आपको!" माझे हात हातात घेवून प्रचंड खुष होत हरीश म्हणाला.

"अरे तु इतके सगळे करतोय आमच्यासाठी... तेव्हा तुझा पण थोडा विचार करायला हवा ना मला... तुला पण काहितरी दिदीकडुन मिळायला पाहिजे... तेव्हा माझ्या डोक्यात हे आले..." मी हसून म्हणालो...

"थँक्यु सर!!... पण माझ्या मनात एक वेडी आशा आहे..." आता तो गुढपणे हसून मला म्हणाला...

"काय रे??" मी उत्सुकतेने विचारले...

"नाही... तुमची दिदी आली की तुम्ही तिच्याबरोबर मजा करणार... तिला मस्त झवणार... तुमच्या घरी, लिमोझिनमध्ये... आणि कोठे कोठे... ह्यात काहीच शंका नाही... पण मी विचार करत होतो... की... मला पण... कोठे काही... चान्स... म्हणजे... माहीत नाही... पॉसिबल असेल तर... म्हणजे... नुसती एक... वेडी आशा..."

हरीशला काय म्हणायचेय ते स्पष्ट सांगायला तो चाचरत होता पण माझ्या ते लक्षात आले... तेव्हा मी हसून पण तरीही किंचित सिरिअसली त्याला म्हटले,

"तुला पण तिला झवायचा चान्स मिळाला तर... असेच म्हणायचेय ना तुला??"

"नाही... म्हणजे... नुसतीच एक फॅन्टसी..." तो गोंधळत म्हणाला...

"हे बघ हरीश... तुझ्या भावना मी समजू शकतो... पण तुलाही माहीत आहे की ती माझी बहिण आहे, कोणी दुसरी बाई किंवा रांड नाही... तेव्हा माझ्या व्यतिरीक्त ती इतर कोणाबरोबर सेक्स्युअल रिलेशन ठेवू शकत नाही... तिची परिस्थिती अशी होती की मी तिला हे सगळे करून मदत केली आणि करत आहे, तिचे सेक्स्युअल फ्रस्ट्रेशन शांत करायला... तेव्हा आम्ही भाऊ-बहिण जी झवाझवी करतोय ती एक तिची गरज आहे म्हणून... त्यात बाहेरचे कोणी येवू शकत नाही... तेव्हा मला नाही वाटत की तुला तिला झवायचा चान्स मिळेल... सॉरी दोस्त, पण ते पॉसिबल नाही रे!" शेवटी मी त्याला निक्षुन सांगितले...

"नो सर... तुम्ही अपसेट होवू नका... मी आपले असेच म्हणालो... आय ॲम नॉट सिरीअस अबाऊट दॅट... मला माहीत आहे ते पॉसिबल नाही..." हरीश गडबडुन म्हणायला लागला...

"अपसेट तू होवू नकोस... ते तर तुझी इच्छा होती तिला बघायची म्हणून मी इतके तरी अरेंज करतोय... तिला इकडे बोलवतोय... नाहीतर माझ्या बायको-मुलांच्या नकळत तिला इकडे आणणे किंवा तिच्या मुलीला दुसऱ्या बाईकडे दोन दिवस ठेवून निव्वळ माझ्याबरोबर झवायला दोन दिवस इकडे येणे हे कितीतरी रिस्की आणि सिरीअस आहे..." मी त्याला म्हणालो.

"हो सर... मला जाणीव आहे त्याची... त्याबद्दल तुमचे किती आणि कसे आभार मानावे हेच मला कळत नाही..." हरीशने ओशाळत म्हटले.

"अरे आभार मानायची गरज नाही रे... तू फक्त लांबून मजा घे... दिदी इकडे आली की जे काही नेत्रसुख नाहीतर थोडे फार स्पर्शसुख तुला मिळेल त्याचा फक्त तू आनंद घे..." त्याला डोळा मारत मी चावटपणे हसत म्हणालो...

"स्पर्शसुख??? ते कसे घेणार??? ते कसे पॉसिबल आहे???" हरीश प्रचंड उत्सुकतेने मला विचारायला लागला...

"एकदम उतावळा होवू नकोस... सांगतो मी तुला ते नंतर... आता निघू आपण..." मी हसून त्याला म्हणालो...

*********

दुसऱ्या दिवशी दुपारी लंच टाईममध्ये मी दिदीचा एक ब्लाऊज, जो मी माझ्या ऑफिसमधील लॉकरमध्ये लपवून ठेवला होता, तो घेवून त्या शॉपमध्ये देवून आलो... चार दिवसांनी जेव्हा ब्लाऊज आणि साडी रेडी झाली तेव्हा त्या दिपालीने मला फोन करून तसे सांगितले... मग त्याच्या दुसऱ्या दिवशी त्या शॉपमध्ये जावून मी साडी-ब्लाऊज घेवून आलो...

पुढच्या आठ दिवसात मी आणि हरीश अनेकदा भेटलो आणि दिदी आली की काय काय आणि कसे कसे अरेंज करायचे ह्यावर पुन्हा पुन्हा चर्चा करून आम्ही सगळे काही ठरवले... जे काही आम्ही ठरवले त्यासाठी जी काही अरेंजमेंट करायला पाहिजे ती आम्ही सगळी करून ठेवली... आम्ही दोघेही त्या दिवसाची चातकासारखी वाट बघत होतो ज्या दिवशी संगीतादिदी दुबईला येणार होती आणि मग पुढे जे काही घडणार होते त्याच्या कल्पनेने आम्ही दोघेही प्रचंड कामोत्तेजित रहात होतो...

*******

शेवटी तो दिवस उजाडला, ज्या दिवशी संध्याकाळी संगीतादिदी दुबईला येणार होती...

त्या दिवशीपासून मी ऑफिसला ६ दिवसाची रजा टाकलेली होती ज्यात पहिले ३ दिवस मी दुबईतच दिदीबरोबर असणार होतो आणि नंतरचे ३ दिवस मी मुंबईला जाणार होतो... मी रजेवर असल्याने मला कामाचे काही टेन्शन नव्हते आणि घरातच राहूनच मी संगीतादिदी माझ्या घरात रहाणार होती त्या दृष्टीने सगळी तयारी करून ठेवली... त्या दिवसाचा प्रत्येक मिनिट हा एक एक तासासारखा मला वाटत होता आणि वेळ जाता जात नव्हता... हरीशचीही तीच अवस्था होती... कसाबसा वेळ गेला आणि एकदाची रात्र झाली!!

