S
StoryPublisher
Guest
Aani Saasubaich Dukhan Door Jhala
आणि सासुबाईचं दुखणं दुर झालं
(रिअल अनुभव एका स्टोरीज वाचकाचा आहे)
ही स्टोरी माझ्या आयुष्यात घडलेली आहे. ती मी पहिल्यांदा तुम्हच्या कडे शेअर करत आहे. सुरक्षेच्या कारणास्तव या कहाणीत व्यक्ति आणि स्थळांची नावे बदलली आहेत.
माझे २ वर्षांपूर्वी लग्न झाले. मी २७ वर्षाचा असुन राज्य सरकारी गॅझेटेड अधिकारी आहे. मी आणि माझी पत्नी मराठी मध्यमवर्गीय कुटुंबातील आहोत. माझी पत्नी खुप सुंदर आहे. माझ्या सासुबाई अंदाजे ५० वर्षाच्या आहेत. त्या थोड्या स्थुल आहेत पण अजुन खुप आकर्षक दिसतात. माझे सासरे ५ - ६ वर्षांपूर्वी निधन पावले. सासुबाई माझ्या मेव्हण्या बरोबर रहातात. मेव्हण्याचे अजुन लग्न व्हायचे आहे.
आम्हाला अजुन मुलबाळ नाही. सध्या मी माझ्या नोकरीच्या ठिकाणी पत्नीला घेऊन रहातो. सासुबाई वरचे वर आमच्या घरी येतात व ८-१० दिवस मुक्काम ठोकतात.
साधारण ६ महिन्यापूर्वी सासुबाई नेहमी प्रमाणे आल्या. सासुबाई खुप बोलक्या आहेत पण यावेळेस त्या गपगप होत्या. आम्हां दोघांना जाणवले की काहीतरी बिघडले आहे. पण त्यां काही बोलल्या नाही.
दोन दिवसानंतर मी माझ्या पत्नी सोबतचा रात्रीचा कार्यक्रम आवरल्यानंतर पत्नीने मला सासुबाईच्या नाराजीचे कारण सांगितले. "सासुबाई सासऱ्यांचे निधन होईपर्यंत झवाझवी करायच्या. सासऱ्यांच्या निधनानंतर त्यांनी आपल्या भावनांवर कसेतरी नियंत्रण ठेवले. पण ह्या कोंडमाऱ्यानंतर त्यांना चिडचिड, डोकेदुखी असा त्रास चालु झाला.
पत्नी म्हणाली, “यावर आता काही उपाय नाही. जसे तिचे वय होईल तसे तिची इच्छा कमी होईल. "
पत्नीचे म्हणणे बरोबर होते. मी थोडा चकीत झालो. एका पन्नाशीला आलेल्या स्त्रिची शारिरिक भुख भागणे जरुरी असते हे मला कळले. सासुबाईंना मी कधी वेगळ्या नजरेने पाहिले नव्हते मात्र या चर्चेनंतर माझे विचार बदलु लागले. सासुबाईंना झवण्याची ईच्छा जोर धरु लागली.
एक दिवस माझी पत्नी बाजारात गेल्यावर त्यांचे बरोबर गप्पा मारताना मी धाडस केले व विचारले, "मामी, अंजु ने (माझी पत्नी) मला तुमचा प्रॉब्लेम सांगितला आहे. तुम्ही जर तयार असाल तर मी एक उपाय सांगतो. "
त्या एकदम गोंधळल्या मग जरा वेळाने म्हणाल्या, "काय उपाय आहे ?
मी :- अंजुला बोलणार नसाल तर सांगतो.
सासु :- नाही बोलणार... सांगा
मी :- मामी तुमची गरज मी पुर्ण करु शकतो.
सासु :- म्हणजे तुम्ही काय करणार?
मी :- मामा (सासरे) गेल्यानंतर झालेली तुमची उपासमार दुर करणार.
सासुबाई चकित झाल्या व बोलल्या :- हे काय बोलताय...? म्हणजे तुम्ही चक्क मला? छे छे हे चुकीच आहे.
मी :- मामी माझे ऐका. दुसरा उपाय नाही. रोज त्रास करण्यापेक्षा मला तुमची मारु दद्या. अर्ध्या तासात विषय संपेल.
त्यांनी थोडा वेळ विरोध केला पण त्यांच्या खाजेने त्यांचा विरोध मावळला. मी त्यांना बेडरूम मध्ये घेऊन गेलो. बेडवर झोपवुन त्यांच्या तोंडाचे मुके घेऊ लागलो. मिठीत आवळुन दाबादाबी सुरु केली. त्यांना पुर्ण नागडे करायला वेळ नव्हता. अंजु कधीही येऊ शकत होती. त्यांच्या ब्लाऊजचे खालचे दोन हुक काढले व ब्रेसीयर चा हुक काढुन दोन्ही वर ढकलले. गोरेपान गरगरीत थानं मोकळी झाली.
