S
StoryPublisher
Guest
मनात विचार आला की मघाशी कपडे घालुन मी निघुन गेले असते तर हा आनंद, हे सुख मला मिळालेच नसते... सागर बाहेर आल्यानंतर त्याने जर पुढाकार घेतला नसता, मला पुन्हा उत्तेजीत केले नसते तर त्याच्याकडुन माझी योनी कुटून घ्यायचे हे अतीव सुख मी अनुभवले नसते. नग्नपणे सागरच्या बलदंड शरीराला पालीसारखे चिटकुन पडायला मला खुप रिलॅक्स वाटत होते. असे वाटत होते की कायम सागरच्या भक्कम अंगाशी असे चिटकुन रहावी...
पण हाय रे माझे नशीब... तो माझा नवरा नव्हता... तो सोनालीचा नवरा होता... सागरवर माझा हक्क नव्हता तर सोनालीचा होता... मी खरे तर सागरला स्पर्श सुद्धा करायला नाही पाहिजे... पण ही येथे मी त्याच्याकडुन कुटून घेतले होते... त्याने कामसुखाची एक वेगळीच परिसीमा मला दाखवली होती... हे कामसुख, स्वर्गीय सुख मला पुन्हा मिळेल की नाही हे मला माहीत नव्हते. आज मी सोनालीकडे ही डिव्हिडी बघायला आले आणि ज्या घटना घडल्या तश्या पुन्हा घडतीलच असे नव्हते. त्यामुळे सागरकडुन मला मिळालेले हे सुख बहुतेक पहिले आणि शेवटचे होते... ह्या सुखाच्या सुखद आठवणीच फक्त मला आता जतन करुन ठेवाव्या लागणार होत्या...
त्या विचाराच्या तंद्रीत मी सागरच्या अंगावरुन उठले. माझे त्याने काढलेले कपडे मी तसेच अंगावर चढवले. मी कपडे घालत असताना सागर शांत बसुन माझ्याकडे पहात होता. जेव्हा मी त्याला म्हणाले की 'मी निघते' तेव्हा तो जागेवरुन उठला आणि मला म्हणू लागला की 'अशी कशाला जातेस? फ्रेश होवुन जा, चहा-कॉफी पिऊन जा'... पण का कोणास ठाऊक, मला तेथे जास्त थांबावेसे वाटत नव्हते. तेव्हा त्याला नकार देत मी माझी पर्स उचलली आणि सोनालीच्या घरातुन बाहेर पडले.
******
टॅक्सीत बसून घरी परत येताना माझ्या मनात फक्त सागरचाच विचार होता. मला जाणवत होते की माझ्या योनीत त्याने सोडलेले पाणी बाहेर झिरपत होते आणि माझी पॅन्टी त्याने पुर्ण चिकट झाली होती. म्हटले तर त्याने मला खुप अस्वस्थ फिलींग होत होते पण तरीही मला ते हवेहवेसे वाटत होते. सागरने त्याच्या प्रणयाच्या, संभोगाच्या खुणा माझ्या शरीरावर उमटवल्या होत्या, माझ्या शरीरात सोडल्या होत्या, त्या कायम रहाव्यात, मिटुच नये असे मला वाटत होते. पण मला त्या खुणा मिटवल्याशिवाय पर्याय नव्हता. मनोजला त्या खुणांचा सुगावा लागू न देणे ह्यातच माझे भले होते...
तेव्हा माझ्या घरी आल्यावर मी माझे सगळे कपडे काढले आणि सरळ वॉशींग मशीनमध्ये धुवायला टाकले. मग जवळ जवळ अर्धा तास मी शॉवरखाली ऊभी राहुन अंघोळ करत होते आणि माझे अंग स्वच्छ करत होते. मनासारखी अंघोळ झाल्यावर मी बाहेर आले आणि अंग पुसून फ्रेश कपडे घातले. त्या शॉवरने माझ्या शरीरावरील वरवरच्या खुणा नष्ट झाल्या होत्या पण माझ्या मनावर सागरने ज्या खुणा उमटवल्या होत्या त्या काही मिटल्या नव्हत्या...
रात्री ऊशीर मनोज आला आणि नेहमीप्रमाणे तो थकलेला होता. तेव्हा फ्रेश होवुन, आवरुन तो माझ्या बाजुला झोपून गेला. तसेही त्या रात्री त्याला जर माझ्याशी संभोग करावेसे वाटले असते तरी मी काहितरी कारण काढुन ते टाळले असते. कारण मला माझ्या शरीरावर असलेल्या सागरच्या धुंद संभोगाचे फिलींग घालवायचे नव्हते. रात्रभर मला झोप लागली नाही आणि माझ्या मनात सागरबरोबर जे घडले तेच विचार होते... सागरच्या भरभक्कम नग्न शरीराची छबी माझ्या डोळ्यासमोर सतत उभी रहात होती. ज्या तऱ्हेने तो माझ्या नग्न अंगाशी प्रणय करत होता, प्रेम करत होता, मला सुख देत होता ते आठवुन आठवुन मी अस्वस्थ होत होते, पाझरत होते.
