S
StoryPublisher
Guest
Hot marathi kam katha- एक पाप
मला ते आठवल कि अजून माझ्या अंगावर कट येतो. नको नको वाटते सार पण आता तास वाटून काय उपयोग होता? माझ्या हातून ते पाप घडल होत पण त्या पापाला मीच एकता जबाबदार होतो का? तसा मी फार मोठा कुणी गुन्हेगार किंवा अत्याचारी हि नाही फार समंजश लोकहिताचा बघणारा आणि नेहमी दुसर्याच्या सुखाची काय करार असणारा आस मोकळ्या मनाचा माणूस आहे आणि ते पाप ज्या वेळी माझ्या हातून घडल त्यावेळी पण तशीच भावना माझी होती. शुद्ध आणि सात्विक पण कुटल्या तरी कठोर भावनेन तो डाव बरोबर साधला होता. आणि माझ्या कडून ते पाप त्यान करून घेतलं होत. त्या घडून गेलेल्या गोशितीला आता वीस वर्षा चा काळ लाटून गेला आहे पण आह हि ती आठवण माझ काळीज पखरून काढत आहे. मी ज्या वेळी नोकरीसाठी गावापासून जवळ जवळ शंभर सव्वाशे किलो मीटर दूर आलो होतो त्या गावात मी एका घरात भाड्याने राहत होतो मी गावातच खानावळ लावल्यामुळे सकाळ संध्याकाळ जेवायला बाहेरच जात होतो.
रात्री जेवण करून परत आलो कि मग काहीतरी वाचीत अकरा पर्यंत बसायला आणि मग झोपून जायचा. घर मालक मनन फार चांगला सज्जन त्याचे वय पासष्ठ च्या आस पास असेल त्याला शंकर नावाचा एक मुलगा होता. शंकरच्या बायकोच नाव मालती होते. आणि त्या दोघांना मंदा नावाची मुलगी होती. मंदाच वय त्यावेळी फार तर आठ ते नऊ वर्ष्याच असेल ती फार बोलकी होती. मी काय वरून आलो कि सरळ मांडीवर यायची आणि माझ्याबरोबर काहीतरी बोलत बसायची तिचे हे रोजच होत त्यामुळे एखादे दिवशी ती आली नाही तर मला हि करमायचे नाही. शंकर आणि मालती कधी कधी माझ्याशी बोलयाचे शंकर वेळ असला तर तो बोलत बसायचा ते पण खाली. तो कधी वर मांडीवर येत नसे. मंदा आठ वर्षाची होती आणि चांगली चुणचुणीत होती. दिसायला तर अतिशय देखणी मालती पेक्ष्या हि उजळ ती वर आली कि मला सतत अनेक प्रश्न विचारून भामभाऊन सोडायची कधी कधी माझ्या अंगाला अशी चिटकून बसायची कि तिला दूर करता करता नाकी नऊ यायचा.
एकदा मी सुट्टी असल्यामुळे घरीच होतो आणि अंगावरची कपडे काढून वर अंगावर घेत शांतपणे पडलो होतो. आणि माझा कधी डोळा लागला ते मला कळलच नाही आणि एकदम जाग आली ती मी हडबडूनच उठून बसलो आणि जवळ बसलेय मंदाकड पाहताच राहिलो तशी ti मला म्हणाली, काका, असे पाहताय काय मझ्याकड? मंदा तू आता काय करीत होतीस? मी जरा आवाज चाटून म्हणालो. मग मी नजर रोखून नुसतीच मझ्याकड पहाट राहिली तसा मी म्हणालो. मग ती नजर रोखून नुसतीच मझ्याकड पहाट राहिली तसा मी म्हणालो, मंदा आगग तू हे कुणाच शिकलीस? हे फार वाईट आहे असे पुन्हा कधी करायचा नाही ह, मी तिला समजावत म्हणालो मग ती हसली आणि उठून म्हणाली, आज राहील, मी पुन्हा बघणारच आणि एवढे बोलून ती खाली पळत सुटली आणि कपाळालाच हात लावला. मंदान मी झोपलेलो बघून सरळ माझ्या चड्डीतच हात घातला होता. आणि तीन माझा दांडा आपल्या हातां हलवायला सुरवात केली होती. आणि मी उठून बसताच तिने झटकन आपला हात माझ्या चड्डीतून काढून घेतला होता.