अर्थात संगीतादिदी संध्याकाळी मुंबईमध्ये घरातून निघाली तसे मोबाईलवर सतत माझ्या कॉन्टॅक्टमध्ये होती आणि ती प्लेनमध्ये बसून टेक-ऑफ घ्यायच्या आधी फोन स्विच-ऑफ करेपर्यंत आम्ही सतत बोलत होतो... आणि अर्थात, हरीश पण मला मध्ये मध्ये फोन करून दिदीची 'खबर' घेत होता आणि ती प्लेनमध्ये बसलीय व प्लेनने टेक-ऑफ केलेय हे जेव्हा त्याला कळले तेव्हा त्याच्या आनंदाला उधाण आले!! रात्री ९ वाजता प्लेन लॅन्ड होणार होते तेव्हा त्या वेळी संगीतादिदीला रिसिव्ह करण्यासाठी मी एअरपोर्टला पोहचलो...

आमचे ठरल्याप्रमाणे हरीश तेथे ऑलरेडी येवून ऊभा होता आणि माझी वाट बघत होता... संगीतादिदीला पहायला तो इतका प्रचंड उत्सुक होता की तिने दुबईमध्ये पाय ठेवल्यापासून जेव्हा आणि जेथे शक्य आहे तेथे त्याला तिला चोरून पहायचे होते... त्याने मला तशी गळ घातली तेव्हा त्यासाठी मी त्याला नकार देवू शकत नव्हतो... इनफॅक्ट, संगीतादिदीला हे दोन दिवस मी दुबईला बोलावले तेच मुळी हरीशला तिला बघायचे होते म्हणून... तेव्हा त्याला तिला जास्तीत जास्त बघता येईल ह्याचाच आम्ही पुरेपूर विचार केलेला होता...

प्लेन जस्ट लॅन्ड झाले होते आणि प्लेनमधून उतरून इमिग्रेशन हॉलपर्यंत येवून नंतर इमिग्रेशन स्टॅम्पिंग वगैरे प्रोसेस पुर्ण करून तिला बाहेर यायला अजुन तासभर तरी जाणार होता... तेव्हा टाईमपाससाठी आम्ही वेटींग हॉलजवळील फूड-कोर्टमध्ये गेलो आणि एका कॅफेटेरियामध्ये चहा घेतला... नंतर आम्ही परत वेटींग हॉलमध्ये आलो आणि हलक्या आवाजात एकमेकांशी चर्चा करायला लागलो की संगीतादिदी बाहेर आली की मी तिला कोठे आणि कसे रिसिव्ह करायचे आणि हरीश किती अंतरावर थांबून कसे आम्हाला गुपचूप पाहू शकत होता...

दुबई एअरपोर्ट जगातील टॉप ५ बिझी एअरपोर्टमध्ये मोडते तेव्हा त्या वेटींग हॉलमध्ये भरपूर गर्दी होती... पॅसेंजर येत होते, जात होते... केबीन क्र्यु जात होते, येत होते... पॅसेंजरला रिसिव्ह करायला आलेल्या लोकांची येता-जाता गडबड होती... कोणी त्यांची वाट बघत इकडे-तिकडे येरझऱ्या घालत होते, सिटींग चेअरवर बसलेले होते तर अनेकजण येणाऱ्या-जाणाऱ्या लोकांना 'न्याहाळत' होते... आपले पॅसेंजर आले की जसे रिलेशन असेल तसे कोणी त्यांना मिठी मारत होते तर कोणी हलके किस करत होते तर कोणी नुसतेच हात मिळवत होते... कोणी बुके देवून तर कोणी नुसते फूल देवून आपल्या पॅसेंजरचे स्वागत करत होते आणि मग कोणी त्यांच्या कमरेत हात घालून तर कोणी नुसते हात हातात घेवून तर कोणी नुसतेच बरोबर चालुन बाहेर पडत होते...

ते सगळे पाहून हरीश काहितरी सुचले आणि तो धावत पळत जावून एक गुलाबांच्या फुलांचा बुके घेवून आला... माझ्या हातात देत म्हणाला की दिदी आली की तिला देवून तिचे माझ्यातर्फे स्वागत कर... मी हसून तो बुके हातात घेतला आणि मग आम्ही आमची चर्चा चालु ठेवली... तेथे इतकी गर्दी होती आणि जो तो आपल्या घाई-गडबडीत होता तेव्हा मी संगीतादिदीला रिसिव्ह करत असताना हरीश आमच्या जवळ जरी ऊभा राहिला तरी त्याला संगीतादिदी नोटीस करू शकत नव्हती... तरीही त्याला मी माझ्यापासून सात-आठ फूटावर लोकांच्या मागेच रहायला सांगितले आणि मी आणि दिदी बरोबर असेल तेव्हा आमच्या पुढच्या बाजुला नव्हे तर आमच्या मागच्या बाजुला त्याने रहावे असे आमचे ठरले...

अर्थात, संगीतादिदी हरीशला ओळखत नव्हती तेव्हा त्या गर्दीत त्याला ती नोटीस करू शकत नव्हती... पण चुकून तो जर समोर आला आणि तिने त्याला जवळुन पाहिले तर मग नंतर लिमोझिनचा ड्रायव्हर म्हणून त्याची ओळख करून देताना तिला आठवायला नको की ह्याला मी एअरपोर्टला पाहिले होते असे... म्हणून मी त्याला आमच्या मागे मागेच रहा असे सांगितले जेणेकरून संगीतादिदीची त्यावर नजर पडू नये म्हणून... आमच्यापासून ५० फूटावर असलेल्या ऑटोमॅटिक डोअरमधुन आता संगीतादिदी कोठल्याही क्षणी बाहेर येणार होती तेव्हा मी हरीशला माझ्यापासून दूर ऊभे रहायला सांगितले. माझा हात हातात घेवून मला शुभेच्छा देत हरीश म्हणाला,

"सर, ऑल द बेस्ट टू यु!... ह्या क्षणापासून तुमच्या आणि माझ्या आयुष्यातला एक अनोखा एक्सायटींग अनुभव आपल्याला मिळणार आहे... तुम्ही तुमच्या दिदीबरोबर भरपूर सेक्स एंजॉय करा... आणि मी जमेल तसे त्याचा चोरून आनंद घेतो..."

