S
StoryPublisher
Guest
मला हे ऐकून जरा विचित्रच वाटले. पण असेलही. आता ही सांगते त्यावरच विश्वास ठेवावा असा विचार करता करता माझे डोळे मिटू लागले. पहाटेचे तीन वाजले होते. माझा चेहरा बघून तिने मला तिच्या शेजारी बसवीले अन मी चक्क तिच्या मांडीवर डोके ठेवुन झोपी गेले.
मला जाग आली तेव्हा मी माझ्या बर्थवर झोपले होते, अंगावर पांघरूण होते. शबनम उर्फ रिटा समोर बुरख्यात गेलेली व तिच्या बर्थवर एक जाडजूड शेठाणी अन तिची तीन मुले होती. किलकील्या डोळ्यांनी मी हे सगळे पहाताच माझी झोप पार उडाली. मी रिटाकडे बघत होते पण तिच्या बुरख्यामुळे तीची नजर कुठे आहे ते कळत नव्हते.
मी उठुन बसले. तशी ती जाडी शेठाणी माझ्याकडे बघुन थोडीशी हसली. जराशी ठेंगणी, पण भक्कम रुंदीच्या तिच्या देहाने जवळ जवळ दोन सिटची जागा व्यापली होती. तिच्याबरोबर एक सुमारे ३ वर्षाची पोर, दिडेक वर्षाचा मुलगा व एक तान्हे बाळ मांडीवर होते.
"आप कब आई?" मी तिला विचारले.
"अरे शुभासीनी, अच्छा हुआ, अभी अभी आधे घंटे पहले टी सी साब आये थे. उनकी रिक्वेस्टपर ये लोग आ गये. कहा जाना है आपको?" रिटा बुरख्यातुन उदगारली.
"हमारा गांव पास में ही है. बस और एक घंटे का सफ़र है." शेठाणीचा आवाज शरिराच्या मानाने बराच नाजुक होता.
मी माझे घड्याळ रात्रीच पर्समधे ठेवले असल्याने मला किती वाजले ते कळेना. खिडक्या उघडलेल्या होत्या व चांगलेच उजाडले होते. मी रिटाला विचारले तेव्हा कळले की साडेसात वाजले होते. दार नुसतेच लोटलेले होते. मी पर्स घेऊन बाथरूमला गेले. ब्रश करून पाण्यचा हबका तोंडावर
मारला तेव्हा जरा फ्रेश वाटले. मला एकदम चहाची आठवण झाली. रूमवर आधी चहाचे पाणी उकळायला ठेऊन मगच दात घासते मी. पण इथे केव्हा अन कसला चहा मिळतो अशा विचारात मी जागेवर परतले.
परत येते तर रिटा माझ्या बर्थवर शिफ्ट झालेली. शेठाणीची पोर समोर झोपली होती. मुलगा खिडकीत बसला होता. मी रिटाच्या शेजारी बसले.
"चाय पिया?"
"चाय औउर में? कभी नही. में कोफी मिलेगी तो ले लुंगी. तेरेलिये चाय चाहिये तो अब वो अटेंडन्ट आयेगा तो बोल देना."
आम्ही दोघी परत मराठी सोडुन हिंदीत बोलु लागल्याचे मला जाणवले, पण बुरख्या मुळे मलाही तेच ठिक वाटले. इतक्यात समोरचे बाळ रडू लागले. तशी रिटा माझ्या कानाजवळ कुजबुजली - "तुला चहाची आठवण होतेय पण इथे दुधाची वेळ झालीयेऽऽ"
मी तिच्याकडे बघुन मिश्किलपणे हसले व समोर पाहिले.
शेठाणी आता सिटवर मांडी घालून बसली होती. पदर बाजुला करताच तिचा एक फुगलेला स्तन ब्लाउजची बटणे ताणताना दिसला. खालील बटणाला हात घालुन तिने चटकन तिनेक बटणे खोलली. मी येताना दार लावले असल्याने व सर्व बायकाच असल्याब्ने ती ही निःसंकोच होती. ब्लाउजवर बोंडाशी ओलसरपणा दिसत होता. तिने उजव्या स्तनावरील ब्लाउज वर ओढुन तो बाहेर काढला. पदराने त्याचे स्तनाग्र पुसुन घेतले व तिच्या भुकेल्या बाळाला जवळ केले. तसे बाळ बोंड तोंडात घेउन चोखू लागले.
