S
StoryPublisher
Guest
होळी आणि दोन बहिणी
(शृंगारिक कथा)
(फक्त प्रौढांसाठी)
असं म्हणतात की ज्याच्या लवडयावर तिळ असतो, त्याला भरपूर पुच्या झवायला मिळतात. एकदा सहज म्हणून मी पाहिलं तर माझ्या लवड्याच्या खालच्या बाजुला अंडुकल्या जवळ तीन गडद तिळ आहेत. आता माझंच बघा ना, मी नुकतीच विशी पार करतो न करतो तोपर्यंत सुमामावशी व उषा
, ललिता (दोन बहिणी) (गुपित), आणि लिला (माहेरवाशिण) या पाच जणींना झवून मी मोकळा झालो होतो.
दोन बहिणी या कथेत सांगितल्याप्रमाणे त्या दोघींना मी एकत्र झवलो होतो व काही महिन्यातच त्या दोघींचीही लग्ने झाली होती. मात्र वरील पाच पैकी लता व ललिता यांची गांड मी मारली नव्हती.
पण तो योग लवकरच जुळून आला. लता ललिता लग्नानंतर काही महिन्यातच गर्भवती झाल्या आणि होळीच्या सुमारास त्या दोघीही बाळंतपणासाठी माहेरी आल्या होत्या. मात्र त्यांना आता झवायला मिळेल की नाही? याबाबत मी साशंक होतो. माझ्या सुदैवाने तो योग आला.
राज त्याचे अर्से झाले. होळीच्या काही दिवस अगोदर त्यांचे नवरे लता व ललिताला माहेरी सोडून गेले होते. त्यांच्या घरी आई-वडील होतेच.
मी त्या दोघींना पाहिले. वा! काय लता-ललिता दिसत होत्या. म्हणतात गर्भवतींच्या विशेषत: पहिल्या वेळी त्यांच्या सौंदर्यात भर पडते! अगदी तसेच झाले होते. स्तनं मस्त मांसल आणि फुगीर झाली होती. जुन्या ब्लाऊज मधून ती तटतटलेली दिसत होती. तर दोघींची पोटं मस्त पुढं आली होती. दोघींचेही कुल्ले अधिक मांसल व रूंद झाले होते. त्यांना पाहताच माझा लवडा पँटमध्ये ताठरू लागला होता.
तशा दोघी आमच्या घरी येऊन गेल्या. त्यांनी माझी हालहवाल विचारली होती. त्यांच्या डोळ्यांतील भाव मला बरेच काही सांगून गेले होते. याचा अर्थ अजूनही त्या माझ्याकडून झवून घ्यायला तयार होत्या तर. पण कसे ? आणि कुठे ? हा यक्षप्रश्न होता.
मात्र हा प्रश्न त्या वर्षीच्या होळीने चटकन सोडवला. होळीच्या आदल्याच दिवशी त्यांचे आई-वडील त्यांच्या गावच्या होळीसाठी गावी गेले होते. म्हणजे त्या दोघीच घरी होत्या. आता त्या मोठ्या झाल्या होत्या, त्यामुळे तशी सोबतीची गरज त्यांना नव्हती. तशीच काही गरज लागली तर शेजारी-पाजारी होतेच.