"थँक्स हरीश... आणि तुलाही ऑल द बेस्ट!... जगात क्वचितच कोणाला एखाद्या भाऊ-बहिणीमधील सेक्स्युअल रिलेशन पहायला मिळत असेल आणि तू त्यातील एक असणार आहे... आणि ऑफकोर्स, माझ्यासाठीही हा एक लाईफ-टाईम अनुभव असेल की मी माझ्या बहिणीला साऱ्या जगापासून लपवून जे झवतो ते आता अजुन एक परकी व्यक्ती लाईव्ह पाहू शकणार आहे..."

"ओके सर, मी जातो बाजुला... अच्छा... तो 'ट्रान्समिटर' कानात घाला... मी पण माझ्या कानात घालतो... म्हणजे आपल्याला एकमेकांचे बोलणे ऐकायला येईल..."
 
हरीशच्या टुरिस्ट कंपनीमध्ये सिक्युरिटी आणि कम्युनिकेशनच्या उद्देशाने कानात लावायचे बारीक ट्रान्समिटर इक्युपमेंट लिमोच्या ड्रायव्हरना वापरावे लागत असे... जेणेकरून ड्रायव्हर बाहेर रोडवर असतील तेव्हा ते लोमोतील मशीनद्वारे ऑफीसमधील स्टाफशी संपर्क साधून रिपोर्टींग करत असत... एक ट्रान्समिटर हरीशकडे होताच आणि त्याने अजुन एक आणला होता मला कानात लावायला... मी तो माझ्या कानात लावला की आम्हा दोघांना एकमेकांशी संपर्क साधता येणार होता... आम्ही एकमेकांपासून दूर कोठेही ऊभे असलो तरी आम्ही एकमेकांशी बोलू शकत होतो आणि एकमेकांचे बोलणे ऐकू शकत होतो...

एक छोटेसे माईक मशीन मी आणि त्याने आपापल्या पॉकेटमध्ये ठेवले होते ज्यातून आमचे आवाज ट्रान्समिट होत होते जे आमच्या कानातील छोट्या स्पिकरमधुन आम्ही ऐकू शकत होतो... ह्या इक्युपमेंटचा वापर करण्याची आयडीया हरीशच्या डोक्यात आली कारण मग मी जेव्हा संगीतादिदीबरोबर असेल आणि हरीश आमच्या आजुबाजुला कोठे दूर असेल तेव्हा तो आमचे बोलणे ऐकू शकत होता... तसेच त्याला मला काही सांगायचे असेल तर मी त्याचे बोलणे ऐकू शकत होतो...

हरीशने मला दिलेला तो एकदम छोटा 'ट्रान्समिटर' मी माझ्या डाव्या कानात टाकला... तो माझ्यापासून दूर गेला आणि सात-आठ फूटावर मागे गर्दीत ऊभा राहिला... आम्ही एकमेकांशी बोलून खात्री करून घेतली की आम्ही एकमेकांचा आवाज ऐकू शकतो ह्याची... त्या इवल्याश्या यंत्राच्या करामतीने आम्ही दोघेही खूष झालो! आता मी संगीतादिदीबरोबर असताना तिच्याशी जे काही बोलेल किंवा ती जे काही बोलेल ते हरीश ऐकू शकणार होता... माझ्या बहिणीशी मी जे जे काही बोलेले चांगले, चावट, अश्लिल आणि घाण घाण बोलेल ते सगळे हरीश ऐकू शकत होता... ती जाणीव झाली आणि मी प्रचंड उत्तेजित झालो!

एका क्षणी पन्नास फूटावर असलेला ऑटोमॅटिक डोअर उघडला आणि काही पॅसेंजरच्या घोळक्यामधुन 'संगीतादिदी' एका हाताने ट्रॉली बॅग ओढत बाहेर आली!!... तिला पहाताच क्षणी मी उत्स्फुर्तपणे हरीशला म्हणालो,

"हरीश... माझी लाडकी... माझी कामसुंदरी... माझी झवती... माझी रांड... आली रे... ती बघ, डार्क ब्लू ट्रान्सपरंट कुर्ता आणि व्हाईट स्लॅक घातलेली संगीतादिदी!!... बघितलीस ना?"

हरीशला मी ट्रान्समिटर द्वारे म्हणालो जे त्याने त्याच्या कानातील स्पिकरमधुन ऐकले... माझ्या कानातील स्पिकरमधुन हरीशचा आवाज मला ऐकू आला,

"हो हो सर... तुम्ही सांगितले नसतेस तरी मी ओळखली असती तिला...," ओह सरऽऽऽ... काय दिसतेय दिदी!... तुम्ही म्हणाला ते खरेय... कामसुंदरी!!" हरीश हरखुन बोलत होता...

"येस्स... कामसुंदरी!... पाहूनच लंड टाईट झाला!..." मी उत्तेजितपणे त्याला म्हणालो.

"माझा पण... जादू आहे जादू तुमच्या दिदीमध्ये... कोणालाही उत्तेजित करेल..." हरीश पण उत्तेजित स्वरात म्हणाला...

"ओके... मी जातोय पुढे तिला रिसिव्ह करायला..."

असे म्हणून मी पुढे सरसावलो आणि आनंदाने हात हलवून मी दिदीला इशारा केला... मी दिसताच तिचा चेहरा खुलला आणि तिनेही मला हात दाखवला व ती लगबगीने पुढे आली... मी तिच्या जवळ गेलो आणि तिला काही कळायच्या आत मी पटकन तिला मिठी मारली... एका हातात गुलाबांचा बुके आणि दुसऱ्या हातात मोबाईल असे माझ्या 'भरल्या' हातांचा विळखा घालत मी तिला माझ्या अंगाशी ओढले... तिचे उन्नत ऊभार माझ्या छातीला भिडले आणि माझ्या दाबाने ते माझ्या छातीवर चिरडले!... माझ्या हाताचा विळखा तिच्या मागे मी खाली सरकवला आणि माझे हात तिच्या नितंबाच्या गोलाईच्या वरच्या भागावर मी विसावले!