दुसऱ्या दिवशी मी अर्धवट झोप झाल्यासारखी उठले. काल सागरबरोबर जे घडले ते एक सुखद स्वप्न होते असे समजुन त्या आठवणी मी मनाच्या कोपऱ्यात मागे सारायचा प्रयत्न केला आणि नेहमीच्या दिनचर्येला लागले. ऑफीसमध्ये गेल्यावर सोनालीने मला कालच्या मजेबद्दल विचारले पण मी तिला काही सुगावा लागू न देता माझ्या परीने समाधानकारक उत्तरे दिली. मला भिती वाटत होती की बोलण्याच्या ओघात माझ्या तोंडुन काहितरी बाहेर पडायचे आणि सोनालीला त्या दिवशी काय झाले ते कळायचे. म्हणुन पुढिल २/३ दिवस मी तब्येतीचे कारण सांगुन सोनालीपासून थोडी दुरच राहिले.
हळु हळु जे झाले त्या गोष्टीचा माझ्यावरील इफेक्ट कमी कमी होत गेला. सागरबरोबर जे घडले, त्याने मला जे सुख दिले ते एक सुखद स्वप्न होते असे समजुन मी विसरण्याचा प्रयत्न करु लागले... पुन्हा त्याच्याबरोबर काही होईल, मला ते सुख घ्यायला मिळेल ह्याची मला अपेक्षा नव्हती. जे घडले ते योगायोगाने घडले तेव्हा पुन्हा घडेल ह्याची काहीच शक्यता नव्हती. तेव्हा झाले गेले विसरून मी माझे दिवस ढकलायला लागले...
पण पुढिल आठवड्यात मला एकदा सागरचा फोन आला... नशीब मी ऑफिसमध्ये एकटीच होते त्यामुळे त्याच्याशी व्यवस्थित बोलु शकले. लंचच्या वेळी तो दोन अडीच तास त्याच्या घरी असणार होता आणि त्याने मला त्याच्या घरी बोलवले होते... कशाला ते सांगायची गरज नव्हती फक्त प्रश्न हा होता की मी जावे की न जावे. सोनाली ऑफिसमध्येच होती तेव्हा तिचा काही प्रश्न नव्हता. पण कोठल्या बेसीसवर मी जावे हा माझा प्रश्न होता... कसाही असला तरी मनोज माझा नवरा होता आणि त्याच्याकडुन मला काही ना काही सुख मिळत होते. पण त्या उप्पर मी सागरकडुन मिळणाऱ्या सुखासाठी जावे की जाऊ नये हे द्वंद्व माझ्या मनात होते.
शेवटी माझ्या शरिरातील कामवासनेने नैतिक मनाला हरवले आणि मी पर्स घेवुन सागरला भेटायला त्याच्या घरी निघाले. मी येईल की नाही येणार हा प्रश्न सागरच्या मनातही होता पण मला त्याच्या दरवाज्यात पाहुन त्यालाही खुप आनंद झाला. पुढचे दोन तास तो मला एका वेगळ्याच दुनीयेत घेवुन गेला. प्रणयसुखाच्या एका रम्य बेटावर तो मला घेवुन गेला आणि माझ्या अंगातील कामवासनेचा रोम रोक त्याने शांत केला, थंड केला...
ह्या गोष्टीची पुनरावृत्ती त्याच्या पुढिल आठवड्यात झाली... मग पुढे ३/४ आठवडे असेच घडत राहिले... सोनाली ऑफिसमध्ये असताना सागर मला त्याच्या घरी बोलवुन घ्यायचा आणि माझ्याशी प्रणयाची रासक्रिडा खेळुन माझी कामतृप्ती करायचा. प्रत्येकवेळी मी स्वत:ला बजावत असे की जायचे नाही पण माझी पाऊले आपोआप सोनालीच्या घराच्या दिशेने वळायची... माझी मनाच भिती वाटु लागली होती की मी सागरच्या आहारी जात होते... पाऊणे सहा फूट उंच सागरचे भरभक्कम शरीर आणि जाडजूड लांबड्या लिंगाची मी चाहती होत चालले होते. सोनालीचा मला हेवा वाटु लागला की सागर तिला सदासर्वकाळ भोगायला मिळत होता!