मंदान असे का केल हे मला कळेना. पन ह्या वयात तिला हे कसे कळायला लागल हा पण प्रश्न माझ्यापुढे होता. मला काय कराव हा प्रश्न माझ्यापुढ होता. मला त्या काळजीन घेरल्या सारखा झाल बर हे सांगायचे तरी कोणाला? शंकरला नाही तर मालतीला तरी कस सांगायचं? आणि माझ्याच बद्दल गैरसमज मग त्यांना होणार नाही कशावरून?
का आपली खोलीच बदलावी? पान काही कारण नसताना मी खोली सोडू लागलो तर शंकरला काय वाटल असत. मी ह्या काळजीने घेरलेय असतानाच एका रविवारी शंकर मंदाला घेऊन वर आला त्यांना पाहताच माझ्या काळजात एकदम धडकी भरली मंदाने काही बर वाईट तर माझ्याबद्दल सांगितलं नसेल ना अशा शंका माझ्या मना मध्ये येऊन मला घाम फुटला. आज कुठ जाणार आहे काय? शंकरन मला विचारलं. नाही….. का? मी म्हणालो. आम्ही सर्वजण एका घरगुती कामासाठी बाहेर जात आहे संध्याकाळ पर्यंत परत येऊ तो पर्यंत मंदा राहील तुमच्या जवळ, आणि मग मंदाकड पहाट शंकर म्हणाला. मंदा जाऊ का आम्ही? मंदान हसतच मान हलवली आणि ती चटकन माझ्या जवळ येऊन बसली. शंकर हसला आणि निघून गेला. मी मंदाकड पाहिलं तशी ती बोट नाचवीत म्हणाली, काका आज मी सोडणारच नाही तुम्हाला बघा तर, मंदा मला का उगीच त्रास देतेस? मी तिला वैतागून म्हणालो. ह्यात त्रास कसला काका. तुमच मी बघायचं आणि मी बघायचं मी तुमच बघायचं झाल. काय बोलाव ते ना सुचेना. मी तिच्याकड नुसताच पहाट राहिलो. आणि माझ्या कामाला लागलो. मग मी तिच्याकडे लक्ष्याच दिले नाही.
आणि थोड्या वेळानं मी सहज बेड कडे वळून पाहिलं आणि प्रचंड मोठा धक्काच बसला मला. मंदा अंगावरची सारी कपडे काढून बेड वर नागडीच बसली होती. आणि मझ्याकड टक लाऊन पहाट होती. मी उठून चटकन दर बंद केल आणि तिचा जवळ आलो. माझ्या काळ्जाच पाणी झाल होत. मंदा…… आग तुला काय खूळ – बीळ लागलाय काय? मी मांडला विचारलं तशी ती सरळ गादीवर उताणी झोपलीच आणि तीन आपल्या मांड्या पसरल्या. आणि थबकून मी तिच्या त्या झोपलेल्या शरीराकड पाहू लागलो. छातीवर सुपारी पेक्ष्या मोठी स्तने दिसत होती. आणि दोन्ही मांड्या मधली तिची स्वच्च गुळगुळीत योनी बोटान ती आपली योनी खाजवल्या सारखी करू लागली. आणि हळू हळू माझा माझ्यावरचा ताबाच सुटत चालला. माझ्या मनात नको नको ते विचार घोळू लागले. आपण काय करतोय ह्याच भान मला राहिले नाही. आणि मी सरळ तिच्या योनीवर माझा हात ठेवला. आणि तिची चुकली योनी बोटान मी कुरवाळू लागलो. खाली वाकून मी तिच्या तोंडाची चुंबन घेऊ लागलो आणि काही क्षणात सोटा पेटूनच उठला.
आपण कोण आहोत याचे भान राहिले नव्हते. मी सरळ माझी कपडे काढून टाकली. थोड्या वेळातच मी पूर्णपणे नागडा झालो होतो. आणि माझा तहात झालेला दांडा मंदा डोळे फाडून पहात होती. ती लगेच उठून बसली आणि माझा दांडा हातात धरून त्याला हलवू लागली. पण माझ्या मनात आता पूर्ण पशु उतरला होता. मी लगेच थोड खोबरेल तेल हातात घेतलं आणि मंदाच्या योनीला चोळल मग तिला गादीवर उथानी झोपवली. मी तिचे पाय फाकून मी माझा ताठ दांडा तिच्या योनीच्या भोकावर ठेवला. काका लय दुखवू नका बरका? ती म्हणाली पण मी आता शुधीच होताच कुठ? मी माझा छोटा तिच्या इवल्याश्या योनीत सरू लागलो. तशी मंदा ओरडू लागली. पण मला काही त्याच नव्हत मी तसाच माझा सोटा पुढ रेटत होतो. दोन तीन बोटचा माझा छोटा कसलतरी तिच्या योनीत शिरला असेल ती ओरडत तडफडत होती. पण मी सारखा माझा छोटा आत आत सारत होतो. कसातरी निम्मा सोट माझा तिच्या योनीत शिरला मग मला जरा दया आली आणि मग तेवढाच आत शिरलेला सोट मी आत बाहेर करीत राहिलो.
