S
StoryPublisher
Guest
विनिता व अनिता
विनिताला कधी नव्हे तो ड्रायव्हिंग करतांना Concentrate करण्यास खूपच
त्रास होत होता ..त्याचे कारणही तसेच होते.आताच ती तिची बहिण (मैत्रीण व
जाऊ सुद्धा) अनिताकडून अशी गोष्ट ऐकून आली कि त्यामुळे ती प्रचंड
"डिस्टर्बड" व तितकीच "एक्साईटेड" झाली होती.त्याचे कारणही तसेच होते.
विनिता व अनिता या दोघी सख्ख्या आते-मामे बहिणी तर होत्याच पण त्या
लहानपणापासून एकत्रच वाढल्याने एकदम घट्ट मैत्रिणीच होत्या.खरेतर अनिता व
विनिता लहानपणापासून अनिताच्याच घरी राहत होत्या कारण विनीताचे बाबा
गावात शेती करत होते व शिक्षणाकरता विनिताला आपल्या बहिणीकडे शहरात ठेवले
होते.अनिता पक्की अबोल पण "श्रुड" होती तर विनिता मोकळी,बोलघेवडी पण
अत्यंत भोळी होती. दोघीही दिसायला सुंदर होत्या. अनिता गोरीपान,ठेंगणी व
नाजूक होती पण तिचे उरोज चांगलेच "गरगरीत" होते..तर विनिता सावळी,उंच व
बांधेसूद होती व त्याच्या या वैशिष्ठ्यांमुळे जेंव्हा त्या दोघी सोबत
कुठेही जात तेंव्हा सर्वजण त्यांच्याकडे माना वळवून पाहत असत.अनिता ही
विनीतची आतेबहीण जरी असली तरी त्या दोघी घट्ट मैत्रिणी होत्या,इतकेच काय
तर अनिताचा आतेभाऊ सुभाष पण त्यांच्याबरोबरच शिकायला अनिताकडेच राहत
होता.तिघंही बरोबर शिकत असल्यामुळे तिघांची घट्ट मैत्री होती.
पण जेंव्हा तिघांनीही तारुण्यात पदार्पण केले तेंव्हा अनिता व सुभाषचे
"सूत" जुळले व त्यांच्या मदतीला विनिता नेहमीच तयार राहत असे...इतकेच काय
तर अनिताचे घर भरलेले असल्यामुळे जेंव्हाही अनिता व सुभाषला "एकांत" हवा
असे तेंव्हा ते दोघं विनिताला खोलीच्या दारावर चौकीदारासारखे उभे करून
स्वतः मजा करत असत.बिचारी विनिता.. तिचा एक डोळा बाहेर पहाऱ्यावर असे व
दुसऱ्या डोळ्याने त्या दोघांच्या "प्रेमक्रीडा" बघत असे.... असे जवळपास
वर्षभर सुरु होते. त्यांचा "हैदोस" पाहतांना जरी तिलाही "तसं" करावसं
वाटलं तरी ती स्वतःवर कसाबसा काबू मिळवत असे... ही गोष्ट सुभाषने हेरून
ठेवली व आता त्यालाही तिच्यात Interest निर्माण झाला. पण एक वर्षानंतर
जेंव्हा सुभाषने अनिताला सोडून विनिताकडे मोर्चा वळवला तेंव्हा विनितने
सरळपणे ही गोष्ट अनिताला सांगितली.अनिताने प्रथम विश्वासच ठेवला नाही पण
जेंव्हा विनितने सुभाषला "रंगेहाथ" पकडवले तेंव्हाच अनिता व विनीताने
सुभाषशी मैत्री तोडून टाकली व ते वर्ष संपल्यावर सुभाष ही होस्टेलवर
राहायला गेला व डिग्री पूर्ण करून अमेरिकेत "जॉब" करायला गेला.
पण "या" प्रसंगामुळे त्या दोघीची मैत्री अजूनच घट्ट झाली.
यथावकाश अनिताचे लग्न अजयशी ठरले. तो मर्चंट नेव्हीत कामावर होता.