माझ्या ह्या 'अनपेक्षित प्रेमाच्या' प्रदर्शनाने संगीतादिदी भांबावली आणि स्तब्ध ऊभी रहात पुटपुटली, "सागर, हे रे काय?... सोड मला!"... असे म्हणून तिने स्वत:ला माझ्या मिठीतून सोडवायचा हलकासा प्रयत्न केला. पण मी तिला अजुन माझ्या अंगाशी दाबत तिच्या कानात कुजबूजलो,

"नाही, दिदी... तुला असे ग्रिट करायचा चान्स मला नेहमीच थोडी मिळणार आहे?... आपण असे एअरपोर्टवर एकटे क्वचितच कधीतरी भेटू... तेव्हा करू दे मला... आणि मला खरोखर खुप खुप आनंद झालाय की तू शेवटी आलीस!... तेव्हा तो आनंद मला असा व्यक्त करावासा वाटला!..."

"अरे हो पण... सगळी लोक आपल्याकडे बघताहेत... मला लाज वाटतेय..." संगीतादिदी लाजेने चूर होत म्हणाली...

"बघू दे... तु माझी लाडकी दिदी आहेस... तेव्हा तुला भेटून मला खुप खुप आनंद झाला आहे... तो मी कसाही व्यक्त करेन... लोकांना काय त्याचे?... आणि तसेही लोकांना काही पडली नाही कोण कोणाला मिठी मारतय किंवा किस करून ग्रिट करतय..." मी हसून तिला म्हणालो...

"अय्या... म्हणजे तू मला किस करणार??? नको नको... काहितरीच काय??..." संगीतादिदी खरोखर खुपच भांबावली पण हसऱ्या चेहऱ्याने कोणाच्या लक्षात येणार नाही असे ती मला दूर ढकलू लागली... मग मी पण तिला जास्त लाजवले नाही आणि हळुवारपणे तिच्यापासून दूर होवू लागलो... मी जेमतेम फूटभर तिच्यापासून मागे झालो आणि मोबाईल असलेला हात मागे तिच्या नितंबाच्या वरच्या भागावर तसाच ठेवत मी बुके असलेला हात पुढे आणला आणि तिला बुके देत हसून तिला म्हणालो,

"वेलकम टू दुबई, दिदी!... तुझ्या ह्या दोन दिवसाच्या 'ॲडवेंचरस' ट्रिपमध्ये तुझे स्वागत आहे!"

"थँक्स डिअर... काय हे!... ह्या सगळ्याची गरज आहे का?..." आनंदाने हसून माझ्या हातून गुलाबांचा बुके घेत त्यातील गुलाबांचा वास घेत दिदी म्हणाली...

"दिदी, तुझ्यासाठी आणि माझ्यासाठी ही खरोखर एक अविस्मरणीय ट्रिप असणार आहे... ह्या क्षणापासून तू आणि मी एखाद्या 'हनीमून' जोडप्यासारखे एकत्र रहाणार आहोत, वेळ मजेत घालवणार आहोत आणि खुप खुप मज्जा करणार आहोत... तेव्हा त्याचा सुरुवात तुझे असे स्वागत करून व्हायलाच हवी... तु सुद्धा इतर सगळे विसरून जावून फक्त आणि फक्त ह्या ट्रिपची एखाद्या 'नवविवाहित वधु'सारखी मज्जा घे... मनापासून फूल एंजॉय कर... कसलीही लाज-शरम न बाळगता बिनधास्त पुरेपूर 'सुख' घे..." मी चावटपणे हसून तिच्या नितंबाच्या वरचा हात दाबून तिला जवळ ओढत म्हणालो...

"सागर, पुरे हं... खुपच 'प्रेम' ऊतू चालले आहे दिदीबद्दल... सगळे बघताहेत... चल निघू इथून आधी..." संगीतादिदी लाजेने लाल होत म्हणाली...

मी 'ओके' म्हणत माझा मागचा हात काढुन घेतला आणि मोबाईल माझ्या पॅन्टच्या खिश्यात टाकला... मग त्या हाताने मी दिदीची ट्रॉली पकडुन ओढायला लागलो आणि दुसरा हात तिच्या मागून कंबरेत घालुन मी तिला किंचित ओढत तिच्याबरोबर चालायला लागलो... मी तिच्या कंबरेभोवती हात टाकला तसे ती माझ्याकडे पाहून चावटपणे हसायला लागली आणि तिला काहितरी बोलायचे होते पण ती काही बोलली नाही आणि गुपचूप चालायला लागली... चालता चालता मी हरीश जेथे ऊभा होता तेथे नजर टाकली तर तो तेथून आम्हा दोघांनाच निरखुन बघत होता... नशीब तो अश्या घोळक्यात ऊभा होता की तो आम्हालाच फक्त रोखुन बघतोय हे कोणाच्या लक्षात येवू शकत नव्हते... चालता चालता मी त्याच्याकडे कटाक्ष टाकत होतो आणि आमची नजरानजर झाली की तो हात किंचित वर करून मला अंगठा दाखवून 'गूड किंवा सही जा रहे हो' असे सुचित करत होता...

मी दिदीच्या डाव्या हाताला होतो आणि हरीश तिच्या उजव्या हाताला दहा फूटावर लोकांमध्ये होता... मी डाव्या हाताने दिदीची ट्रॉली बॅग ओढत होतो आणि माझा उजवा हात दिदीच्या उजव्या कंबरेवर पण तिच्या नितंबाच्या वरच्या गोलाईवर स्थिरावला होता... मला खात्री होती की दिदीच्या उजव्या बाजुला दूर ऊभा असलेला हरीश दिदीची उजवी बाजु स्पष्टपणे पाहू शकत होता आणि तो तिलाच निरखून बघत होता...

त्याला बोलते करायला मी हळुच त्याला म्हटले, "द... कशी दिसतेय?"

आमचे आधीच ठरले होते की त्या ट्रान्समिटरमधुन मला जेव्हा हरीशला काही सांगायचे असेल तेव्हा मी वाक्याची सुरुवात 'द' शब्दाने करावी म्हणजे त्याच्या लक्षात यावे की ते वाक्य मी त्याला उद्देशून म्हणालोय... इनकेस, जर दिदीने तो शब्द ऐकला तर 'द' म्हणजे मला 'दिदी' म्हणायचेय असे तिला सांगता आले असते... आणि तेव्हा झालेही तसेच!... माझा आवाज दिदीला ऐकू गेला पण मी काय बोललो ते तिला कळले नाही म्हणून उत्सुकतेने तिने मला विचारले,

"काय?... काही म्हणालास का तू, सागर??"

"ते... दिदी... कसे दिसतेय... म्हणजे एअरपोर्ट कसे दिसतेय ते विचारले तुला?? आता हे टर्मिनल नवीन झालेले आहे ना... म्हणून विचारले..." मी पान पलटत दिदीला म्हणालो...

