S
StoryPublisher
Guest
शेजारची कोमल
बऱ्याच वर्षापुर्वीची कहाणी आहे. पुण्याच्या प्रभात रोडवर राजुच्या आजोबांचे घर होते. राजुच्या आजोबांच्या पश्च्यात राजुची आजी तिथे एकटी रहायची. जुनी पण भक्कम तळमजला व वर एक मजली इमारत होती.
इमारत जुनी असली तरी दोन मजल्यावर प्रत्येकी दोन असे ४ आधुनिक फ्लॅट होते. राजुच्या आजीचा फ्लॅट पहिल्या मजल्यावर होता. २ बेडरुम, किचन, हॉल, २ बाल्कनी अशा प्रशस्त फ्लॅटमध्ये (आजीच्या भाषेत बिऱ्हाड) आजी एकटी रहायची.
राजुच्या आजीच्या शेजारच्या बिऱ्हाडात एक शर्मा कुटुंब रहायचे. एकत्र कुटुंब होते. मध्यम वयीन विधुर कर्ता पुरुष रामलाल, त्याचा २७ वर्षाचा विवाहीत तरुण मुलगा राजेश, राजेशची २५ वर्षाची बायको कुमुद व त्यांची ३ वर्षाची लहान मुलगी पिंकी, रामलालची कोमल नावाची २० वर्षाची तरुण मुलगी असे ते मध्यमवर्गीय कुटुंब होते. कोमल १२ वर्षाची असताना रामलालची बायको अचानक एका छोट्या आजारचे निमित्त होवुन वारली.
सुट्टीत राजुच्या आजीच्या सर्व नातवंडाचा मुक्काम पुण्याला असे. राजु व त्याची चुलत व आते-भावंडे पुण्याला धमाल करायला सुट्टी लागली की पुण्याला पळत असे.
बारावीच्या वर्षी एकदा नापास होवुन राजु परत ऑक्टोबरला परिक्षेला बसला. रिझल्ट लागेपर्यंत करायला दुसरे काहींच नसल्याने त्याच्या आईबाबांनी त्याला पुण्याच्या एका क्लासमध्ये घातले व त्याची रवानगी राजुच्या आजीकडे पुण्याला केली.
राजु खुशीतच पुण्याला आजीकडे रहायला आला. त्याचा संध्याकाळी ७ ते ९.३० क्लास असायचा. दिवसभर तो घरातच असायचा. राजुची आजीला दम्याचा त्रास होता. दमा चालु झाला की, तिला रात्री झोप लागत नसे. त्यामुळे जेवण आटपुन ती दुपारी २/३ तास झोपत असे.
आजीच्या शेजारील बिऱ्हाडातल्या रामलालचा कसलातरी बिजनेस होता. रामलाल आणी त्याचा मुलगा राजेश सकाळी लवकर घराबाहेर निघायचे. कुमुदभाभी जेवण बनवुन तिघांचा डबा घेवुन ११ वाजता त्यांच्या दुकानात जायला घराबाहेर पडे व संध्याकाळी ५ नंतर परत येइ. राजेश व रामलाल उशीरा १० च्या नंतर घरी येत.
जेमतेम बारावीपर्यंत गचके खात पोचल्यावर, २ वेळा नापास झाल्यावर कोमलचे शिक्षण सुटले. रामलाल गेली ३/४ वर्षापासुन कोमलच्या लग्नाचा प्रयत्न करत होता. पण हुंड्याच्या अवास्तव मागणीपायी कोमलचे अजुनही कुठेही नक्की झाले नव्हते.
सध्या कोमलची कुमुदभाभी त्यांच्या फॅमिली बिसनेसमध्ये व्यस्त होती. त्यामुळे लग्नाचे पक्के होइ पर्यंत सध्या तरी कोमल तिच्या भाची पिंकीला बेबीसीटींग करत तिला सकाळी ११ ते संद्ध्याकाळी ५ पर्यंत घरी रहायची ड्युटी लागली.