त्यांच्या लग्नातच त्याचा चुलतभाउ विजयने विनिताला पहिले व पसंत केले व
१५ दिवसाच्या फरकाने विनीताचे लग्न विजयशी झाले. विजय सौदी अरेबियातील
एका प्रायव्हेट कंपनीत नौकरी करत होता. लग्नानंतर काही वर्षं दोघीही
आपल्या पतींबरोबर राहिल्या व दोघींना प्रत्येकी १-१ मुलगा झाला. त्या
दोन्ही भावांच्या नौकारीमुळे व मुलांच्या शिक्षणामुळे ते दोघे भाऊ
वर्षातला बराचसा काळ बाहेरच असल्याने त्यांनी मुंबईचे उपनगर ठाण्यातच
जवळजवळ घरं घेतली. पण याक्षणी कार चालवतांना हा अर्धा किलोमीटर रस्ता
सुद्धा विनिताला फार त्रासदायक वाटत होता. कारण अनिताने सांगितलेली गोष्ट
होतीच तशी जबरदस्त...!!!
म्हणावं तर अतिभयंकर ..पण म्हणावं तर प्रचंड रोमांचक !! त्यापेक्षा
रोमांचक या क्षणी काहीच असू शकत नव्हते ..!!
विनिता कार पार्क करून कशीबशी घरात शिरली व तिने आपल्या नवऱ्याच्या
बारमधून जीनचा १ पेग भर्रकन घशाखाली उतरवला. तिने आयुष्यात यापूर्वी
कधीही दारूच्या थेम्बालाही स्पर्श केला नव्हता पण या क्षणी तिला त्याची
भयंकर गरज होती. २-४ मिनिटांनंतर तिचं डोकं थोडं थंड झाल्याने ती अनिताने
सांगितलेल्या गोष्टीवर शांतपणे विचार करू लागली....Rather विचार करण्याचा
प्रयत्न करू लागली.
आज या क्षणी विनिता व अनिताने वयाची चाळीसी पार केली होती व दोघींच्या
लग्नाला आता चक्क 22 वर्षे झाली होती. दोघींना प्रत्येकी १-१ मुलगा असून
दोन्ही मुले "इंजिनिअरिंग"च्या तिसऱ्या वर्षाला होती. दोन्ही मुलं
समवयस्कच होते व बरोबर वाढल्यामुळे त्यांच्यातही आपापल्या
आई-वडिलांप्रमाणेच घट्ट मैत्री होती. ठाण्यात राहिल्यावर पहिली काही वर्ष
दोघी आपापल्या नवऱ्यांना "मिस" करायच्या पण दोघीही आता आपल्या आयुष्यात
पूर्णपणे रुळून गेल्या होत्या. आता खरतर वयपरत्वे त्यांना आपापल्या
नवऱ्याशिवाय राहण्याची सवय झाली होती पण नाही म्हटलं तरी कधी कधी त्यांना
जर नवऱ्याची आठवण जरी सतावू लागली तर त्या एकमेकींच्या कंपनीत वेळ घालवून
स्वतःचे मनोरंजन करून व कधी मुलांच्या बरोबर पिक्चर,पिकनिक वगैरेत मजेत
वेळ घालवायच्या. अनिताचा अजित व विनिताचा विक्रम ही दोन्ही मुलं चांगलीच
हुशार,समंजस व स्मार्ट होती व आता तर कॉलेजला गेल्यावर दोघेही आपल्या
वडिलांप्रमाणे देखणी दिसत असत. दोघांच्याही मित्र मैत्रिणी भरपूर होत्या.
त्यांच्याच friend-circle मुळे दोघींचीही घरे सतत गजबजलेली असत
पण आजकाल गेल्या महिन्याभरात विनितने अनितामध्ये एक "चेंज" notice केला
होता आणि तो हा की अनिता जरा जास्तच खुश दिसत होती व स्वतःच्या वयाच्या व
स्वभावाच्या विपरीत अगदीच अल्लडपणे वागत होती. तिला असं वागलेलं विनीताने
कधीच पाहिलं नव्हतं... ईव्हन लग्न अगोदर सुद्धा !! तसं पाहिलं तर अनिता
matured, शांत व विनिता अल्लड स्वभावाची..पण अनिताला आता असं अल्लड
वागतांना पाहून विनीताने आता या गोष्टीचा छडा लावायचं मनावर घेतलं.