मी नेहमी विचार करायचे की त्या दिवशी मी सोनालीकडे जर गेले नसते तर जे काही घडले ते घडले असते का? पुढे आता माझे आयुष्य जसे बदलले तसे बदलले असते का? आणि आता जे घडतेय त्या गोष्टीला काही अंत होता का? कोठवर हे सगळे चालणार होते??
पण हाय रे माझे नशीब... तो माझा नवरा नव्हता... तो सोनालीचा नवरा होता... सागरवर माझा हक्क नव्हता तर सोनालीचा होता... मी खरे तर सागरला स्पर्श सुद्धा करायला नाही पाहिजे... पण ही येथे मी त्याच्याकडुन कुटून घेतले होते... त्याने कामसुखाची एक वेगळीच परिसीमा मला दाखवली होती... हे कामसुख, स्वर्गीय सुख मला पुन्हा मिळेल की नाही हे मला माहीत नव्हते. आज मी सोनालीकडे ही डिव्हिडी बघायला आले आणि ज्या घटना घडल्या तश्या पुन्हा घडतीलच असे नव्हते. त्यामुळे सागरकडुन मला मिळालेले हे सुख बहुतेक पहिले आणि शेवटचे होते... ह्या सुखाच्या सुखद आठवणीच फक्त मला आता जतन करुन ठेवाव्या लागणार होत्या...
त्या विचाराच्या तंद्रीत मी सागरच्या अंगावरुन उठले. माझे त्याने काढलेले कपडे मी तसेच अंगावर चढवले. मी कपडे घालत असताना सागर शांत बसुन माझ्याकडे पहात होता. जेव्हा मी त्याला म्हणाले की 'मी निघते' तेव्हा तो जागेवरुन उठला आणि मला म्हणू लागला की 'अशी कशाला जातेस? फ्रेश होवुन जा, चहा-कॉफी पिऊन जा'... पण का कोणास ठाऊक, मला तेथे जास्त थांबावेसे वाटत नव्हते. तेव्हा त्याला नकार देत मी माझी पर्स उचलली आणि सोनालीच्या घरातुन बाहेर पडले.
******
टॅक्सीत बसून घरी परत येताना माझ्या मनात फक्त सागरचाच विचार होता. मला जाणवत होते की माझ्या योनीत त्याने सोडलेले पाणी बाहेर झिरपत होते आणि माझी पॅन्टी त्याने पुर्ण चिकट झाली होती. म्हटले तर त्याने मला खुप अस्वस्थ फिलींग होत होते पण तरीही मला ते हवेहवेसे वाटत होते. सागरने त्याच्या प्रणयाच्या, संभोगाच्या खुणा माझ्या शरीरावर उमटवल्या होत्या, माझ्या शरीरात सोडल्या होत्या, त्या कायम रहाव्यात, मिटुच नये असे मला वाटत होते. पण मला त्या खुणा मिटवल्याशिवाय पर्याय नव्हता. मनोजला त्या खुणांचा सुगावा लागू न देणे ह्यातच माझे भले होते...
तेव्हा माझ्या घरी आल्यावर मी माझे सगळे कपडे काढले आणि सरळ वॉशींग मशीनमध्ये धुवायला टाकले. मग जवळ जवळ अर्धा तास मी शॉवरखाली ऊभी राहुन अंघोळ करत होते आणि माझे अंग स्वच्छ करत होते. मनासारखी अंघोळ झाल्यावर मी बाहेर आले आणि अंग पुसून फ्रेश कपडे घातले. त्या शॉवरने माझ्या शरीरावरील वरवरच्या खुणा नष्ट झाल्या होत्या पण माझ्या मनावर सागरने ज्या खुणा उमटवल्या होत्या त्या काही मिटल्या नव्हत्या...
रात्री ऊशीर मनोज आला आणि नेहमीप्रमाणे तो थकलेला होता. तेव्हा फ्रेश होवुन, आवरुन तो माझ्या बाजुला झोपून गेला. तसेही त्या रात्री त्याला जर माझ्याशी संभोग करावेसे वाटले असते तरी मी काहितरी कारण काढुन ते टाळले असते. कारण मला माझ्या शरीरावर असलेल्या सागरच्या धुंद संभोगाचे फिलींग घालवायचे नव्हते. रात्रभर मला झोप लागली नाही आणि माझ्या मनात सागरबरोबर जे घडले तेच विचार होते... सागरच्या भरभक्कम नग्न शरीराची छबी माझ्या डोळ्यासमोर सतत उभी रहात होती. ज्या तऱ्हेने तो माझ्या नग्न अंगाशी प्रणय करत होता, प्रेम करत होता, मला सुख देत होता ते आठवुन आठवुन मी अस्वस्थ होत होते, पाझरत होते.
