S
StoryPublisher
Guest
बातो बातों मे
लेखक - चंद्रा.
****************
दादर रेल्वे स्टेशनवर मनोज ठक्कर अस्वस्थपणे (त्याच्या नेहमीच्या सवयीने) येरझारा मारत आतुरतेने प्राचीची वाट पहात होता. बेचैन होऊन त्याने स्टेशनवरच्या घड्याळात पाहिले. घड्याळात नऊ वाजून पस्तीस मिनिटे झाली होती. दिल्लीहून येणारी 'राजधानी एक्स्प्रेस' ही गाडी "राईट टाईम"ला म्हणजे साडेनऊला यायची होती व तशी 'अनाऊन्समेंट'ही झाली होती.
"तिच्यामायला XXX..." तो स्वतःशीच चिडून म्हणाला. पाच मिनिटांचा 'डीले'ही त्याला बेचैन करत होता. बाजूलाच कोणाच्यातरी मोबाईलच्या 'एफ एम'वर गाणे लागले होते.
"सुनिये.... कहिये..
कहीयेना.. सुनिये..
कहते सुनते बातोंबातोंमें ..
प्यार हो जायेगा.."
खरंतर हे मनोजचं 'एक फेव्हरीट' गाणं होतं पण गाडी वेळेवर न आल्याने तो वैतागला होता.
तेव्हढ्यात गाडी येताच त्याचा चेहरा आनंदी झाला. "प्राचीदी" गाडीतून उतरताच त्याने तिला हलकेच 'हग' केले व तिची सुटकेस घेऊन चालू लागला.प्राचीही त्याच्या मागोमाग जाऊ लागली.
प्राची ही मनोजची मावसबहीण होती व ती त्याच्यापेक्षा ५ वर्षांनी मोठी असून त्याचे तिच्याशीच सर्वात जास्ती जमत असे.ती मुंबईला शिक्षणासाठी त्याच्याच घरी रहात असल्याने त्याचे सर्वात जास्त इंटरएक्शन तिच्याशीच होते व ती तशीही अतिशय प्रेमळ व लाघवी असल्याने त्याची अतिशय 'फेव्हरीट' ताई होती. तो प्राचीला जवळपास सात आठ महिन्यांनी भेटत होता. त्या दोघांची शेवटची भेट त्याच्याच लग्नात जानेवारीत झाली होती व त्याची बायको प्रीती श्रावणात माहेरी गेली होती.
| मिसेस प्राची शहा ही तिशीच्या जवळपास आलेली अतिशय सुंदर तरुणी असून तिची शरीरयष्टी आकर्षक होती. सुंदर चेहरा,गोरापान रंग,मध्यम उंची व "कडक" फिगर (३६-२६-३८) ही तिची वैशिष्ठ्ये होती पण सर्वात सुंदर तर तिचे डोळेच होते...जे की ( "खुबसुरत" चित्रपटातील) रेखाची आठवण करून देत असत. मनोजही प्राचीवर "फिदा"च होता पण "मावस-बहिण" असल्याने त्याला "काहीच करता येत नव्हते. ब-याचदा तर त्याने प्राची आपली 'बहिण' असल्यामुळे नशिबाला दोष दिला होता.
पार्किंगमध्ये येताच मनोजने आपल्या नवीन गाडीतून तिला आपल्या नवीन (कंपनीने दिलेल्या) घरी आणले व त्याचे घर, गाडी व इतर थाटमाट बघून प्राची खुश झाली.
लेखक - चंद्रा.
****************
दादर रेल्वे स्टेशनवर मनोज ठक्कर अस्वस्थपणे (त्याच्या नेहमीच्या सवयीने) येरझारा मारत आतुरतेने प्राचीची वाट पहात होता. बेचैन होऊन त्याने स्टेशनवरच्या घड्याळात पाहिले. घड्याळात नऊ वाजून पस्तीस मिनिटे झाली होती. दिल्लीहून येणारी 'राजधानी एक्स्प्रेस' ही गाडी "राईट टाईम"ला म्हणजे साडेनऊला यायची होती व तशी 'अनाऊन्समेंट'ही झाली होती.
"तिच्यामायला XXX..." तो स्वतःशीच चिडून म्हणाला. पाच मिनिटांचा 'डीले'ही त्याला बेचैन करत होता. बाजूलाच कोणाच्यातरी मोबाईलच्या 'एफ एम'वर गाणे लागले होते.
"सुनिये.... कहिये..
कहीयेना.. सुनिये..
कहते सुनते बातोंबातोंमें ..
प्यार हो जायेगा.."
खरंतर हे मनोजचं 'एक फेव्हरीट' गाणं होतं पण गाडी वेळेवर न आल्याने तो वैतागला होता.
तेव्हढ्यात गाडी येताच त्याचा चेहरा आनंदी झाला. "प्राचीदी" गाडीतून उतरताच त्याने तिला हलकेच 'हग' केले व तिची सुटकेस घेऊन चालू लागला.प्राचीही त्याच्या मागोमाग जाऊ लागली.
प्राची ही मनोजची मावसबहीण होती व ती त्याच्यापेक्षा ५ वर्षांनी मोठी असून त्याचे तिच्याशीच सर्वात जास्ती जमत असे.ती मुंबईला शिक्षणासाठी त्याच्याच घरी रहात असल्याने त्याचे सर्वात जास्त इंटरएक्शन तिच्याशीच होते व ती तशीही अतिशय प्रेमळ व लाघवी असल्याने त्याची अतिशय 'फेव्हरीट' ताई होती. तो प्राचीला जवळपास सात आठ महिन्यांनी भेटत होता. त्या दोघांची शेवटची भेट त्याच्याच लग्नात जानेवारीत झाली होती व त्याची बायको प्रीती श्रावणात माहेरी गेली होती.
| मिसेस प्राची शहा ही तिशीच्या जवळपास आलेली अतिशय सुंदर तरुणी असून तिची शरीरयष्टी आकर्षक होती. सुंदर चेहरा,गोरापान रंग,मध्यम उंची व "कडक" फिगर (३६-२६-३८) ही तिची वैशिष्ठ्ये होती पण सर्वात सुंदर तर तिचे डोळेच होते...जे की ( "खुबसुरत" चित्रपटातील) रेखाची आठवण करून देत असत. मनोजही प्राचीवर "फिदा"च होता पण "मावस-बहिण" असल्याने त्याला "काहीच करता येत नव्हते. ब-याचदा तर त्याने प्राची आपली 'बहिण' असल्यामुळे नशिबाला दोष दिला होता.
पार्किंगमध्ये येताच मनोजने आपल्या नवीन गाडीतून तिला आपल्या नवीन (कंपनीने दिलेल्या) घरी आणले व त्याचे घर, गाडी व इतर थाटमाट बघून प्राची खुश झाली.