"छान आहे... तुमचे दुबई काय... सगळे चकाचक... पॉश ॲन्ड लॅविश..." दिदी हसून म्हणाली...

"हां... ते तर आहेच... दुबईची खासियत हीच तर आहे... सगळे एक्स्ट्रा ऑर्डिनरी... वर्ल्ड-क्लास!... हं, द?"

आणि मग तिकडुन हरीश बोलायला लागला,

"सर... कशी दिसतेय काय?... माल आहे माल दिदी!... साईडने काय सेक्सी दिसत आहे दिदीची फिगर!!... वरचे भरलेले बॉल... मागे खाली भरलेले चुतड... तुम्ही मस्त वर वर हात लावताय... आणि तुमची दिदी चालताना तिचा तो थोडा शॉर्ट कुर्ता चांगलाच हलतोय आणि साईडला मोठा कट असल्याने व्हाईट स्लॅकवरून तिच्या नितंबाचा गोलाकार भाग आणि भरलेल्या मांड्यांचा आकार एकदम सेक्साट दिसतोय... तुम्ही कसा काय हात तेथे वरच्या गोलाईवर फक्त ठेवलाय... मी तुमच्या जागी असलो असतो तर दिदीच्या नितंबावर हात फिरवायचा मोह मला आवरता आला नसता... मस्त दाबले असते मी तिचे चुतड... आणि तिला ओठांवर किस पण केले असते मी..."

"हो करणार आहे मी दोन्ही... तू बघच..." मी हळुच त्याला म्हणालो...

"काय?" दिदीने ते पण ऐकून पटकन मला विचारले...

"नाही... करणार आहे दोन्ही एअरपोर्ट... अजुन चकाचक... तू बघच पुढच्यावेळी आलीस की..." असे काहितरी मी तिला थातूर-मातूर बोललो...

"काय बडबडतोय कुणास ठाऊक?..." दिदीने हसून म्हटले आणि पुढे तिने विचारले, "कोठे चाललोय आपण? तुझी कार कोठे आहे??"

"पार्किंगमध्ये... तिकडेच चाललोय आपण... थोडे दूर आहे... तेव्हा थोडे चालावे लागेल... हं... द, बोल..."
 
आणि हरीश पुढे बोलायला लागला, "यार, दिदीने डार्क ब्लू टॉप काय मस्त घातला आहे!... इतका ट्रान्सपरंट आहे की आतली काळी ब्रा स्पष्ट दिसतेय... इव्हन तिचे गोळ्यांचा आकार त्या टॉपमधुन बरोबर दिसतोय... कशी काय तिने डेअरींग केली आतमध्ये एखादी स्लिप न घालता फक्त ब्रा घालायची??" हरीशने उत्तेजनेने चेकाळत विचारले.

"मी सांगितले होते..." मी हळुच पुटपुटलो जे फक्त हरीशलाच ऐकायला गेले...

"तुम्ही सांगितले होते सर??... तरीही तिने मग खूपच मोठी डेअरींग केली... इथे दुबईमध्ये ठिक आहे... असा टॉप नॉर्मल वाटतो... पण मुंबईवरून येताना सगळे तिला बघत असतील... खासकरून तिच्या ह्या ट्रान्सपरंट टॉपमधुन दिसणारे काळ्या ब्रा मधील टप्पे..."

"शाल घेतली होती तिकडे..." मी हळुच त्याला म्हणालो...

"काय रे? शाल काय??" दिदीने मला विचारले...

"नाही... तुझी शाल कोठे आहे?... मुंबईवरून निघताना अंगावर घे म्हणून म्हटले होते ना तुला..." मी हसून तिला म्हटले...

"हो घेतली होती... प्लेनमधुन उतरताना गरम व्हायला लागलं... तेव्हा काढुन बॅगेत ठेवली... प्लेनमध्ये बरेचजण माझ्याकडे 'बघत' होते... त्यांना जे काही दिसत होते त्यांनी सगळ्यांची नजर माझ्यावरच खिळली होती... खास करून वरची बॅग मी हात वर करून काढत होते तेव्हा सगळे लाळ टपकुन माझ्या 'गोळ्या'कडे बघत होते... नालायक!... तुला म्हटले मी आत स्लिप घालते... तर नको म्हणालास... आत्ता पण तुझ्याबरोबर मी चाललेय तर अनेक जण टकामका बघताहेत माझ्याकडे..." दिदीने लटक्या तक्रारीत म्हटले...

"अग... इथे काही प्रॉब्लेम नाही... फारसे कोणी बघत नाही इथे... कारण येथे खूप वेगवेगळ्या देशाच्या बायकां-मुलींना बोल्ड ड्रेसमध्ये पहायची सवय आहे येथल्या लोकांना... खुपच आंबटशौकीन असतील तेच बघत असतात..." मी हसून तिला म्हटले...

"हो... आणि त्यात आपल्या भारतीय पुरुषांचा नंबर एक आहे... आता पण बघ आपले इंडियन पुरुषच जास्त बघत आहेत..." तिने हसून म्हटले...

"बघू दे... तु कोठे इथे जास्त वेळ थांबणार आहेस?... येथून आपण बाहेर पडलो की झालं... तू पण अजिबात लाजू वगैरे नकोस, बिनधास रहा... उलट अजुन छाती ताणून पुर्ण गोळे दाखव... जे कोणी बघताहेत त्यांना फक्त काही क्षणाचे नेत्रसुख मिळेल... त्यांचा विचार करून आपण आपला आनंद मिस नाही करायचा... मला खात्री आहे तुलाही असे थोडे फार अंग प्रदर्शन करण्यात एक वेगळी उत्तेजना वाटत असेल... मला तर काय एकदम एक्सायटेड वाटतेय!... की अशी सुंदर आणि सेक्सी लेडी, जी माझी बहिण आहे, जी माझ्या बरोबर चालतेय आणि सगळे माझ्याकडे पाहून माझा हेवा करत असतील..." मी चावटपणे हसून तिला म्हणालो...

"हो... तुला एक्सायटेड वाटणारच... तू एक नंबरचा नालायक आहेस!... तुला काय... तू तर मला सगळ्यांसमोर नागडी पण नेशील..." पुन्हा दिदीने हसून लटकी तक्रार करत म्हटले...

"एकदम पुर्ण नागडी नाही... पण तुला अर्ध-नग्न न्यायला मला काहीही वाटणार नाही..." मी हसून तिला डोळा मारत म्हटले...