बापरे, एवढी मोठी नारळासारखी थानं पहिल्यांदाच बघत होतो. मी त्या वर तुटून पडलो. कचाकचा दाबायला लागलो. तोंडात घेऊन चराचरा चोखु लागलो. सासुबाई सुस्कारे सोडत बोलल्या :- अशोकराव ( मी) हळु दाबा... अंजुची पण अशीच दाबता का ?
मी :- अंजुची संत्रे आहेत, तुमची नारळ आहेत.
आता मी अनावर झालो होतो. माझा हात साडीच्या निर्यापाशी गेला तोच सासुबाई बोलल्या
सोडु नका, नुसती वर घ्या आणि लवकर सुरु करा, अंजु यायची वेळ झाली आहे.
मी साडी आणि परकर वर केला. त्यांनी आत चड्डी घातली नव्हती.
मी मी :-मामी चड्डी नाही घालत?
सासु :- मला अॅलर्जी आहे, खाज सुटते.
सासुबाईंच्या मांड्या पैलवाना सारख्या भरगच्च होत्या. मांड्याच्या मध्ये गच्च फुगलेली पुच्ची जंगलात लपली होती.
मी :-मामी शेटं किती वाढल्यात? तुमची पुच्ची दिसत पण नाही.
सासु :- आता कशाला तिला सजवु ? आता कोण तिचे लाड करणार?
मी मांड्या वर हात फिरवत मांड्या चाटत वर सरकु लागलो तोच सासुबाईंनी एका हाताने पुच्ची झाकली व म्हणाल्या :- तिथला मुका घेऊ नका...
घेऊ नका... स्वच्छ नाही वास येईल
त्यांचे काही न ऐकता मी त्यांच्या मांड्या वर केल्या. आता पुच्ची वर झाली, मी वाकून तोंड पुच्ची जवळ नेले. खुपच उग्र वास येत होता. मळमळल्या सारखे झाले पण आता माघार घेणं चुकीचे होते. मन घट्ट केले पुच्चीच्या पाकळ्या गच्च चिकटल्या होत्या. दोन्ही पाकळ्या फाकवल्या व आतल्या लाल गाभ्यावर जीभ ठेवली. सासुबाईंच्या मुताचा घाणेरडा वास येत होता. मी थोडे वर घेऊन त्यांच्या चेहऱ्याकडे पाहिले. डोळे बंद करून त्या उसासे सोडत होत्या.
सासुबाईंचा दाणा एकदम टपोरा होता. मी दाणा तोंडात घेऊन चोखु लागताच सासुबाई किंचाळल्या :- आई ग.... बाई, काय करताय...? मला कसेतरी होतेय, लघवी आलीय.
आणि सासुबाईचं दुखणं दुर झालं
(रिअल अनुभव एका स्टोरीज वाचकाचा आहे)
ही स्टोरी माझ्या आयुष्यात घडलेली आहे. ती मी पहिल्यांदा तुम्हच्या कडे शेअर करत आहे. सुरक्षेच्या कारणास्तव या कहाणीत व्यक्ति आणि स्थळांची नावे बदलली आहेत.
माझे २ वर्षांपूर्वी लग्न झाले. मी २७ वर्षाचा असुन राज्य सरकारी गॅझेटेड अधिकारी आहे. मी आणि माझी पत्नी मराठी मध्यमवर्गीय कुटुंबातील आहोत. माझी पत्नी खुप सुंदर आहे. माझ्या सासुबाई अंदाजे ५० वर्षाच्या आहेत. त्या थोड्या स्थुल आहेत पण अजुन खुप आकर्षक दिसतात. माझे सासरे ५ - ६ वर्षांपूर्वी निधन पावले. सासुबाई माझ्या मेव्हण्या बरोबर रहातात. मेव्हण्याचे अजुन लग्न व्हायचे आहे.
आम्हाला अजुन मुलबाळ नाही. सध्या मी माझ्या नोकरीच्या ठिकाणी पत्नीला घेऊन रहातो. सासुबाई वरचे वर आमच्या घरी येतात व ८-१० दिवस मुक्काम ठोकतात.
साधारण ६ महिन्यापूर्वी सासुबाई नेहमी प्रमाणे आल्या. सासुबाई खुप बोलक्या आहेत पण यावेळेस त्या गपगप होत्या. आम्हां दोघांना जाणवले की काहीतरी बिघडले आहे. पण त्यां काही बोलल्या नाही.
दोन दिवसानंतर मी माझ्या पत्नी सोबतचा रात्रीचा कार्यक्रम आवरल्यानंतर पत्नीने मला सासुबाईच्या नाराजीचे कारण सांगितले. "सासुबाई सासऱ्यांचे निधन होईपर्यंत झवाझवी करायच्या. सासऱ्यांच्या निधनानंतर त्यांनी आपल्या भावनांवर कसेतरी नियंत्रण ठेवले. पण ह्या कोंडमाऱ्यानंतर त्यांना चिडचिड, डोकेदुखी असा त्रास चालु झाला.