एक दिवस दुपारी संधी साधून विनीताने अनिताकडे जाऊन तिला खोदून विचारलेच -
"अनिता, आजकाल तुला असं काय झालंय की तू इतकी खुशीत असतेस ? काही स्पेशल
?"
"काही नाही ग ..." अनिता एकदमच अवघडून गेली व स्वतःच्या नेहमीच्या
स्वभावानुसार फटकन अबोल झाली.
"काहीतरी तर नक्कीच आहे .." विनिता म्हणाली.
पण त्यामुळे अनिता तर जास्तच अवघडली व स्वतःच्या पायाच्या अंगठ्याने जमीन
कुरतडू लागली.
त्यामुळे विनीतची उत्सुकता प्रचंड शिगेला पोहचली व तिने अनिताचा हात
आपल्या हातात घेऊन म्हटलं - " का ग अनिता .. आजवर आपण दोघी अगदी
लहानपणा पासून इतके बरोबर राहिलो की तुझी प्रत्येक गोष्ट मला माहित आहे
.. तुझा पहिला 'क्रश' .. तुझं पाहिलं प्रेम .. तुझा पाहिला "अनुभव".. हे
सर्व काही मला माहीत आहे पण आता मी तुला काय इतकी 'परकी' झाले की तू
मलापण सांगू शकत नाहीस ..खरतर आपल्यात गुपित राहील असं काहीच नाही व आताच
तुला माझ्यापासून 'हे' का लपवावसं वाटतंय?"
"पण तुला असं का वाटावं ?" खोल गेलेल्या आवाजात अनिताने विचारले.
"अग मलाच काय तर कोणालाही कळेल .. आणि तुझ्या नवऱ्याला, अजयला तर २
मिनिटातच कळेल ..की काहीतरी "गोलमाल" आहे म्हणून..." विनिता म्हणाली
"एकतर तू एकदम अल्लड झालीस व अशी वागतेयस की जणूकाही तुझं वय १५-२०
वर्षांनी कमी झालंय.. लाजतेस काय .. मुरड्तेस काय .. आणि बिनधास्त
चावट/अश्लील काय बोलतेस ते ही मुलं समोर असतांना ...असं करणं तुला तर
नक्कीच शोभत नाहीये कारण तो तुझा स्वभावाच नाही."
"खरं आहे तुझं म्हणणं..." अनिता म्हणाली व एक दीर्घ निश्वास टाकून पुढे
म्हणाली "तुला सांगायला हरकत नाही माझी ..पण कसं सांगू ? शब्दच सुचत
नाहीयेत मला..."
"काय प्रेमात-बिमात पडलीस की काय ?" विनीताने विचारले.
"होय.. पण तू समजतेस तसा नाहीये हा प्रकार .." अनिता म्हणाली...
आता तर तिचा आवाज इतका हळू झाला होता की २ फुटापेक्षा जास्ती दूरवर जात
नव्ह्ता, पण त्यातील प्रत्येक शब्दात प्रचंड EXCITEMENT अगदी ठासून-ठासून
भरली होती.. विनिताला तिचं म्हणणं व तिचा स्वर ऐकून धक्काच बसला पण आता
ती आपलं मन मोकळं करतेय हे पाहून विनीताने तिच्या कलानेच घ्यायचं ठरवल व
आपली उत्सुकता लपवून तिचं म्हणणं ऐकू लागली.
"विनिता.." अनिता अगदी हळू पण ठाम आवाजात म्हणाली "तू मला नक्कीच समजून घेशील.. "
असं म्हणून अनिताने एक लांबलचक PAUSE घेतला..
"कोण 'हा' व्यक्ती ज्याने अनिताला या वयात "लटकावलं" ?" विनिताच्या मनात
विचार आला.... मात्र काही न बोलता अनिताचं म्हणणं ऐकू लागली कारण आता
"काहीतरी जोरदार" ऐकायला मिळणार याचा तिला अंदाज आला..