मी टक लाउन तिचा तो गोरा गोरा गच्च स्तन पाहात होते. दुधाने भरलेली कासंडीच होती जणू. तो भला मोठ्ठा टरबुजासारखा फुगलेला उरोज बघुन मी उत्तेजीत होत होते. बाळंतपणात दुधामुळे स्तन अधिकच फुगतात म्हणे. तिच्या स्तनावरील शिरा पण गोव्या रंगावर उठून दिसत होत्या. ते बाळ चोखताना एक प्रकारचा आवाज येत होता. नकळत माझ्या ओठांचा चंबू झाला होता.
मधेच मी नजर वर करुन शेठाणीकडे पाहिले. तीने तिच्या बाळाला पाजताना होणारया परमसुखाने डोळे मिटुन घेतले होते. तिच्या चेहे-यावर शांत व सुखद भाव होते. पण ते दृश्य बघुन माझी मात्र चलबिचल होत होती. रिटाने क्षणात माझ्या मनातले भाव जाणून तिचा एक हात माझ्या मांडीवर ठेवला व हळूच दाबला. मी ही माझा हात तिच्या हातावर ठेवला. तसा ती माझा हात हातात घेउन हलकेच दाबू लागली.
समोरचे ते दृश्य काही फार दुर्मिळ नव्हते. पण का कोण जाणे त्यावेळेस शेजारी रिटा असताना तो मोट्ठा अन गुबगुबीत स्तन पाहून मी भलतीच । चाळवली होते. त्या नाजुकश्या ओट्ठांच्या स्पर्शाने शेठाणीचे स्तनाग्र आता अजूनच ताठरले होते. त्यामधून काठोकाठ भरलेल्या दुधाची धारच लागली होती आता. चप चप आवाज करीत तो भुकेला तान्हां जीव एकाग्रतेने त्या बोंडाला चुरपीत होता.
जरा वेळाने त्या बाळाने बोंड सोडून दिले. त्याला गाढ झोप लागली होती. ते जाड मोठे स्तनाग्र नाजुक ओठात धरून चोखुन चोखुन ते बिचारे दमले असणार. त्याच्या कपाळावर घाम आला होता. पण इवल्याश्या त्या मुखावर समाधानाचे भाव पसरले होते. त्याने सोडुन दिले तरी दोन-तीन थेंब त्याच्या ओट्ठांवर गळाले. तशी शेठाणीने डोळे उघडून त्या चिमुकल्याकडे समाधानाने पाहिले व परत पदराला तिचा स्तन पुसुन जरासा जोर लाउन तो ब्लाउजमधे कोंबला.
माझ्या हातावर रिटाचा हात नव्हता. म्हणून मी तिच्याकडे पाहिले, तर ती तोंडावरील काळे कापड जरा बाजूला करुन रुमालाला डोळे पुसत होती.
मला जरा विचित्रच वाटले. मला समोरचे स्तनपान पाहून चाळवल्यामुळे मनातल्या मनात लाजल्या सारखे झाले होते, पण रिटा मात्र तिचे अश्रू पुसत होती.
एकदम मला ती रात्री सांगत असलेल्या तिच्या कथेची आठवण झाली.
"मग तु." मी माझीच जिभ चावली. माझी चुक लक्षात येताच ती सुधारून मी -
"फिर आप कब गयी अमेरिका, मेरा मतलब की शरदजींके पास?"
माझ्या मांडीवर थोपटत ती म्हणाली - "थोडी देरके बाद बताउंगी, जा दरवाजा खोल तेरा चायवाला आताही होगा अब"
जरा वेळाने माझा चहा आला. मी बरोबर असलेली बिस्किटे काढुन, रिटाला व समोरील मुलाला देउन चहाबरोबर खाल्ली. सुमारे तासाभरात शेठाणीचे स्टेशन जवळ येताच एक मारवाडी धोतर सांभाळीत पोराला बखोटीत मारुन घेउन गेला. त्यापाठोपाठ शेठाणीही बाळाला व पोरीला घेउन गेली त्यावेळी सकाळचे पावणेनऊ वाजले होते. शेठाणी गेल्यावर रिटाने दार लाउन घेतले. जशी त्या स्टेशनवरून गाडी सुटली तसे दोन्ही खिडक्या लाउन बुरखा उतरला.