पत्नी म्हणाली, “यावर आता काही उपाय नाही. जसे तिचे वय होईल तसे तिची इच्छा कमी होईल. "
पत्नीचे म्हणणे बरोबर होते. मी थोडा चकीत झालो. एका पन्नाशीला आलेल्या स्त्रिची शारिरिक भुख भागणे जरुरी असते हे मला कळले. सासुबाईंना मी कधी वेगळ्या नजरेने पाहिले नव्हते मात्र या चर्चेनंतर माझे विचार बदलु लागले. सासुबाईंना झवण्याची ईच्छा जोर धरु लागली.
एक दिवस माझी पत्नी बाजारात गेल्यावर त्यांचे बरोबर गप्पा मारताना मी धाडस केले व विचारले, "मामी, अंजु ने (माझी पत्नी) मला तुमचा प्रॉब्लेम सांगितला आहे. तुम्ही जर तयार असाल तर मी एक उपाय सांगतो. "
त्या एकदम गोंधळल्या मग जरा वेळाने म्हणाल्या, "काय उपाय आहे ?
मी :- अंजुला बोलणार नसाल तर सांगतो.
सासु :- नाही बोलणार... सांगा
मी :- मामी तुमची गरज मी पुर्ण करु शकतो.
सासु :- म्हणजे तुम्ही काय करणार?
मी :- मामा (सासरे) गेल्यानंतर झालेली तुमची उपासमार दुर करणार.
सासुबाई चकित झाल्या व बोलल्या :- हे काय बोलताय...? म्हणजे तुम्ही चक्क मला? छे छे हे चुकीच आहे.
मी :- मामी माझे ऐका. दुसरा उपाय नाही. रोज त्रास करण्यापेक्षा मला तुमची मारु दद्या. अर्ध्या तासात विषय संपेल.
त्यांनी थोडा वेळ विरोध केला पण त्यांच्या खाजेने त्यांचा विरोध मावळला. मी त्यांना बेडरूम मध्ये घेऊन गेलो. बेडवर झोपवुन त्यांच्या तोंडाचे मुके घेऊ लागलो. मिठीत आवळुन दाबादाबी सुरु केली. त्यांना पुर्ण नागडे करायला वेळ नव्हता. अंजु कधीही येऊ शकत होती. त्यांच्या ब्लाऊजचे खालचे दोन हुक काढले व ब्रेसीयर चा हुक काढुन दोन्ही वर ढकलले. गोरेपान गरगरीत थानं मोकळी झाली.
बापरे, एवढी मोठी नारळासारखी थानं पहिल्यांदाच बघत होतो. मी त्या वर तुटून पडलो. कचाकचा दाबायला लागलो. तोंडात घेऊन चराचरा चोखु लागलो. सासुबाई सुस्कारे सोडत बोलल्या :- अशोकराव ( मी) हळु दाबा... अंजुची पण अशीच दाबता का ?
मी :- अंजुची संत्रे आहेत, तुमची नारळ आहेत.
आता मी अनावर झालो होतो. माझा हात साडीच्या निर्यापाशी गेला तोच सासुबाई बोलल्या
सोडु नका, नुसती वर घ्या आणि लवकर सुरु करा, अंजु यायची वेळ झाली आहे.
मी साडी आणि परकर वर केला. त्यांनी आत चड्डी घातली नव्हती.
मी मी :-मामी चड्डी नाही घालत?
सासु :- मला अॅलर्जी आहे, खाज सुटते.
सासुबाईंच्या मांड्या पैलवाना सारख्या भरगच्च होत्या. मांड्याच्या मध्ये गच्च फुगलेली पुच्ची जंगलात लपली होती.
मी :-मामी शेटं किती वाढल्यात? तुमची पुच्ची दिसत पण नाही.
सासु :- आता कशाला तिला सजवु ? आता कोण तिचे लाड करणार?
मी मांड्या वर हात फिरवत मांड्या चाटत वर सरकु लागलो तोच सासुबाईंनी एका हाताने पुच्ची झाकली व म्हणाल्या :- तिथला मुका घेऊ नका...
घेऊ नका... स्वच्छ नाही वास येईल
त्यांचे काही न ऐकता मी त्यांच्या मांड्या वर केल्या. आता पुच्ची वर झाली, मी वाकून तोंड पुच्ची जवळ नेले. खुपच उग्र वास येत होता. मळमळल्या सारखे झाले पण आता माघार घेणं चुकीचे होते. मन घट्ट केले पुच्चीच्या पाकळ्या गच्च चिकटल्या होत्या. दोन्ही पाकळ्या फाकवल्या व आतल्या लाल गाभ्यावर जीभ ठेवली. सासुबाईंच्या मुताचा घाणेरडा वास येत होता. मी थोडे वर घेऊन त्यांच्या चेहऱ्याकडे पाहिले. डोळे बंद करून त्या उसासे सोडत होत्या.
सासुबाईंचा दाणा एकदम टपोरा होता. मी दाणा तोंडात घेऊन चोखु लागताच सासुबाई किंचाळल्या :- आई ग.... बाई, काय करताय...? मला कसेतरी होतेय, लघवी आलीय.