"मी गेले बरीच वर्ष 'ह्यांना' बरंच 'मिस' केलंय..जशी तू आपल्या
'विजयरावांना' मिस करत असशील तसंच...दिवस तर कसातरी जायचा पण ह्यांच्या
स्पर्शाशिवाय रात्र काढणं अगदी जीवावर यायचं ... पण आता मला
'ह्या-गोष्टीमुळे' आयुष्यात "खराखुरा आनंद" वाटत आहे.. खरेतर 'हे
झाल्यावर' पहिले २-३ दिवस तर खूपच कठीण गेलेत..आपण खूप मोठा अपराध ..पाप
केलंय असंच वाटायचं.."
विनिता आपली उत्सुकता लपवत पुढे ऐकू लागली.
"पण आता मला 'तसकाही' मुळीच वाटत नाहीये...NO GUILT AT ALL.." अनिता हळूच
पण ठाम स्वरात म्हणाली "कारण आता हा गेला महिना मी 'त्याच्या'बरोबर
"रोजंच करतेय...कधी एका रात्रीत तीनदा-चारदा-पाचदा पण ...नंतरनंतर तर मी
मोजणच सोडून दिलंय... कारण इतकं तर आपल्या लग्नाच्या पहिल्या वर्षात ही
मी कधी "इतक्यांदा" केलं नाहीये.. खरोखर,अगदी देवाशपथ सांगायचं तर SEX
WAS NEVER "THIS MUCH" BEST BEFORE !! यापूर्वी कधीच इतकं सुख मला कधीही
मिळालं नाही.. आणि आज मी 'जेही' करतेय ते एकतर जगाच्या दृष्टीने बरोबर
नसेल तरी मी आता कोणालाही भीत नाहीये व कुठल्याही परिणामांची मला चिंता
नाहीये.."
विनिता शांतपणे जरी ऐकत असली तरी तिला एक गोष्ट पटेना की "ही अशी कोण
व्यक्ती" आहे की जिच्या प्रेमात पडल्यावर अनिता "अजयरावांना" सुद्धा
काहीच "गिनत" नाहीये..खरतर अजय व अजित यापुढे अनिताचं विश्वचं नाहीये
..कोण "हा"?
ती विचार करू लागली पण उत्तर काही सापडेना.. "आता अनिताच सांगेल.." असे
मनातल्या मनात म्हणून तिने विचार करणं सोडून दिलं..
"मला 'कन्फेस' करू देत आता .."त्या व्यक्तीला" तू पण गेल्या १८
वर्षांपासून ओळखतेस .. खूपच चांगल्या तर्हेने..." अनिता म्हणाली.
आता तर विनिता खूपच गोंधळून गेली. अनिताने घातलेलं कोडं तिला काही केल्या सुटेना.
"कोण आहे तो ?" विनीताने त्यातल्या त्यात हळू आवाजात विचारले .. पण
तिच्या आवाजातील उत्सुकता तिला प्रयत्न करूनही लपवता आली नाही.
"अ-जी-त" अनिता म्हणाली.
"क -को - कोण म्हणालीस ?" विनीताने विचारले.. कारण "हे" नाव ऐकून तिचा
विश्वासच बसेना.
"आवाज हळू ठेव ... कोणी ऐकलं तर माझे बारा वाजतील" अनिताने दटावले.
त्याबरोबर विनिता एकदम स्तब्धच झाली. "अजित.. म्हणजेच अनिताचा मुलगा ?
देवा .. काय ऐकते आहे मी हे ?" तिचा स्वतःच्या कानांवर विश्वासच बसेना.
एक मिनिट शांततेत तसाच गेला..
"होय अजितच.. माझा मुलगा.." अनिता ठामपणे म्हणाली " त्याने मला जे सुख
दिलाय त्याला तोड नाही.."
"आणि जर 'हे' अजयरावांना कळलं तर ?"विनिता म्हणाली. नुसत्या या कल्पनेनेच
तिचा आवाज पूर्णपणे भेदरून गेला होता
"मी त्यांना DIVORCE देईन" अनिता हळुवार आवाजात पण अत्यंत ठामपणे म्हणाली..
आता मात्र विनिताला तिथे थांबणं अशक्य झालं.. ती कशीबशी उभी राहिली व
होलपटतच बाहेर पडली ..
"अग थांब थांब ..."मागून येणाऱ्या अनिताच्या हाक तिला ऐकू येईनात..
कशीबशी ती घरी पोहोचली ... कशी पोहोचली होती हे तिचे तिलाच ठाऊक...