"बघितलस... कसा बेशरमासारखा बोलतोस तू..." दिदीने मला चापट मारत हसून म्हटले आणि ती पुढे बोलली, "अरे कोठे आहे पार्कींग?? अजुन किती चालायचेय??"

"अग... पार्कींग रोडच्या पलिकडे आहे... आपण आता एअरपोर्टमधुन बाहेर पडू... नंतर ब्रिजवरील पॅसेजमधुन पलीकडे जावू... मग तेथील ग्लास लिफ्टमधुन खालच्या लेवलला जावू आणि मग तेथे पार्कींगमध्ये आपली कार आहे तेथे आपण पोहचू..."

मी मुद्दाम दिदीला ते डिटेलमध्ये सांगितले जेणेकरून हरीशलाही ते कळावे आणि त्याप्रमाणे तो थोडे अंतर ठेवून आमच्या मागे मागे येईल... तसे मी त्याला ऑलरेडी सगळे सांगितले होते की दिदीला रिसिव्ह केल्यानंतर कोठून आणि कसे मी तिला घेवून जाईन आणि त्याने आमच्या मागे येवून कसे आणि कोठून आम्हाला पहायचे ते... पण एक रिमाईंडर म्हणून मी पुन्हा तसे सांगितले... मध्ये मध्ये मी मान वळवुन हळुच पहात होतो की हरीश आमच्यापासून किती अंतरावर आहे आणि कोठे आहे... आमच्यातले अंतर जास्त वाढले किंवा एखाद्या वळणानंतर माझ्या लक्षात आले की हरीशला आम्ही दिसणार नाही तेव्हा मी आमच्या चालण्याचा स्पीड थोडा कमी करत होतो किंवा दिदीला काहितरी चावट बोलत होतो जेणेकरून ती किंचित थांबून मला लटकेपणे मारायची किंवा मला चिमटा काढायची...

आम्ही चावट बोलत, मस्करी करत एअरपोर्टच्या बाहेर पडलो आणि ब्रिजवरील पॅसेजने रोडच्या पलीकडे गेलो... तेथे कोपऱ्याला भली मोठी काचेची लिफ्ट होती जिच्यातून पॅसेंजर आपल्या लगेजच्या ट्रॉल्या घेवून खाली-वर जावू शकत होते... आम्ही लिफ्टजवळ पोहचलो तेव्हा आधीच तेथे असलेले सगळे पॅसेंजर आत घुसले होते आणि लिफ्टचा दरवाजा बंद व्हायच्या बेतात होता... आम्हाला पाहून आतील पॅसेंजरनी लिफ्टचा दरवाजा पुन्हा उघडलाही पण आम्ही त्यांना जायला सांगितले... तो दरवाजा पुन्हा बंद झाला आणि आम्ही तेथे ऊभे राहून लिफ्ट परत वर यायची वाट पाहू लागलो...

त्या कोपऱ्यात फक्त आम्हीच होतो आणि काही पॅसेंजर दूरवरून तिकडे येत होते... तेवढ्यात त्या एकांताचा फायदा घेवून मी दिदीच्या कंबरेवर ठेवलेला हात खाली सरकवून तिच्या नितंबावर नेला आणि तो हलकेच दाबला... तिची पाठ बाजुच्या भिंतीकडे होती आणि मी तिला ऑलमोस्ट चिटकुन ऊभा होता त्यामुळे तिच्या नितंबावर असलेला माझा हात दूरवरून येणाऱ्या पॅसेंजरला दिसण्याची शक्यता नव्हती... जसे मी दिदीचा नितंबा दाबायला लागलो तसे दिदीने एक चावट कटाक्ष माझ्यावर टाकला आणि लाडात मला म्हटले,

"चालु झाले का तुझे चाळे... काय करतोय तू??"

"काही नाही... चेक करतोय तुझ्या नितंबाच्या साईजमध्ये काही फरक पडला आहे का ते..." मी चावटपणे हसून म्हणालो...

"मग... कळला का फरक??" तिने पण चावटपणे विचारले.

"अग इतक्यात कसा कळेल... चांगले नीट चाचपून पहायला पाहिजे... तेव्हाच कळेल..."

"आणि कोणी पाहिले तर??"

"कोणी नाही पहाणार... आपल्या जवळ कोणीच नाही..." मी हसून म्हणालो...

"कोणी नाही जवळ... पण सीसी टिव्ही कॅमेरा असेल ना इथे...," असे बोलून दिदीने वर इकडे-तिकडे नजर टाकली आणि मला म्हणाली, "बघ त्या कोपऱ्यात वर आहे कॅमेरा... आपल्याला बघत असतील कोणी..."

"माहितीय मला... म्हणजे मला माहितीय तो कॅमेरा... पण त्यात तुझी 'मागची' बाजु कव्हर होत नाही... तेव्हा बिनधास्त रहा..." मी परत चावटपणे हसून म्हणालो आणि दिदीचा नितंब अजुन जोरात दाबला...

तेवढ्यात लिफ्ट वर आली आणि तिचा दरवाजा उघडला... दिदीच्या नितंबावरचा हात तसाच ठेवून मी दिदीबरोबर लिफ्टमध्ये शिरलो... आत शिरताना दिदी म्हणाली,

"आता आपली पाठ कॅमेऱ्याकडे झाली होती... तेव्हा त्यांनी पाहिले असणार तुझा हात कुठे आहे ते..."

"पाहू दे... लगेच कोणी आपल्याला हटकायला येणार नाही... आणि कोणी आले तर तोपर्यंत आपण एअरपोर्टमधुन बाहेर पडलेलो असू..." मी हसून तिला म्हणालो...