कोमलने कॉम्पुटरचे एक दोन किरकोळ कोर्सेस केले पण तिचे मन घरातच पुस्तके मासिके वाचण्यात जास्त रमायचे. ती लहान असल्यापासुन तिचे राजुच्या आजीशी चांगले जमे. त्यामुळे तिचे व पिंकीचे जेवण झाले की ती आजीकडे येऊन बसे.
राजुची आजी पुण्यात एकटी रहात असताना, दररोज कुमुदभाभी घरातुन दुकानात जायला निघताच कोमल राजुच्या आजीकडे तिला मदत करायला, गप्पा मारायला येवुन बसायची. तिची भाची पिंकीही तिच्याकडेवर कोमलबरोबर आसायची. तिचा भाऊ राजेश व कुमुदभाभी पण राजुच्या आजीला खुप मदत करत.
राजु, त्याची चुलत व आते-भावंडे पुण्याला असली की धमाल करत. कोमल जरी अमराठी असली तरी लहानपणापासुन पुण्यात राहिली होती व मराठी शाळेत शिकली होती. त्यामुळे ती शुद्ध पुणेरी मराठी बोलत असे. राजुपेक्षा १ वर्षांनी कोमल मोठी असली तरी लहानपणापासुन त्यांची चांगली गट्टी होती. राजु व त्याच्या भावंडात ती चांगली मिसळायची.
कोमल नावपुरतीच कोमल होती. २० वर्षाची कोमल थोराड दिसायची पण तरी राजुला आवडत होती. ५ फूट ३ ईंच उंची, किंचीत जाडी असल्यामुळे धिप्पाड दिसायची. कोमलचा चेहरा जरा थोराड दिसायचा. पण कोमलचे ओंठ मात्र राजुला आकर्षक वाटत. तिचे पिंगट रंगाचे दाट कुरळे केस राजुला माधुरी दिक्षितची आठवण देत.
बऱ्याच वर्षापुर्वीची कहाणी आहे. पुण्याच्या प्रभात रोडवर राजुच्या आजोबांचे घर होते. राजुच्या आजोबांच्या पश्च्यात राजुची आजी तिथे एकटी रहायची. जुनी पण भक्कम तळमजला व वर एक मजली इमारत होती.
इमारत जुनी असली तरी दोन मजल्यावर प्रत्येकी दोन असे ४ आधुनिक फ्लॅट होते. राजुच्या आजीचा फ्लॅट पहिल्या मजल्यावर होता. २ बेडरुम, किचन, हॉल, २ बाल्कनी अशा प्रशस्त फ्लॅटमध्ये (आजीच्या भाषेत बिऱ्हाड) आजी एकटी रहायची.
राजुच्या आजीच्या शेजारच्या बिऱ्हाडात एक शर्मा कुटुंब रहायचे. एकत्र कुटुंब होते. मध्यम वयीन विधुर कर्ता पुरुष रामलाल, त्याचा २७ वर्षाचा विवाहीत तरुण मुलगा राजेश, राजेशची २५ वर्षाची बायको कुमुद व त्यांची ३ वर्षाची लहान मुलगी पिंकी, रामलालची कोमल नावाची २० वर्षाची तरुण मुलगी असे ते मध्यमवर्गीय कुटुंब होते. कोमल १२ वर्षाची असताना रामलालची बायको अचानक एका छोट्या आजारचे निमित्त होवुन वारली.
सुट्टीत राजुच्या आजीच्या सर्व नातवंडाचा मुक्काम पुण्याला असे. राजु व त्याची चुलत व आते-भावंडे पुण्याला धमाल करायला सुट्टी लागली की पुण्याला पळत असे.