रिटाचा चेहेरा जरा उतरल्यासारखा वाटला. कदाचीत रात्री तिची झोप न झाल्यामुळे असेल.
मला जाग आली तेव्हा मी माझ्या बर्थवर झोपले होते, अंगावर पांघरूण होते. शबनम उर्फ रिटा समोर बुरख्यात गेलेली व तिच्या बर्थवर एक जाडजूड शेठाणी अन तिची तीन मुले होती. किलकील्या डोळ्यांनी मी हे सगळे पहाताच माझी झोप पार उडाली. मी रिटाकडे बघत होते पण तिच्या बुरख्यामुळे तीची नजर कुठे आहे ते कळत नव्हते.
मी उठुन बसले. तशी ती जाडी शेठाणी माझ्याकडे बघुन थोडीशी हसली. जराशी ठेंगणी, पण भक्कम रुंदीच्या तिच्या देहाने जवळ जवळ दोन सिटची जागा व्यापली होती. तिच्याबरोबर एक सुमारे ३ वर्षाची पोर, दिडेक वर्षाचा मुलगा व एक तान्हे बाळ मांडीवर होते.
"आप कब आई?" मी तिला विचारले.
"अरे शुभासीनी, अच्छा हुआ, अभी अभी आधे घंटे पहले टी सी साब आये थे. उनकी रिक्वेस्टपर ये लोग आ गये. कहा जाना है आपको?" रिटा बुरख्यातुन उदगारली.
"हमारा गांव पास में ही है. बस और एक घंटे का सफ़र है." शेठाणीचा आवाज शरिराच्या मानाने बराच नाजुक होता.
मी माझे घड्याळ रात्रीच पर्समधे ठेवले असल्याने मला किती वाजले ते कळेना. खिडक्या उघडलेल्या होत्या व चांगलेच उजाडले होते. मी रिटाला विचारले तेव्हा कळले की साडेसात वाजले होते. दार नुसतेच लोटलेले होते. मी पर्स घेऊन बाथरूमला गेले. ब्रश करून पाण्यचा हबका तोंडावर
मारला तेव्हा जरा फ्रेश वाटले. मला एकदम चहाची आठवण झाली. रूमवर आधी चहाचे पाणी उकळायला ठेऊन मगच दात घासते मी. पण इथे केव्हा अन कसला चहा मिळतो अशा विचारात मी जागेवर परतले.
परत येते तर रिटा माझ्या बर्थवर शिफ्ट झालेली. शेठाणीची पोर समोर झोपली होती. मुलगा खिडकीत बसला होता. मी रिटाच्या शेजारी बसले.
"चाय पिया?"
"चाय औउर में? कभी नही. में कोफी मिलेगी तो ले लुंगी. तेरेलिये चाय चाहिये तो अब वो अटेंडन्ट आयेगा तो बोल देना."
आम्ही दोघी परत मराठी सोडुन हिंदीत बोलु लागल्याचे मला जाणवले, पण बुरख्या मुळे मलाही तेच ठिक वाटले. इतक्यात समोरचे बाळ रडू लागले. तशी रिटा माझ्या कानाजवळ कुजबुजली - "तुला चहाची आठवण होतेय पण इथे दुधाची वेळ झालीयेऽऽ"
मी तिच्याकडे बघुन मिश्किलपणे हसले व समोर पाहिले.
शेठाणी आता सिटवर मांडी घालून बसली होती. पदर बाजुला करताच तिचा एक फुगलेला स्तन ब्लाउजची बटणे ताणताना दिसला. खालील बटणाला हात घालुन तिने चटकन तिनेक बटणे खोलली. मी येताना दार लावले असल्याने व सर्व बायकाच असल्याब्ने ती ही निःसंकोच होती. ब्लाउजवर बोंडाशी ओलसरपणा दिसत होता. तिने उजव्या स्तनावरील ब्लाउज वर ओढुन तो बाहेर काढला. पदराने त्याचे स्तनाग्र पुसुन घेतले व तिच्या भुकेल्या बाळाला जवळ केले. तसे बाळ बोंड तोंडात घेउन चोखू लागले.