लिफ्टमध्ये आम्ही आत शिरलो तसे आम्ही वळुन ऊभे राहिलो आणि मी खालच्या मजल्याचे बटण दाबले... दरवाजा बंद व्हायला लागणार तेवढ्यात अजुन काही पॅसेंजर लिफ्टजवळ पोहचलो आणि त्यांनी बाहेरून बटण दाबले म्हणून दरवाजा बंद झाला नाही... जे पॅसेंजर आत शिरले त्यांच्याजवळ लगेजची ट्रॉली होती त्यामुळे मी आणि दिदी मागे सरकलो आणि मागच्या काचेच्या भिंतीला टेकू ऊभे राहिलो... लिफ्टची भिंत म्हणजे पुर्ण क्लिअर काच होती आणि त्याच्या बाहेरील लिफ्टचा शाफ्टही पुर्ण क्लिअर काचेचा होता... त्यामुळे बाहेरून कोणालाही लिफ्टच्या आतील सगळे दिसू शकत होते... बाहेर तसाही अंधार होता पण लिफ्टच्या आत फूल लाईट असल्याने बाहेरून लिफ्टच्या आतले सगळे स्पष्ट दिसू शकत होते... आम्ही त्या काचेला टेकुन ऊभे राहिलो आणि एका मागोमाग एक पॅसेंजर ट्रॉली वगैरे घेवून आत येत राहिले, जोपर्यंत लिफ्ट पुर्ण भरून जात नव्हती तोपर्यंत... आम्ही शेवटी होतो आणि सगळे पॅसेंजर आमच्याकडे पाठ करून पुढे पहात ऊभे होते...

त्या सिच्युएशनचा फायदा घेत मी पुन्हा चान्स मारला आणि दिदीच्या नितंबावरचा हात अजुन खाली नेला... हात खाली नेवून मी दिदीच्या तोकड्या कुर्त्याच्या आत घालुन पुन्हा तिच्या नितंबावर ठेवला आणि आता आळीपाळीने मी दिदीचे दोन्ही नितंब तिच्या स्लॅकवरून दाबू लागलो, कुरवाळू लागलो... दिदीने हळुच आपले तोंड माझ्या कानाजवळ आणले आणि ती कुजबूजली,

"नालायका... मागच्या काचेतून बाहेरच्यांना दिसत असेल तू कोठे हात फिरवतोय ते... हात काढ..."

"नाही ग कोणाच्या लक्षात येणार... आणि दिसले तर दिसू दे... कशाला काळजी करतेय?... आत्ता आपण खाली पोहचू आणि बाहेर पडू..." मी पण हळुच तिला म्हणालो...

आमचे ते बोलणे हरीश ऐकत होता आणि तो पटकन मला कानातल्या स्पिकरमध्ये म्हणाला,

"सर... मी बाहेरून वरच्या पॅसेजमधुन तुम्हाला बघतोय... अगदी स्पष्ट मला दिसतेय की तुमचा हात दिदीच्या कुर्त्याखाली आहे आणि तुम्ही तिचे चुतड दाबताय... तुम्ही सॉलिड डेअरींग करताय राव..."

माझ्या दुसऱ्या कानातील स्पिकरमधुन हरीश ते बोललेला मी ऐकले आणि मी प्रचंड उत्तेजित झालो आणि अजुन जोमाने दिदीच्या दोन्ही नितंबावर माझा हात फिरवू लागलो... मध्ये मध्ये मी हात तिच्या नितंबाच्या फटीत फिरवून तिच्या नितंबाच्या मधली घळ खाली तिच्या बोच्याच्या भोकापर्यंत चाचपत होतो... माझे मधले बोट मी तिच्या फटीत अजुन घुसवून तो भाग जास्तच चाचपून पहात होतो... दिदी अस्वस्थपणे हालचाल करत माझी 'चाचपणी' सहन करत होती... पुढच्या पॅसेंजरला कल्पनाच नव्हती की मागे आम्ही काय करतोय ते... अर्थात, बाहेर वरून हरीश आम्हाला बघत होता आणि त्याला काय दिसतेय ते मला सांगत होता...

शेवटी आम्ही खाली पोहचलो आणि लिफ्टचा दरवाजा उघडला... एक एक करत सगळे पॅसेंजर बाहेर पडू लागले तसे मी दिदीच्या कुर्त्याखालील हात बाहेर काढला आणि पुन्हा तिच्या कंबरेवर पण नितंबाच्या वरच्या भागावर ठेवला... मग सरते शेवटी आम्ही दोघे लिफ्टमधुन बाहेर पडलो... ती लिफ्ट परत वर गेली की त्यातून हरीश खाली येणार होता... त्याला खाली यायला थोडा वेळ लागणार होता तेव्हा मी दिदीला थोडे हळुच पार्कींगमधील माझ्या कारकडे घेवून चाललो होतो... दिदीबरोबर मी चावट आणि घाण बोलत होतो आणि ते ऐकून दिदी एक तर लटकेपणे मला दटावत मारत होती नाहीतर माझ्या बोलण्याला तितक्याच चावट आणि घाण शब्दात उत्तर देत होती... माझी खात्री होती की आमचे बोलणे हरीश व्यवस्थित ऐकत होता आणि आमच्यातले ते घाण घाण बोलणे ऐकून तो सुद्धा उत्तेजित होत असावा...

मी मुद्दाम माझी कार सगळ्यात शेवटच्या पार्कींग लॉटमध्ये पार्क केली होती जेथे प्रत्येक लाईनमध्ये एखाद दुसरी कार पार्क केलेली होती... त्यामुळे तेथे कोणीही दिसत नव्हते आणि म्हटले तर फक्त मी अन दिदीच त्या भागात होतो... पार्कींग एरियात लाईट होती पण ती अंधुकच होती त्यामुळे दिदीच्या कंबरेला धरून तिला माझ्या अंगावर ओढत, तिच्याशी चावट गप्पा मारत मी बिनधास्त चालत होतो आणि दिदीही तितक्याच मोकळेपणे मला साथ देत होती... आम्ही तेथून चालत असताना हरीशने गुपचूप मागून कोठल्या बाजुने यायचे आणि आम्हाला पहात रहायचे हे त्याला मी सांगितलेले होते... त्याप्रमाणे तो आम्हाला बघत होता ह्याची मला खात्री होती तेव्हा मी त्याला जास्तीत जास्त शो देत होतो...

शेवटी आम्ही माझ्या कारजवळ पोहचलो... रिमोटने कार अनलॉक करून मी दिदीची बॅग मागच्या सीटवर टाकली आणि शोफरसारखे नाटकीपणे पुढच्या पॅसेंजर सीटचा दरवाजा उघडुन मी दिदीला आत बसायला सांगितले... खूषीत माझ्या गालाला धरुन मला थँक्स म्हणत दिदी आत बसली... कारच्या पुढच्या बाजुने मी ड्रायव्हिंग सीटवर जायला निघालो... तेवढ्यात माझ्या समोरील लाईनच्या मागील एका झुडप्यावर मी नजर टाकली आणि नोटीस केले की हरीश त्या झुडप्यामागे येवून ऊभा होता... तेथून त्याला माझ्या कारचा पुढचा भाग स्पष्ट दिसत होता पण कारमध्ये बसलेल्या दिदीला किंवा मला झुडपामागे तो आहे हे दिसणार नव्हते... जेव्हा मी त्या भागात कार पार्क करायला आलो तेव्हाच मी मार्क केले होते की त्या झुडपासमोर कार पार्क केली तर त्याच्या मागून माझ्या कारचा पुढचा भाग दिसू शकत होता आणि तसे मी हरीशला ऑलरेडी सांगितलेले होते...