आमच्या गल्लीत होळी मोठ्या दणक्यात साजरी होत असे. गल्लीतील सर्वमुले, तरूण त्यात मोठचा हिरीरीने भाग घेत. पंधरा दिवस आधीपासून घरोघर, दुकानांतून फिरून वर्गणी गोळा करायची. लाकडे चोरायची असे उद्योग चालू असत. होळी पर्यंत गाडीभर लाकडे जमली पाहिजेत; हा रिवाज होता. वर्गणी मागताना खूप मजा यायची. मी लहान असताना मुलांबरोबर मीही घरोघरी वर्गणी मागण्यासाठी जात असे. येथे एक किस्सा सांगण्यासारखा आहे. एकदा असेच वर्गणी मागण्यासाठी आम्ही एका घराच्या दारात उभे होतो. ते घर एका शिंप्याचे होते. वेळ दुपारची होती. घरमालक बहुदा घेतलेले होते. आम्ही पोरांनी गलका केला, होळी कामण्णा पट्टी! म्हणजे काय की एका मुलाच्या हातात एक बांब
असायचा त्यावर पुट्ट्यावर हाताने काढलेले कामण्णाचे चित्र असे. आता हा कामण्णा कोण ? ते आता मला सांगता येणार नाही. पण त्या बांबुसकट होळीत त्याला जाळले जाई. आमचा आवाज ऐकूण ते मालक बाहेर आले. ते म्हणाले, पोरांनो, मी म्हणतो तसे म्हणा, तरच वर्गणी देईन ! आम्ही तयार झालो. ते म्हणाले, म्हणा, होळी कामन्ना पट्टी, रांडेच्या गांडीत कामण्णाची काठी! आम्ही सारी मुले होतो. आम्हांला काय माहित याचा अर्थ ? आम्ही तसेच ओरडलो. तेवढ्यात त्यांची बायको बाहेर आली. तिचा चेहरा मात्र बघण्यासारखा झाला होता.
जे वर्गणी देणार नाहीत त्यांना शिव्या आणि बोंबा मारणे हे तर होतेच. शिवाय जे वर्गणी देणार नाहीत त्यांच्या घरांची आणि दुकानांच्या फलकांची रात्री डांबर, शेणाने रंगोटी होत असे. त्यामुळे सर्वजण घाबरून का होईना आम्हांला वर्गणी देत. त्यात ख्रिश्चन व मुसलमानही असत.
आमचा रिवाज होता की रात्रभर होळी पेटत राहिली पाहिजे आणि जी मुले रात्रभर जागी राहतील त्यांच्यासाठी होळीतच एका मोठ्या टोपात चहा बनविला जाई. सोबत चिवडा, फरसाण, पाव असे काही खायला मिळत असे. या पोरांचा म्होरक्या मीच असल्याने मला रात्रभर त्यांच्याबरोबर जागे रहावे लागत असे. मी रात्रभर होळी जवळ असणार हे लता - ललिताला माहित होते. हळूच संधी साधून ती मला म्हणाली होती, रात्री घरी ये! मी काय समजायचे ते समजलो. म्हणजे आज होळीच्या रात्री मला दोन प्रेग्नंट बहिणींना झवायला मिळणार होते तर ! या विचारानेच माझा लवडा ताठरू लागला होता.
दिलीप हा तसा माझा जिवलग मित्र होता. लंगोटीयारच म्हणाना तो आमच्या शेजारीच रहायचा. तो माझ्या पेक्षा दोन वर्षांनी लहान होता. म्हणजे नुकतीच त्याने १८ वर्षे पूर्ण केली होती. तरी अंगापिंडाने तो मजबूत होता. आम्ही दोघेही व्यायामशाळेत जात असू, तसेच पोहायलाही. बरेचदा सेक्सवर आम्ही चर्चा करायचो, चावट पुस्तके वाचायचो, चित्रे बघायचो. पण मी एवढी झवाझवी केली; हे त्याला बिल्कुल माहित नव्हते. तसेच त्याला प्रॅक्टीकल सेक्सचा अनुभव अजिबात नव्हता.
अचानक मी त्याला म्हणालो, रात्री माझ्याबरोबर ये. मी तुला एक गंमत दाखवतो! तसा दिलीप चाटच पडला. त्याला रहावेना. तो मला सारखा विचारू लागला, राजु, सांग, कसली गंमत ते ?
शेवटी अधिक सस्पेन्स न ठेवता मी त्याला रात्रीचा प्लॅन समजावून सांगितला. तसा तो उडालाच. त्याने स्वप्नातही कल्पना केली नव्हती की आपला जिवलग मित्र राजु एवढा पोचलेला असेल ते. मी सोबत आहे म्हटल्यावर तो एक पायावर तयार झाला. पण यात गुप्तता राखणे आवश्यक होतं.