माझा भारामुळ तिला फारस हलता येत नव्हते मात्र तिचे ओरडणे कमी झाले नाही. शेवटी तिथेच थोड आत बाहेर करीत बसलो आणि मग एकदम वीर्य बाहेर आले मंदा मोठ्यान किंचाळली. थोड्या वेळानं मी माझा सोट तिच्या योनीतून बाहेर काढला आणि हादरलोच माझी गादी रक्ताने लाल झाली होती मंदाच्या योनीतून थोड रक्त गळाल होते. आणि माझ्या इतकीच तीपण घाबरली होती. पण मी धीर धरून हळूहळू तिला आधार देऊन सावरल. सगळ रक्त पुसून काढलं तिला पाणी प्यायला दिल. तिला उघडीच थोडावेळ झोपायला सांगितले. थोडा वेळ तशी ती उताणी झोपली. मग तासाभरान सार ठीक झाल पण मंदा चालताना लंगडल्या सारखी चालत होती. मंदा हे काय झाले ग? थोड्या वेळानं तीन कपडे घातल्यावर मी म्हणालो. काका सारे माझ्या मुळेच झाले ह्यात तुमचा काही दोष नाही पण कुणाला सांगू नका, मी मलाच समजावत म्हणाली. थोड्या दिवसान मी त्या नोकरीचा राजीनामा देऊन गावी आलो पुन्हा तिकडे कधी फिरकलो नाही.
पण आज वीस वर्षान हि ती आठवण झाली कि माझी मलाच शरम वाटते. आपण फार मोठ अपराधी आहोत असे वाटू लागत. हे असे वाटणारच. त्याला काही दिलासा नाही
मला ते आठवल कि अजून माझ्या अंगावर कट येतो. नको नको वाटते सार पण आता तास वाटून काय उपयोग होता? माझ्या हातून ते पाप घडल होत पण त्या पापाला मीच एकता जबाबदार होतो का? तसा मी फार मोठा कुणी गुन्हेगार किंवा अत्याचारी हि नाही फार समंजश लोकहिताचा बघणारा आणि नेहमी दुसर्याच्या सुखाची काय करार असणारा आस मोकळ्या मनाचा माणूस आहे आणि ते पाप ज्या वेळी माझ्या हातून घडल त्यावेळी पण तशीच भावना माझी होती. शुद्ध आणि सात्विक पण कुटल्या तरी कठोर भावनेन तो डाव बरोबर साधला होता. आणि माझ्या कडून ते पाप त्यान करून घेतलं होत. त्या घडून गेलेल्या गोशितीला आता वीस वर्षा चा काळ लाटून गेला आहे पण आह हि ती आठवण माझ काळीज पखरून काढत आहे. मी ज्या वेळी नोकरीसाठी गावापासून जवळ जवळ शंभर सव्वाशे किलो मीटर दूर आलो होतो त्या गावात मी एका घरात भाड्याने राहत होतो मी गावातच खानावळ लावल्यामुळे सकाळ संध्याकाळ जेवायला बाहेरच जात होतो.
रात्री जेवण करून परत आलो कि मग काहीतरी वाचीत अकरा पर्यंत बसायला आणि मग झोपून जायचा. घर मालक मनन फार चांगला सज्जन त्याचे वय पासष्ठ च्या आस पास असेल त्याला शंकर नावाचा एक मुलगा होता. शंकरच्या बायकोच नाव मालती होते. आणि त्या दोघांना मंदा नावाची मुलगी होती. मंदाच वय त्यावेळी फार तर आठ ते नऊ वर्ष्याच असेल ती फार बोलकी होती. मी काय वरून आलो कि सरळ मांडीवर यायची आणि माझ्याबरोबर काहीतरी बोलत बसायची तिचे हे रोजच होत त्यामुळे एखादे दिवशी ती आली नाही तर मला हि करमायचे नाही. शंकर आणि मालती कधी कधी माझ्याशी बोलयाचे शंकर वेळ असला तर तो बोलत बसायचा ते पण खाली. तो कधी वर मांडीवर येत नसे. मंदा आठ वर्षाची होती आणि चांगली चुणचुणीत होती. दिसायला तर अतिशय देखणी मालती पेक्ष्या हि उजळ ती वर आली कि मला सतत अनेक प्रश्न विचारून भामभाऊन सोडायची कधी कधी माझ्या अंगाला अशी चिटकून बसायची कि तिला दूर करता करता नाकी नऊ यायचा.