***
विनिताला कधी नव्हे तो ड्रायव्हिंग करतांना Concentrate करण्यास खूपच
त्रास होत होता ..त्याचे कारणही तसेच होते.आताच ती तिची बहिण (मैत्रीण व
जाऊ सुद्धा) अनिताकडून अशी गोष्ट ऐकून आली कि त्यामुळे ती प्रचंड
"डिस्टर्बड" व तितकीच "एक्साईटेड" झाली होती.त्याचे कारणही तसेच होते.
विनिता व अनिता या दोघी सख्ख्या आते-मामे बहिणी तर होत्याच पण त्या
लहानपणापासून एकत्रच वाढल्याने एकदम घट्ट मैत्रिणीच होत्या.खरेतर अनिता व
विनिता लहानपणापासून अनिताच्याच घरी राहत होत्या कारण विनीताचे बाबा
गावात शेती करत होते व शिक्षणाकरता विनिताला आपल्या बहिणीकडे शहरात ठेवले
होते.अनिता पक्की अबोल पण "श्रुड" होती तर विनिता मोकळी,बोलघेवडी पण
अत्यंत भोळी होती. दोघीही दिसायला सुंदर होत्या. अनिता गोरीपान,ठेंगणी व
नाजूक होती पण तिचे उरोज चांगलेच "गरगरीत" होते..तर विनिता सावळी,उंच व
बांधेसूद होती व त्याच्या या वैशिष्ठ्यांमुळे जेंव्हा त्या दोघी सोबत
कुठेही जात तेंव्हा सर्वजण त्यांच्याकडे माना वळवून पाहत असत.अनिता ही
विनीतची आतेबहीण जरी असली तरी त्या दोघी घट्ट मैत्रिणी होत्या,इतकेच काय
तर अनिताचा आतेभाऊ सुभाष पण त्यांच्याबरोबरच शिकायला अनिताकडेच राहत
होता.तिघंही बरोबर शिकत असल्यामुळे तिघांची घट्ट मैत्री होती.
पण जेंव्हा तिघांनीही तारुण्यात पदार्पण केले तेंव्हा अनिता व सुभाषचे
"सूत" जुळले व त्यांच्या मदतीला विनिता नेहमीच तयार राहत असे...इतकेच काय
तर अनिताचे घर भरलेले असल्यामुळे जेंव्हाही अनिता व सुभाषला "एकांत" हवा
असे तेंव्हा ते दोघं विनिताला खोलीच्या दारावर चौकीदारासारखे उभे करून
स्वतः मजा करत असत.बिचारी विनिता.. तिचा एक डोळा बाहेर पहाऱ्यावर असे व
दुसऱ्या डोळ्याने त्या दोघांच्या "प्रेमक्रीडा" बघत असे.... असे जवळपास
वर्षभर सुरु होते. त्यांचा "हैदोस" पाहतांना जरी तिलाही "तसं" करावसं
वाटलं तरी ती स्वतःवर कसाबसा काबू मिळवत असे... ही गोष्ट सुभाषने हेरून
ठेवली व आता त्यालाही तिच्यात Interest निर्माण झाला. पण एक वर्षानंतर
जेंव्हा सुभाषने अनिताला सोडून विनिताकडे मोर्चा वळवला तेंव्हा विनितने
सरळपणे ही गोष्ट अनिताला सांगितली.अनिताने प्रथम विश्वासच ठेवला नाही पण
जेंव्हा विनितने सुभाषला "रंगेहाथ" पकडवले तेंव्हाच अनिता व विनीताने
सुभाषशी मैत्री तोडून टाकली व ते वर्ष संपल्यावर सुभाष ही होस्टेलवर
राहायला गेला व डिग्री पूर्ण करून अमेरिकेत "जॉब" करायला गेला.
पण "या" प्रसंगामुळे त्या दोघीची मैत्री अजूनच घट्ट झाली.
यथावकाश अनिताचे लग्न अजयशी ठरले. तो मर्चंट नेव्हीत कामावर होता.