(शृंगारिक कथा)
(फक्त प्रौढांसाठी)
असं म्हणतात की ज्याच्या लवडयावर तिळ असतो, त्याला भरपूर पुच्या झवायला मिळतात. एकदा सहज म्हणून मी पाहिलं तर माझ्या लवड्याच्या खालच्या बाजुला अंडुकल्या जवळ तीन गडद तिळ आहेत. आता माझंच बघा ना, मी नुकतीच विशी पार करतो न करतो तोपर्यंत सुमामावशी व उषा
, ललिता (दोन बहिणी) (गुपित), आणि लिला (माहेरवाशिण) या पाच जणींना झवून मी मोकळा झालो होतो.
दोन बहिणी या कथेत सांगितल्याप्रमाणे त्या दोघींना मी एकत्र झवलो होतो व काही महिन्यातच त्या दोघींचीही लग्ने झाली होती. मात्र वरील पाच पैकी लता व ललिता यांची गांड मी मारली नव्हती.
पण तो योग लवकरच जुळून आला. लता ललिता लग्नानंतर काही महिन्यातच गर्भवती झाल्या आणि होळीच्या सुमारास त्या दोघीही बाळंतपणासाठी माहेरी आल्या होत्या. मात्र त्यांना आता झवायला मिळेल की नाही? याबाबत मी साशंक होतो. माझ्या सुदैवाने तो योग आला.
राज त्याचे अर्से झाले. होळीच्या काही दिवस अगोदर त्यांचे नवरे लता व ललिताला माहेरी सोडून गेले होते. त्यांच्या घरी आई-वडील होतेच.
मी त्या दोघींना पाहिले. वा! काय लता-ललिता दिसत होत्या. म्हणतात गर्भवतींच्या विशेषत: पहिल्या वेळी त्यांच्या सौंदर्यात भर पडते! अगदी तसेच झाले होते. स्तनं मस्त मांसल आणि फुगीर झाली होती. जुन्या ब्लाऊज मधून ती तटतटलेली दिसत होती. तर दोघींची पोटं मस्त पुढं आली होती. दोघींचेही कुल्ले अधिक मांसल व रूंद झाले होते. त्यांना पाहताच माझा लवडा पँटमध्ये ताठरू लागला होता.
तशा दोघी आमच्या घरी येऊन गेल्या. त्यांनी माझी हालहवाल विचारली होती. त्यांच्या डोळ्यांतील भाव मला बरेच काही सांगून गेले होते. याचा अर्थ अजूनही त्या माझ्याकडून झवून घ्यायला तयार होत्या तर. पण कसे ? आणि कुठे ? हा यक्षप्रश्न होता.
मात्र हा प्रश्न त्या वर्षीच्या होळीने चटकन सोडवला. होळीच्या आदल्याच दिवशी त्यांचे आई-वडील त्यांच्या गावच्या होळीसाठी गावी गेले होते. म्हणजे त्या दोघीच घरी होत्या. आता त्या मोठ्या झाल्या होत्या, त्यामुळे तशी सोबतीची गरज त्यांना नव्हती. तशीच काही गरज लागली तर शेजारी-पाजारी होतेच.
