S
StoryPublisher
Guest
"ओह, कम ऑन, सागर! तु तसे बोलू शकतोस जर तुला खरेच तसे वाटत असेल तर. लाजू नकोस रे! तु विसरलास काय? आपण मित्र आहोत ना?"
"अ.. हो.., ताई! आपण मित्र आहोत," मी उत्तरलो, "ते... मी... जरा..... जाउदे.... पण खरच तु नक्कीच सेक्सी दिसत आहेस."
"ओह.. थँक्स, ब्रदर!" संगीताताई खुष होत म्हणाली, "तुला खरेच वाटते का की मी सेक्सी दिसते? तुझ्या जिजुंचे तर माझ्याकडे लक्षच नसते."
"मला जिजुंचे काही माहित नाही, ताई! पण मला विचारशील तर मी म्हणेन की तु अगदी अप्सरेसारखी दिसतेस."
"ओह! स्टॉप दॅट, सागर! उगाच मला हरभऱ्याच्या झाडावर चढवू नकोस."
"मी मस्करी करत नाही, ताई! मी जिजुंच्या जागी असलो असतो तर नेहमी देवाचे आभार मानले असते की तुझ्यासारखी सुंदर व सुलक्षणी पत्नी दिल्याबद्दल. खरे तर! मी नेहमी देवाजवळ प्रार्थना करत असतो की माझे संगीताताईसारख्या मुलीबरोबर लग्न होवू दे."
"ओह.... खरच, सागर??? संगीताताईने डोळा मिचकावत म्हटले, "कधी बोलला नाहीस तु मला हे? तुला खरच माझ्यासारख्या मुलीबरोबर लग्न करायचे आहे? मी तुझ्यासाठी मुलगी बघू का? माझ्यासारखी.... "
"हो, ताई! नक्की बघ... अगदी तुझ्यासारखीच हवी!"
"ओके..., सागर! मग आता प्रार्थना करू नकोस देवाजवळ. मी तुझ्यासाठी शोधून आणेन मुलगी. माझ्यासारखी... सुंदर... आणि सुलक्षणी..."
"आणि सेक्सीही....." मी डोळा मारत तिला म्हटले.
"चल... चावट कुठला!" असे म्हणत संगीताताईने मला चापट मारली प्रेमाने.
माझ्या बहिणीबरोबरील ’प्रेमळ’ संभाषणात मी विसरलो की बाहेर रिक्षावाला वाट पहात आहे. मग मी आमच्या बॅगा उचलल्या व बाहेर पडलो. संगीताताईने घर लाक केले व ती माझ्या मागे आली. आम्ही मग रिक्षाने बस स्टॅन्डला गेलो. आम्हाला बस पटकन मिळाली जी खंडाळ्याला थांबत होती. पुर्ण प्रवासभर मी संगीताताईची करमणूक करत होतो, मजेशीर गोष्टी सांगत, विनोद सांगत. ती सतत हसत होती व मला म्हणत होती मी खूप खट्याळ झालो आहे. खरे तर मी मुद्दाम तिला हसवत होते ज्याने तिचा मूड प्रसन्न रहावा व माझ्याबरोबर ती आणखीन मोकळी व्हावी. साधारण साडेदहाच्या दरम्यान आम्ही खंडाळ्याला पोहचलो.
आम्ही बसमधून उतरलो. मला एक हॉटेल माहित होते जे बसस्टॅन्ड पासून थोडे दूर होते पण चांगले होते. तेथे मी गेल्यावेळी राहिलो होतो. बसस्टॅन्ड पासून ते फार लांब नव्हते म्हणून आम्ही तेथे चालतच गेलो. संगीताताईला मी रिसेप्शन लाऊंजमध्ये बसायला सांगितले व मी रिसेप्शन काऊंटरवर गेलो. मी रिसेप्शनीस्टला सांगीतले की मला एक लक्झरी एअर कंडीशन डबलबेड रूम हवी. त्याने मला रूमचे भाडे वगैरे सांगितले. मी एका दिवसाचे भाडे पेड केले व हॉटेल रजिस्टरमध्ये आमचे नाव व पत्ता लिहिले. रिसेप्शनीस्टने एका मुलाला बोलावले व आम्हाला आमच्या रूमवर न्यायला सांगितले जी दुसऱ्या मजल्यावर होती. त्या मुलाने आमच्या बॅगा उचलल्या व आम्ही लिफ्टकडे गेलो.
आम्ही दुसऱ्या मजल्यावर आमच्या रूमबाहेर पोहचलो. त्या रूम बायने दरवाजा उघडला व आमच्या बॅगा आत नेल्या. जसे एखादा सेवक एखाद्या महाराणिला खाली वाकून हाताने इशारा करत आत प्रवेश करायला सांगतो तसे मी प्रथम संगीताताईला रूममध्ये प्रवेश करायला लावले. तिला त्याची मजा वाटली व ती हसत हसत आत गेली. तेवढ्यात रूम बाय बाहेर आला. मी त्याच्या हातात दहा रुपयाच्या नोटेची सुरनळी सारली व मग मी रूममध्ये शिरलो.