त्यांच्या लग्नातच त्याचा चुलतभाउ विजयने विनिताला पहिले व पसंत केले व
१५ दिवसाच्या फरकाने विनीताचे लग्न विजयशी झाले. विजय सौदी अरेबियातील
एका प्रायव्हेट कंपनीत नौकरी करत होता. लग्नानंतर काही वर्षं दोघीही
आपल्या पतींबरोबर राहिल्या व दोघींना प्रत्येकी १-१ मुलगा झाला. त्या
दोन्ही भावांच्या नौकारीमुळे व मुलांच्या शिक्षणामुळे ते दोघे भाऊ
वर्षातला बराचसा काळ बाहेरच असल्याने त्यांनी मुंबईचे उपनगर ठाण्यातच
जवळजवळ घरं घेतली. पण याक्षणी कार चालवतांना हा अर्धा किलोमीटर रस्ता
सुद्धा विनिताला फार त्रासदायक वाटत होता. कारण अनिताने सांगितलेली गोष्ट
होतीच तशी जबरदस्त...!!!
म्हणावं तर अतिभयंकर ..पण म्हणावं तर प्रचंड रोमांचक !! त्यापेक्षा
रोमांचक या क्षणी काहीच असू शकत नव्हते ..!!
विनिता कार पार्क करून कशीबशी घरात शिरली व तिने आपल्या नवऱ्याच्या
बारमधून जीनचा १ पेग भर्रकन घशाखाली उतरवला. तिने आयुष्यात यापूर्वी
कधीही दारूच्या थेम्बालाही स्पर्श केला नव्हता पण या क्षणी तिला त्याची
भयंकर गरज होती. २-४ मिनिटांनंतर तिचं डोकं थोडं थंड झाल्याने ती अनिताने
सांगितलेल्या गोष्टीवर शांतपणे विचार करू लागली....Rather विचार करण्याचा
प्रयत्न करू लागली.
आज या क्षणी विनिता व अनिताने वयाची चाळीसी पार केली होती व दोघींच्या
लग्नाला आता चक्क 22 वर्षे झाली होती. दोघींना प्रत्येकी १-१ मुलगा असून
दोन्ही मुले "इंजिनिअरिंग"च्या तिसऱ्या वर्षाला होती. दोन्ही मुलं
समवयस्कच होते व बरोबर वाढल्यामुळे त्यांच्यातही आपापल्या
आई-वडिलांप्रमाणेच घट्ट मैत्री होती. ठाण्यात राहिल्यावर पहिली काही वर्ष
दोघी आपापल्या नवऱ्यांना "मिस" करायच्या पण दोघीही आता आपल्या आयुष्यात
पूर्णपणे रुळून गेल्या होत्या. आता खरतर वयपरत्वे त्यांना आपापल्या
नवऱ्याशिवाय राहण्याची सवय झाली होती पण नाही म्हटलं तरी कधी कधी त्यांना
जर नवऱ्याची आठवण जरी सतावू लागली तर त्या एकमेकींच्या कंपनीत वेळ घालवून
स्वतःचे मनोरंजन करून व कधी मुलांच्या बरोबर पिक्चर,पिकनिक वगैरेत मजेत
वेळ घालवायच्या. अनिताचा अजित व विनिताचा विक्रम ही दोन्ही मुलं चांगलीच
हुशार,समंजस व स्मार्ट होती व आता तर कॉलेजला गेल्यावर दोघेही आपल्या
वडिलांप्रमाणे देखणी दिसत असत. दोघांच्याही मित्र मैत्रिणी भरपूर होत्या.
त्यांच्याच friend-circle मुळे दोघींचीही घरे सतत गजबजलेली असत
पण आजकाल गेल्या महिन्याभरात विनितने अनितामध्ये एक "चेंज" notice केला
होता आणि तो हा की अनिता जरा जास्तच खुश दिसत होती व स्वतःच्या वयाच्या व
स्वभावाच्या विपरीत अगदीच अल्लडपणे वागत होती. तिला असं वागलेलं विनीताने
कधीच पाहिलं नव्हतं... ईव्हन लग्न अगोदर सुद्धा !! तसं पाहिलं तर अनिता
matured, शांत व विनिता अल्लड स्वभावाची..पण अनिताला आता असं अल्लड
वागतांना पाहून विनीताने आता या गोष्टीचा छडा लावायचं मनावर घेतलं.