आमच्या गल्लीत होळी मोठ्या दणक्यात साजरी होत असे. गल्लीतील सर्वमुले, तरूण त्यात मोठचा हिरीरीने भाग घेत. पंधरा दिवस आधीपासून घरोघर, दुकानांतून फिरून वर्गणी गोळा करायची. लाकडे चोरायची असे उद्योग चालू असत. होळी पर्यंत गाडीभर लाकडे जमली पाहिजेत; हा रिवाज होता. वर्गणी मागताना खूप मजा यायची. मी लहान असताना मुलांबरोबर मीही घरोघरी वर्गणी मागण्यासाठी जात असे. येथे एक किस्सा सांगण्यासारखा आहे. एकदा असेच वर्गणी मागण्यासाठी आम्ही एका घराच्या दारात उभे होतो. ते घर एका शिंप्याचे होते. वेळ दुपारची होती. घरमालक बहुदा घेतलेले होते. आम्ही पोरांनी गलका केला, होळी कामण्णा पट्टी! म्हणजे काय की एका मुलाच्या हातात एक बांब
असायचा त्यावर पुट्ट्यावर हाताने काढलेले कामण्णाचे चित्र असे. आता हा कामण्णा कोण ? ते आता मला सांगता येणार नाही. पण त्या बांबुसकट होळीत त्याला जाळले जाई. आमचा आवाज ऐकूण ते मालक बाहेर आले. ते म्हणाले, पोरांनो, मी म्हणतो तसे म्हणा, तरच वर्गणी देईन ! आम्ही तयार झालो. ते म्हणाले, म्हणा, होळी कामन्ना पट्टी, रांडेच्या गांडीत कामण्णाची काठी! आम्ही सारी मुले होतो. आम्हांला काय माहित याचा अर्थ ? आम्ही तसेच ओरडलो. तेवढ्यात त्यांची बायको बाहेर आली. तिचा चेहरा मात्र बघण्यासारखा झाला होता.
जे वर्गणी देणार नाहीत त्यांना शिव्या आणि बोंबा मारणे हे तर होतेच. शिवाय जे वर्गणी देणार नाहीत त्यांच्या घरांची आणि दुकानांच्या फलकांची रात्री डांबर, शेणाने रंगोटी होत असे. त्यामुळे सर्वजण घाबरून का होईना आम्हांला वर्गणी देत. त्यात ख्रिश्चन व मुसलमानही असत.
आमचा रिवाज होता की रात्रभर होळी पेटत राहिली पाहिजे आणि जी मुले रात्रभर जागी राहतील त्यांच्यासाठी होळीतच एका मोठ्या टोपात चहा बनविला जाई. सोबत चिवडा, फरसाण, पाव असे काही खायला मिळत असे. या पोरांचा म्होरक्या मीच असल्याने मला रात्रभर त्यांच्याबरोबर जागे रहावे लागत असे. मी रात्रभर होळी जवळ असणार हे लता - ललिताला माहित होते. हळूच संधी साधून ती मला म्हणाली होती, रात्री घरी ये! मी काय समजायचे ते समजलो. म्हणजे आज होळीच्या रात्री मला दोन प्रेग्नंट बहिणींना झवायला मिळणार होते तर ! या विचारानेच माझा लवडा ताठरू लागला होता.
दिलीप हा तसा माझा जिवलग मित्र होता. लंगोटीयारच म्हणाना तो आमच्या शेजारीच रहायचा. तो माझ्या पेक्षा दोन वर्षांनी लहान होता. म्हणजे नुकतीच त्याने १८ वर्षे पूर्ण केली होती. तरी अंगापिंडाने तो मजबूत होता. आम्ही दोघेही व्यायामशाळेत जात असू, तसेच पोहायलाही. बरेचदा सेक्सवर आम्ही चर्चा करायचो, चावट पुस्तके वाचायचो, चित्रे बघायचो. पण मी एवढी झवाझवी केली; हे त्याला बिल्कुल माहित नव्हते. तसेच त्याला प्रॅक्टीकल सेक्सचा अनुभव अजिबात नव्हता.
अचानक मी त्याला म्हणालो, रात्री माझ्याबरोबर ये. मी तुला एक गंमत दाखवतो! तसा दिलीप चाटच पडला. त्याला रहावेना. तो मला सारखा विचारू लागला, राजु, सांग, कसली गंमत ते ?
शेवटी अधिक सस्पेन्स न ठेवता मी त्याला रात्रीचा प्लॅन समजावून सांगितला. तसा तो उडालाच. त्याने स्वप्नातही कल्पना केली नव्हती की आपला जिवलग मित्र राजु एवढा पोचलेला असेल ते. मी सोबत आहे म्हटल्यावर तो एक पायावर तयार झाला. पण यात गुप्तता राखणे आवश्यक होतं.