बारावीच्या वर्षी एकदा नापास होवुन राजु परत ऑक्टोबरला परिक्षेला बसला. रिझल्ट लागेपर्यंत करायला दुसरे काहींच नसल्याने त्याच्या आईबाबांनी त्याला पुण्याच्या एका क्लासमध्ये घातले व त्याची रवानगी राजुच्या आजीकडे पुण्याला केली.
राजु खुशीतच पुण्याला आजीकडे रहायला आला. त्याचा संध्याकाळी ७ ते ९.३० क्लास असायचा. दिवसभर तो घरातच असायचा. राजुची आजीला दम्याचा त्रास होता. दमा चालु झाला की, तिला रात्री झोप लागत नसे. त्यामुळे जेवण आटपुन ती दुपारी २/३ तास झोपत असे.
आजीच्या शेजारील बिऱ्हाडातल्या रामलालचा कसलातरी बिजनेस होता. रामलाल आणी त्याचा मुलगा राजेश सकाळी लवकर घराबाहेर निघायचे. कुमुदभाभी जेवण बनवुन तिघांचा डबा घेवुन ११ वाजता त्यांच्या दुकानात जायला घराबाहेर पडे व संध्याकाळी ५ नंतर परत येइ. राजेश व रामलाल उशीरा १० च्या नंतर घरी येत.
जेमतेम बारावीपर्यंत गचके खात पोचल्यावर, २ वेळा नापास झाल्यावर कोमलचे शिक्षण सुटले. रामलाल गेली ३/४ वर्षापासुन कोमलच्या लग्नाचा प्रयत्न करत होता. पण हुंड्याच्या अवास्तव मागणीपायी कोमलचे अजुनही कुठेही नक्की झाले नव्हते.
सध्या कोमलची कुमुदभाभी त्यांच्या फॅमिली बिसनेसमध्ये व्यस्त होती. त्यामुळे लग्नाचे पक्के होइ पर्यंत सध्या तरी कोमल तिच्या भाची पिंकीला बेबीसीटींग करत तिला सकाळी ११ ते संद्ध्याकाळी ५ पर्यंत घरी रहायची ड्युटी लागली.
कोमलने कॉम्पुटरचे एक दोन किरकोळ कोर्सेस केले पण तिचे मन घरातच पुस्तके मासिके वाचण्यात जास्त रमायचे. ती लहान असल्यापासुन तिचे राजुच्या आजीशी चांगले जमे. त्यामुळे तिचे व पिंकीचे जेवण झाले की ती आजीकडे येऊन बसे.
राजुची आजी पुण्यात एकटी रहात असताना, दररोज कुमुदभाभी घरातुन दुकानात जायला निघताच कोमल राजुच्या आजीकडे तिला मदत करायला, गप्पा मारायला येवुन बसायची. तिची भाची पिंकीही तिच्याकडेवर कोमलबरोबर आसायची. तिचा भाऊ राजेश व कुमुदभाभी पण राजुच्या आजीला खुप मदत करत.
राजु, त्याची चुलत व आते-भावंडे पुण्याला असली की धमाल करत. कोमल जरी अमराठी असली तरी लहानपणापासुन पुण्यात राहिली होती व मराठी शाळेत शिकली होती. त्यामुळे ती शुद्ध पुणेरी मराठी बोलत असे. राजुपेक्षा १ वर्षांनी कोमल मोठी असली तरी लहानपणापासुन त्यांची चांगली गट्टी होती. राजु व त्याच्या भावंडात ती चांगली मिसळायची.
कोमल नावपुरतीच कोमल होती. २० वर्षाची कोमल थोराड दिसायची पण तरी राजुला आवडत होती. ५ फूट ३ ईंच उंची, किंचीत जाडी असल्यामुळे धिप्पाड दिसायची. कोमलचा चेहरा जरा थोराड दिसायचा. पण कोमलचे ओंठ मात्र राजुला आकर्षक वाटत. तिचे पिंगट रंगाचे दाट कुरळे केस राजुला माधुरी दिक्षितची आठवण देत.