एक दिवस दुपारी संधी साधून विनीताने अनिताकडे जाऊन तिला खोदून विचारलेच -
"अनिता, आजकाल तुला असं काय झालंय की तू इतकी खुशीत असतेस ? काही स्पेशल
?"
"काही नाही ग ..." अनिता एकदमच अवघडून गेली व स्वतःच्या नेहमीच्या
स्वभावानुसार फटकन अबोल झाली.
"काहीतरी तर नक्कीच आहे .." विनिता म्हणाली.
पण त्यामुळे अनिता तर जास्तच अवघडली व स्वतःच्या पायाच्या अंगठ्याने जमीन
कुरतडू लागली.
त्यामुळे विनीतची उत्सुकता प्रचंड शिगेला पोहचली व तिने अनिताचा हात
आपल्या हातात घेऊन म्हटलं - " का ग अनिता .. आजवर आपण दोघी अगदी
लहानपणा पासून इतके बरोबर राहिलो की तुझी प्रत्येक गोष्ट मला माहित आहे
.. तुझा पहिला 'क्रश' .. तुझं पाहिलं प्रेम .. तुझा पाहिला "अनुभव".. हे
सर्व काही मला माहीत आहे पण आता मी तुला काय इतकी 'परकी' झाले की तू
मलापण सांगू शकत नाहीस ..खरतर आपल्यात गुपित राहील असं काहीच नाही व आताच
तुला माझ्यापासून 'हे' का लपवावसं वाटतंय?"
"पण तुला असं का वाटावं ?" खोल गेलेल्या आवाजात अनिताने विचारले.
"अग मलाच काय तर कोणालाही कळेल .. आणि तुझ्या नवऱ्याला, अजयला तर २
मिनिटातच कळेल ..की काहीतरी "गोलमाल" आहे म्हणून..." विनिता म्हणाली
"एकतर तू एकदम अल्लड झालीस व अशी वागतेयस की जणूकाही तुझं वय १५-२०
वर्षांनी कमी झालंय.. लाजतेस काय .. मुरड्तेस काय .. आणि बिनधास्त
चावट/अश्लील काय बोलतेस ते ही मुलं समोर असतांना ...असं करणं तुला तर
नक्कीच शोभत नाहीये कारण तो तुझा स्वभावाच नाही."
"खरं आहे तुझं म्हणणं..." अनिता म्हणाली व एक दीर्घ निश्वास टाकून पुढे
म्हणाली "तुला सांगायला हरकत नाही माझी ..पण कसं सांगू ? शब्दच सुचत
नाहीयेत मला..."
"काय प्रेमात-बिमात पडलीस की काय ?" विनीताने विचारले.
"होय.. पण तू समजतेस तसा नाहीये हा प्रकार .." अनिता म्हणाली...
आता तर तिचा आवाज इतका हळू झाला होता की २ फुटापेक्षा जास्ती दूरवर जात
नव्ह्ता, पण त्यातील प्रत्येक शब्दात प्रचंड EXCITEMENT अगदी ठासून-ठासून
भरली होती.. विनिताला तिचं म्हणणं व तिचा स्वर ऐकून धक्काच बसला पण आता
ती आपलं मन मोकळं करतेय हे पाहून विनीताने तिच्या कलानेच घ्यायचं ठरवल व
आपली उत्सुकता लपवून तिचं म्हणणं ऐकू लागली.
"विनिता.." अनिता अगदी हळू पण ठाम आवाजात म्हणाली "तू मला नक्कीच समजून घेशील.. "
असं म्हणून अनिताने एक लांबलचक PAUSE घेतला..
"कोण 'हा' व्यक्ती ज्याने अनिताला या वयात "लटकावलं" ?" विनिताच्या मनात
विचार आला.... मात्र काही न बोलता अनिताचं म्हणणं ऐकू लागली कारण आता
"काहीतरी जोरदार" ऐकायला मिळणार याचा तिला अंदाज आला..