एकदा मी सुट्टी असल्यामुळे घरीच होतो आणि अंगावरची कपडे काढून वर अंगावर घेत शांतपणे पडलो होतो. आणि माझा कधी डोळा लागला ते मला कळलच नाही आणि एकदम जाग आली ती मी हडबडूनच उठून बसलो आणि जवळ बसलेय मंदाकड पाहताच राहिलो तशी ti मला म्हणाली, काका, असे पाहताय काय मझ्याकड? मंदा तू आता काय करीत होतीस? मी जरा आवाज चाटून म्हणालो. मग मी नजर रोखून नुसतीच मझ्याकड पहाट राहिली तसा मी म्हणालो. मग ती नजर रोखून नुसतीच मझ्याकड पहाट राहिली तसा मी म्हणालो, मंदा आगग तू हे कुणाच शिकलीस? हे फार वाईट आहे असे पुन्हा कधी करायचा नाही ह, मी तिला समजावत म्हणालो मग ती हसली आणि उठून म्हणाली, आज राहील, मी पुन्हा बघणारच आणि एवढे बोलून ती खाली पळत सुटली आणि कपाळालाच हात लावला. मंदान मी झोपलेलो बघून सरळ माझ्या चड्डीतच हात घातला होता. आणि तीन माझा दांडा आपल्या हातां हलवायला सुरवात केली होती. आणि मी उठून बसताच तिने झटकन आपला हात माझ्या चड्डीतून काढून घेतला होता.
मंदान असे का केल हे मला कळेना. पन ह्या वयात तिला हे कसे कळायला लागल हा पण प्रश्न माझ्यापुढे होता. मला काय कराव हा प्रश्न माझ्यापुढ होता. मला त्या काळजीन घेरल्या सारखा झाल बर हे सांगायचे तरी कोणाला? शंकरला नाही तर मालतीला तरी कस सांगायचं? आणि माझ्याच बद्दल गैरसमज मग त्यांना होणार नाही कशावरून?
का आपली खोलीच बदलावी? पान काही कारण नसताना मी खोली सोडू लागलो तर शंकरला काय वाटल असत. मी ह्या काळजीने घेरलेय असतानाच एका रविवारी शंकर मंदाला घेऊन वर आला त्यांना पाहताच माझ्या काळजात एकदम धडकी भरली मंदाने काही बर वाईट तर माझ्याबद्दल सांगितलं नसेल ना अशा शंका माझ्या मना मध्ये येऊन मला घाम फुटला. आज कुठ जाणार आहे काय? शंकरन मला विचारलं. नाही….. का? मी म्हणालो. आम्ही सर्वजण एका घरगुती कामासाठी बाहेर जात आहे संध्याकाळ पर्यंत परत येऊ तो पर्यंत मंदा राहील तुमच्या जवळ, आणि मग मंदाकड पहाट शंकर म्हणाला. मंदा जाऊ का आम्ही? मंदान हसतच मान हलवली आणि ती चटकन माझ्या जवळ येऊन बसली. शंकर हसला आणि निघून गेला. मी मंदाकड पाहिलं तशी ती बोट नाचवीत म्हणाली, काका आज मी सोडणारच नाही तुम्हाला बघा तर, मंदा मला का उगीच त्रास देतेस? मी तिला वैतागून म्हणालो. ह्यात त्रास कसला काका. तुमच मी बघायचं आणि मी बघायचं मी तुमच बघायचं झाल. काय बोलाव ते ना सुचेना. मी तिच्याकड नुसताच पहाट राहिलो. आणि माझ्या कामाला लागलो. मग मी तिच्याकडे लक्ष्याच दिले नाही.