मी टक लाउन तिचा तो गोरा गोरा गच्च स्तन पाहात होते. दुधाने भरलेली कासंडीच होती जणू. तो भला मोठ्ठा टरबुजासारखा फुगलेला उरोज बघुन मी उत्तेजीत होत होते. बाळंतपणात दुधामुळे स्तन अधिकच फुगतात म्हणे. तिच्या स्तनावरील शिरा पण गोव्या रंगावर उठून दिसत होत्या. ते बाळ चोखताना एक प्रकारचा आवाज येत होता. नकळत माझ्या ओठांचा चंबू झाला होता.
मधेच मी नजर वर करुन शेठाणीकडे पाहिले. तीने तिच्या बाळाला पाजताना होणारया परमसुखाने डोळे मिटुन घेतले होते. तिच्या चेहे-यावर शांत व सुखद भाव होते. पण ते दृश्य बघुन माझी मात्र चलबिचल होत होती. रिटाने क्षणात माझ्या मनातले भाव जाणून तिचा एक हात माझ्या मांडीवर ठेवला व हळूच दाबला. मी ही माझा हात तिच्या हातावर ठेवला. तसा ती माझा हात हातात घेउन हलकेच दाबू लागली.
समोरचे ते दृश्य काही फार दुर्मिळ नव्हते. पण का कोण जाणे त्यावेळेस शेजारी रिटा असताना तो मोट्ठा अन गुबगुबीत स्तन पाहून मी भलतीच । चाळवली होते. त्या नाजुकश्या ओट्ठांच्या स्पर्शाने शेठाणीचे स्तनाग्र आता अजूनच ताठरले होते. त्यामधून काठोकाठ भरलेल्या दुधाची धारच लागली होती आता. चप चप आवाज करीत तो भुकेला तान्हां जीव एकाग्रतेने त्या बोंडाला चुरपीत होता.
जरा वेळाने त्या बाळाने बोंड सोडून दिले. त्याला गाढ झोप लागली होती. ते जाड मोठे स्तनाग्र नाजुक ओठात धरून चोखुन चोखुन ते बिचारे दमले असणार. त्याच्या कपाळावर घाम आला होता. पण इवल्याश्या त्या मुखावर समाधानाचे भाव पसरले होते. त्याने सोडुन दिले तरी दोन-तीन थेंब त्याच्या ओट्ठांवर गळाले. तशी शेठाणीने डोळे उघडून त्या चिमुकल्याकडे समाधानाने पाहिले व परत पदराला तिचा स्तन पुसुन जरासा जोर लाउन तो ब्लाउजमधे कोंबला.
माझ्या हातावर रिटाचा हात नव्हता. म्हणून मी तिच्याकडे पाहिले, तर ती तोंडावरील काळे कापड जरा बाजूला करुन रुमालाला डोळे पुसत होती.
मला जरा विचित्रच वाटले. मला समोरचे स्तनपान पाहून चाळवल्यामुळे मनातल्या मनात लाजल्या सारखे झाले होते, पण रिटा मात्र तिचे अश्रू पुसत होती.
एकदम मला ती रात्री सांगत असलेल्या तिच्या कथेची आठवण झाली.
"मग तु." मी माझीच जिभ चावली. माझी चुक लक्षात येताच ती सुधारून मी -
"फिर आप कब गयी अमेरिका, मेरा मतलब की शरदजींके पास?"
माझ्या मांडीवर थोपटत ती म्हणाली - "थोडी देरके बाद बताउंगी, जा दरवाजा खोल तेरा चायवाला आताही होगा अब"
जरा वेळाने माझा चहा आला. मी बरोबर असलेली बिस्किटे काढुन, रिटाला व समोरील मुलाला देउन चहाबरोबर खाल्ली. सुमारे तासाभरात शेठाणीचे स्टेशन जवळ येताच एक मारवाडी धोतर सांभाळीत पोराला बखोटीत मारुन घेउन गेला. त्यापाठोपाठ शेठाणीही बाळाला व पोरीला घेउन गेली त्यावेळी सकाळचे पावणेनऊ वाजले होते. शेठाणी गेल्यावर रिटाने दार लाउन घेतले. जशी त्या स्टेशनवरून गाडी सुटली तसे दोन्ही खिडक्या लाउन बुरखा उतरला.
रिटाचा चेहेरा जरा उतरल्यासारखा वाटला. कदाचीत रात्री तिची झोप न झाल्यामुळे असेल.