"मी गेले बरीच वर्ष 'ह्यांना' बरंच 'मिस' केलंय..जशी तू आपल्या
'विजयरावांना' मिस करत असशील तसंच...दिवस तर कसातरी जायचा पण ह्यांच्या
स्पर्शाशिवाय रात्र काढणं अगदी जीवावर यायचं ... पण आता मला
'ह्या-गोष्टीमुळे' आयुष्यात "खराखुरा आनंद" वाटत आहे.. खरेतर 'हे
झाल्यावर' पहिले २-३ दिवस तर खूपच कठीण गेलेत..आपण खूप मोठा अपराध ..पाप
केलंय असंच वाटायचं.."
विनिता आपली उत्सुकता लपवत पुढे ऐकू लागली.
"पण आता मला 'तसकाही' मुळीच वाटत नाहीये...NO GUILT AT ALL.." अनिता हळूच
पण ठाम स्वरात म्हणाली "कारण आता हा गेला महिना मी 'त्याच्या'बरोबर
"रोजंच करतेय...कधी एका रात्रीत तीनदा-चारदा-पाचदा पण ...नंतरनंतर तर मी
मोजणच सोडून दिलंय... कारण इतकं तर आपल्या लग्नाच्या पहिल्या वर्षात ही
मी कधी "इतक्यांदा" केलं नाहीये.. खरोखर,अगदी देवाशपथ सांगायचं तर SEX
WAS NEVER "THIS MUCH" BEST BEFORE !! यापूर्वी कधीच इतकं सुख मला कधीही
मिळालं नाही.. आणि आज मी 'जेही' करतेय ते एकतर जगाच्या दृष्टीने बरोबर
नसेल तरी मी आता कोणालाही भीत नाहीये व कुठल्याही परिणामांची मला चिंता
नाहीये.."
विनिता शांतपणे जरी ऐकत असली तरी तिला एक गोष्ट पटेना की "ही अशी कोण
व्यक्ती" आहे की जिच्या प्रेमात पडल्यावर अनिता "अजयरावांना" सुद्धा
काहीच "गिनत" नाहीये..खरतर अजय व अजित यापुढे अनिताचं विश्वचं नाहीये
..कोण "हा"?
ती विचार करू लागली पण उत्तर काही सापडेना.. "आता अनिताच सांगेल.." असे
मनातल्या मनात म्हणून तिने विचार करणं सोडून दिलं..
"मला 'कन्फेस' करू देत आता .."त्या व्यक्तीला" तू पण गेल्या १८
वर्षांपासून ओळखतेस .. खूपच चांगल्या तर्हेने..." अनिता म्हणाली.
आता तर विनिता खूपच गोंधळून गेली. अनिताने घातलेलं कोडं तिला काही केल्या सुटेना.
"कोण आहे तो ?" विनीताने त्यातल्या त्यात हळू आवाजात विचारले .. पण
तिच्या आवाजातील उत्सुकता तिला प्रयत्न करूनही लपवता आली नाही.
"अ-जी-त" अनिता म्हणाली.
"क -को - कोण म्हणालीस ?" विनीताने विचारले.. कारण "हे" नाव ऐकून तिचा
विश्वासच बसेना.
"आवाज हळू ठेव ... कोणी ऐकलं तर माझे बारा वाजतील" अनिताने दटावले.
त्याबरोबर विनिता एकदम स्तब्धच झाली. "अजित.. म्हणजेच अनिताचा मुलगा ?
देवा .. काय ऐकते आहे मी हे ?" तिचा स्वतःच्या कानांवर विश्वासच बसेना.
एक मिनिट शांततेत तसाच गेला..
"होय अजितच.. माझा मुलगा.." अनिता ठामपणे म्हणाली " त्याने मला जे सुख
दिलाय त्याला तोड नाही.."
"आणि जर 'हे' अजयरावांना कळलं तर ?"विनिता म्हणाली. नुसत्या या कल्पनेनेच
तिचा आवाज पूर्णपणे भेदरून गेला होता
"मी त्यांना DIVORCE देईन" अनिता हळुवार आवाजात पण अत्यंत ठामपणे म्हणाली..
आता मात्र विनिताला तिथे थांबणं अशक्य झालं.. ती कशीबशी उभी राहिली व
होलपटतच बाहेर पडली ..
"अग थांब थांब ..."मागून येणाऱ्या अनिताच्या हाक तिला ऐकू येईनात..
कशीबशी ती घरी पोहोचली ... कशी पोहोचली होती हे तिचे तिलाच ठाऊक...
***