"अ.. हो.., ताई! आपण मित्र आहोत," मी उत्तरलो, "ते... मी... जरा..... जाउदे.... पण खरच तु नक्कीच सेक्सी दिसत आहेस."
"ओह.. थँक्स, ब्रदर!" संगीताताई खुष होत म्हणाली, "तुला खरेच वाटते का की मी सेक्सी दिसते? तुझ्या जिजुंचे तर माझ्याकडे लक्षच नसते."
"मला जिजुंचे काही माहित नाही, ताई! पण मला विचारशील तर मी म्हणेन की तु अगदी अप्सरेसारखी दिसतेस."
"ओह! स्टॉप दॅट, सागर! उगाच मला हरभऱ्याच्या झाडावर चढवू नकोस."
"मी मस्करी करत नाही, ताई! मी जिजुंच्या जागी असलो असतो तर नेहमी देवाचे आभार मानले असते की तुझ्यासारखी सुंदर व सुलक्षणी पत्नी दिल्याबद्दल. खरे तर! मी नेहमी देवाजवळ प्रार्थना करत असतो की माझे संगीताताईसारख्या मुलीबरोबर लग्न होवू दे."
"ओह.... खरच, सागर??? संगीताताईने डोळा मिचकावत म्हटले, "कधी बोलला नाहीस तु मला हे? तुला खरच माझ्यासारख्या मुलीबरोबर लग्न करायचे आहे? मी तुझ्यासाठी मुलगी बघू का? माझ्यासारखी.... "
"हो, ताई! नक्की बघ... अगदी तुझ्यासारखीच हवी!"
"ओके..., सागर! मग आता प्रार्थना करू नकोस देवाजवळ. मी तुझ्यासाठी शोधून आणेन मुलगी. माझ्यासारखी... सुंदर... आणि सुलक्षणी..."
"आणि सेक्सीही....." मी डोळा मारत तिला म्हटले.
"चल... चावट कुठला!" असे म्हणत संगीताताईने मला चापट मारली प्रेमाने.
माझ्या बहिणीबरोबरील ’प्रेमळ’ संभाषणात मी विसरलो की बाहेर रिक्षावाला वाट पहात आहे. मग मी आमच्या बॅगा उचलल्या व बाहेर पडलो. संगीताताईने घर लाक केले व ती माझ्या मागे आली. आम्ही मग रिक्षाने बस स्टॅन्डला गेलो. आम्हाला बस पटकन मिळाली जी खंडाळ्याला थांबत होती. पुर्ण प्रवासभर मी संगीताताईची करमणूक करत होतो, मजेशीर गोष्टी सांगत, विनोद सांगत. ती सतत हसत होती व मला म्हणत होती मी खूप खट्याळ झालो आहे. खरे तर मी मुद्दाम तिला हसवत होते ज्याने तिचा मूड प्रसन्न रहावा व माझ्याबरोबर ती आणखीन मोकळी व्हावी. साधारण साडेदहाच्या दरम्यान आम्ही खंडाळ्याला पोहचलो.
आम्ही बसमधून उतरलो. मला एक हॉटेल माहित होते जे बसस्टॅन्ड पासून थोडे दूर होते पण चांगले होते. तेथे मी गेल्यावेळी राहिलो होतो. बसस्टॅन्ड पासून ते फार लांब नव्हते म्हणून आम्ही तेथे चालतच गेलो. संगीताताईला मी रिसेप्शन लाऊंजमध्ये बसायला सांगितले व मी रिसेप्शन काऊंटरवर गेलो. मी रिसेप्शनीस्टला सांगीतले की मला एक लक्झरी एअर कंडीशन डबलबेड रूम हवी. त्याने मला रूमचे भाडे वगैरे सांगितले. मी एका दिवसाचे भाडे पेड केले व हॉटेल रजिस्टरमध्ये आमचे नाव व पत्ता लिहिले. रिसेप्शनीस्टने एका मुलाला बोलावले व आम्हाला आमच्या रूमवर न्यायला सांगितले जी दुसऱ्या मजल्यावर होती. त्या मुलाने आमच्या बॅगा उचलल्या व आम्ही लिफ्टकडे गेलो.
आम्ही दुसऱ्या मजल्यावर आमच्या रूमबाहेर पोहचलो. त्या रूम बायने दरवाजा उघडला व आमच्या बॅगा आत नेल्या. जसे एखादा सेवक एखाद्या महाराणिला खाली वाकून हाताने इशारा करत आत प्रवेश करायला सांगतो तसे मी प्रथम संगीताताईला रूममध्ये प्रवेश करायला लावले. तिला त्याची मजा वाटली व ती हसत हसत आत गेली. तेवढ्यात रूम बाय बाहेर आला. मी त्याच्या हातात दहा रुपयाच्या नोटेची सुरनळी सारली व मग मी रूममध्ये शिरलो.