आणि थोड्या वेळानं मी सहज बेड कडे वळून पाहिलं आणि प्रचंड मोठा धक्काच बसला मला. मंदा अंगावरची सारी कपडे काढून बेड वर नागडीच बसली होती. आणि मझ्याकड टक लाऊन पहाट होती. मी उठून चटकन दर बंद केल आणि तिचा जवळ आलो. माझ्या काळ्जाच पाणी झाल होत. मंदा…… आग तुला काय खूळ – बीळ लागलाय काय? मी मांडला विचारलं तशी ती सरळ गादीवर उताणी झोपलीच आणि तीन आपल्या मांड्या पसरल्या. आणि थबकून मी तिच्या त्या झोपलेल्या शरीराकड पाहू लागलो. छातीवर सुपारी पेक्ष्या मोठी स्तने दिसत होती. आणि दोन्ही मांड्या मधली तिची स्वच्च गुळगुळीत योनी बोटान ती आपली योनी खाजवल्या सारखी करू लागली. आणि हळू हळू माझा माझ्यावरचा ताबाच सुटत चालला. माझ्या मनात नको नको ते विचार घोळू लागले. आपण काय करतोय ह्याच भान मला राहिले नाही. आणि मी सरळ तिच्या योनीवर माझा हात ठेवला. आणि तिची चुकली योनी बोटान मी कुरवाळू लागलो. खाली वाकून मी तिच्या तोंडाची चुंबन घेऊ लागलो आणि काही क्षणात सोटा पेटूनच उठला.
आपण कोण आहोत याचे भान राहिले नव्हते. मी सरळ माझी कपडे काढून टाकली. थोड्या वेळातच मी पूर्णपणे नागडा झालो होतो. आणि माझा तहात झालेला दांडा मंदा डोळे फाडून पहात होती. ती लगेच उठून बसली आणि माझा दांडा हातात धरून त्याला हलवू लागली. पण माझ्या मनात आता पूर्ण पशु उतरला होता. मी लगेच थोड खोबरेल तेल हातात घेतलं आणि मंदाच्या योनीला चोळल मग तिला गादीवर उथानी झोपवली. मी तिचे पाय फाकून मी माझा ताठ दांडा तिच्या योनीच्या भोकावर ठेवला. काका लय दुखवू नका बरका? ती म्हणाली पण मी आता शुधीच होताच कुठ? मी माझा छोटा तिच्या इवल्याश्या योनीत सरू लागलो. तशी मंदा ओरडू लागली. पण मला काही त्याच नव्हत मी तसाच माझा सोटा पुढ रेटत होतो. दोन तीन बोटचा माझा छोटा कसलतरी तिच्या योनीत शिरला असेल ती ओरडत तडफडत होती. पण मी सारखा माझा छोटा आत आत सारत होतो. कसातरी निम्मा सोट माझा तिच्या योनीत शिरला मग मला जरा दया आली आणि मग तेवढाच आत शिरलेला सोट मी आत बाहेर करीत राहिलो.
माझा भारामुळ तिला फारस हलता येत नव्हते मात्र तिचे ओरडणे कमी झाले नाही. शेवटी तिथेच थोड आत बाहेर करीत बसलो आणि मग एकदम वीर्य बाहेर आले मंदा मोठ्यान किंचाळली. थोड्या वेळानं मी माझा सोट तिच्या योनीतून बाहेर काढला आणि हादरलोच माझी गादी रक्ताने लाल झाली होती मंदाच्या योनीतून थोड रक्त गळाल होते. आणि माझ्या इतकीच तीपण घाबरली होती. पण मी धीर धरून हळूहळू तिला आधार देऊन सावरल. सगळ रक्त पुसून काढलं तिला पाणी प्यायला दिल. तिला उघडीच थोडावेळ झोपायला सांगितले. थोडा वेळ तशी ती उताणी झोपली. मग तासाभरान सार ठीक झाल पण मंदा चालताना लंगडल्या सारखी चालत होती. मंदा हे काय झाले ग? थोड्या वेळानं तीन कपडे घातल्यावर मी म्हणालो. काका सारे माझ्या मुळेच झाले ह्यात तुमचा काही दोष नाही पण कुणाला सांगू नका, मी मलाच समजावत म्हणाली. थोड्या दिवसान मी त्या नोकरीचा राजीनामा देऊन गावी आलो पुन्हा तिकडे कधी फिरकलो नाही.
पण आज वीस वर्षान हि ती आठवण झाली कि माझी मलाच शरम वाटते. आपण फार मोठ अपराधी आहोत असे वाटू लागत. हे असे वाटणारच. त्याला काही दिलासा नाही