फिरून मी ड्रायव्हिंग सीटवर येत असताना हळुच मी हरीशला विचारले होते की 'तू बघतोयस ना रे आम्हाला?' आणि त्याने मला रिप्लाय केला होता की 'व्यवस्थित' म्हणून... मी खुषीत दरवाजा उघडुन आत बसलो आणि दरवाजा लावून घेतला... मग वळुन मी हसत दिदीकडे पाहिले आणि तिनेही स्मित हास्य करत माझ्याकडे पाहिले... हात पुढे करून मी दिदीचा हात पकडला आणि माझ्या हातात घेतला... प्रेमाने तो कुरवाळत मी दिदीला म्हणालो,

"ओह दिदी, शेवटी तू आलीस येथे... तु अशी एकटी आलीस आणि आता माझ्याबरोबर आहेस तर मला इतका आनंद झाला आहे, इतका आनंद झाला आहे की मी तो शब्दात सांगू शकत नाही... तो आनंद मी फक्त असाच व्यक्त करू शकतो..."

असे बोलून मी पटकन दिदीला माझ्या जवळ ओढलो आणि पुढे झुकून मी माझे ओठ तिच्या ओठांवर ठेवले!... माझ्या त्या अनपेक्षित चुंबनाने दिदी भांबावली आणि पटकन तिने तिचे तोंड माझ्या तोंडापासून दूर केले... आश्चर्याने बाहेर आजुबाजूला पहात ती पटकन म्हणाली,

"नालायक... कोणी बघेल ना आपल्याला... थोडा कंट्रोल ठेव..."

"अग कोणी नाही इथे आपल्याला बघायला... जास्त उजेडही नाही येथे..."

असे बोलून मी परत तिला माझ्या जवळ ओढले आणि पुन्हा तिच्या ओठांवर ओठ दाबून तिचे चुंबन घेवू लागलो... पुन्हा दिदी भांबावली आणि माझ्यापासून दूर व्हायला लागली... पण मी तिला जखडून पकडले होते तेव्हा ती मागे होवू शकली नाही... शेवटी नाईलाजास्तव ती मला चुंबनात साथ देवू लागली... सात-आठ सेकंद फक्त ओठांवर ओठ दाबून मी चुंबन घेत राहिलो आणि नंतर मी हळुच माझी जीभ तिच्या ओठांमध्ये सारली... तिने आपले ओठ विलग केले आणि माझी जीभ आपल्या तोंडात घेतली... मग मी माझ्या जीभेने तिच्या जीभेशी खेळायला लागलो आणि ती माझी जीभ चोखायला लागली...

दुबई एअरपोर्टच्या पार्कींगमध्ये कारमध्ये बसून मी माझ्या बहिणीला फ्रेंच किसिंग करत होतो आणि काही अंतरावरून एक परका माणूस ते पहात होता... माझ्यासाठी ती अनोखी उत्तेजक गोष्ट होती आणि ते पहाणाऱ्या हरीशसाठीही ती भन्नाट गोष्ट होती की एक भाऊ-बहिण किसिंग करताहेत... पण तसे पब्लिक जागेत किसिंग करणे खुपच धोकादायक होते!! पण माझ्यावर कामवासनेचा इतका जबरदस्त इफेक्ट होता की तो धोका मी जाणून-बुजून पत्करत होतो... दिदीला चुंबायच्या उत्तेजनेत आपसूक माझा हात तिच्या भरीव उभारांवर गेला आणि मी ते दाबायला लागलो... त्यावर पहिले संगीतादिदी भानावर आली आणि तिने माझा हात धरला...

आणि मग तिने आपले तोंड मागे घेतले आणि एक दिर्घ श्वास सोडत म्हणाली, 'पुरे झाले आता'... तिने तोंड मागे घेतले तसे मी पण सरळ झालो आणि मी पण एक दिर्घ श्वास घेवून उसासा सोडला... मी सरळ त्या झुडपाकडे पाहिले तर त्याच्या मागून हरीश आम्हाला पहातच होता... मी त्याच्याकडेच पहातोय हे पाहून तो माझ्या कानातील स्पिकरमध्ये म्हणाला,

"पहातोय मी, सर... वाऊऽऽऽ काय सेक्साट वाटत होते सर तुम्हा तुमच्या बहिणीला तसे किसिंग करताना... नक्कीच तुम्ही तिच्या तोंडात जीभ घालुन चोखत होता... आणि शेवटी मला वाटतं तुम्ही तिचे बॉल दाबायला लागलात ना?..."

"हं!..." मी अनाहुतपणे म्हणालो...

"काय रे?... काय 'हं'??" दिदीने पटकन मला विचारले...

"हं... काही नाही... चल... घरी जाऊया... आपली ही अनोखी ट्रिप आणि आगळीवेगळी मजा ह्या क्षणापासून चालु होतेय..."

मी कारचे इंजिन चालु केले आणि सीट बेल्ट ओढून लावला... दिदीलाही मी सीट बेल्ट लावायला सांगितला आणि मी कार पार्कींगमधुन बाहेर काढायला लागलो... हरीश सगळे पहात होताच आणि मी पार्कींगमधुन बाहेर पडतोय हे पाहून तो मला म्हणाला,

"ओके, सर... ऑल द बेस्ट!... एंजॉय करा... आणि मला पण 'मजा' द्या... कॉल करा नंतर मला चान्स मिळेल तसा..."

मी फक्त 'हं' म्हणून त्याला उत्तर दिले आणि हरीश लपलेल्या झुडप्याला क्रॉस करून कार पुढे नेली... हरीश पलीकडुन माझ्याशी अजुन काय काय बोलत होता पण आम्ही वापरत असलेल्या ट्रान्समिटरची रेंज क्रॉस झाली तसे आमच्यातला संपर्क तुटला!

भाग ४ समाप्त

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
 
Back
Top