दुसऱ्या दिवशी मी अर्धवट झोप झाल्यासारखी उठले. काल सागरबरोबर जे घडले ते एक सुखद स्वप्न होते असे समजुन त्या आठवणी मी मनाच्या कोपऱ्यात मागे सारायचा प्रयत्न केला आणि नेहमीच्या दिनचर्येला लागले. ऑफीसमध्ये गेल्यावर सोनालीने मला कालच्या मजेबद्दल विचारले पण मी तिला काही सुगावा लागू न देता माझ्या परीने समाधानकारक उत्तरे दिली. मला भिती वाटत होती की बोलण्याच्या ओघात माझ्या तोंडुन काहितरी बाहेर पडायचे आणि सोनालीला त्या दिवशी काय झाले ते कळायचे. म्हणुन पुढिल २/३ दिवस मी तब्येतीचे कारण सांगुन सोनालीपासून थोडी दुरच राहिले.
हळु हळु जे झाले त्या गोष्टीचा माझ्यावरील इफेक्ट कमी कमी होत गेला. सागरबरोबर जे घडले, त्याने मला जे सुख दिले ते एक सुखद स्वप्न होते असे समजुन मी विसरण्याचा प्रयत्न करु लागले... पुन्हा त्याच्याबरोबर काही होईल, मला ते सुख घ्यायला मिळेल ह्याची मला अपेक्षा नव्हती. जे घडले ते योगायोगाने घडले तेव्हा पुन्हा घडेल ह्याची काहीच शक्यता नव्हती. तेव्हा झाले गेले विसरून मी माझे दिवस ढकलायला लागले...
पण पुढिल आठवड्यात मला एकदा सागरचा फोन आला... नशीब मी ऑफिसमध्ये एकटीच होते त्यामुळे त्याच्याशी व्यवस्थित बोलु शकले. लंचच्या वेळी तो दोन अडीच तास त्याच्या घरी असणार होता आणि त्याने मला त्याच्या घरी बोलवले होते... कशाला ते सांगायची गरज नव्हती फक्त प्रश्न हा होता की मी जावे की न जावे. सोनाली ऑफिसमध्येच होती तेव्हा तिचा काही प्रश्न नव्हता. पण कोठल्या बेसीसवर मी जावे हा माझा प्रश्न होता... कसाही असला तरी मनोज माझा नवरा होता आणि त्याच्याकडुन मला काही ना काही सुख मिळत होते. पण त्या उप्पर मी सागरकडुन मिळणाऱ्या सुखासाठी जावे की जाऊ नये हे द्वंद्व माझ्या मनात होते.
शेवटी माझ्या शरिरातील कामवासनेने नैतिक मनाला हरवले आणि मी पर्स घेवुन सागरला भेटायला त्याच्या घरी निघाले. मी येईल की नाही येणार हा प्रश्न सागरच्या मनातही होता पण मला त्याच्या दरवाज्यात पाहुन त्यालाही खुप आनंद झाला. पुढचे दोन तास तो मला एका वेगळ्याच दुनीयेत घेवुन गेला. प्रणयसुखाच्या एका रम्य बेटावर तो मला घेवुन गेला आणि माझ्या अंगातील कामवासनेचा रोम रोक त्याने शांत केला, थंड केला...
ह्या गोष्टीची पुनरावृत्ती त्याच्या पुढिल आठवड्यात झाली... मग पुढे ३/४ आठवडे असेच घडत राहिले... सोनाली ऑफिसमध्ये असताना सागर मला त्याच्या घरी बोलवुन घ्यायचा आणि माझ्याशी प्रणयाची रासक्रिडा खेळुन माझी कामतृप्ती करायचा. प्रत्येकवेळी मी स्वत:ला बजावत असे की जायचे नाही पण माझी पाऊले आपोआप सोनालीच्या घराच्या दिशेने वळायची... माझी मनाच भिती वाटु लागली होती की मी सागरच्या आहारी जात होते... पाऊणे सहा फूट उंच सागरचे भरभक्कम शरीर आणि जाडजूड लांबड्या लिंगाची मी चाहती होत चालले होते. सोनालीचा मला हेवा वाटु लागला की सागर तिला सदासर्वकाळ भोगायला मिळत होता!
मी नेहमी विचार करायचे की त्या दिवशी मी सोनालीकडे जर गेले नसते तर जे काही घडले ते घडले असते का? पुढे आता माझे आयुष्य जसे बदलले तसे बदलले असते का? आणि आता जे घडतेय त्या गोष्टीला काही अंत होता का? कोठवर हे सगळे चालणार होते??