S
StoryPublisher
Guest
मुलांचे प्रेम
झिनत आपल्या बेडरूममध्ये ईझी चेअरवर बसली होती.... तिने बिअरचा एक घोट घेतला आणि ती मागे रेलून बसली... तिचे डोळे आपोआप मिटले आणि डोक्यात विचारांचे चक्र चालू झाले....
१५ वर्षे झाली होती मुश्ताकमियाला जावून... एका अपघाताचे निमित्त झाले आणि तो हे जग सोडून गेला!... झिनतच्या पदरात २ छोटी छोटी मुले टाकून तो अल्लाला प्यारा झाला होता... काय वय होते तेव्हा झिनतचे? २५ वर्षे... म्हटले तर अजुनही ती कमसीन होती, नादान होती... काय वय होती तिच्या लहान लहान मुलांची?... मोठा इम्रान ४ वर्षाचा आणि छोटा सलीम ३ वर्षाचा... मुश्ताक गेल्यानंतर सहा महिने ती तर आपले होशोहवास हरवून गेली होती... दिवसभर ती रडायची आणि फक्त रडत दु:ख करत बसायची... नशीब तिची अम्मी तिच्या बरोबर रहात होती आणि तिने तिच्या लहान लहान मुलांची काळजी घेत होती म्हणून बरे... तिची अम्मी हरप्रकारे तिला समजवण्याचा प्रयत्न करत होती, तिला स्वत:ला सावरायला सांगायची...
शेवटी मग झिनतला आपल्या हृदयावर दगड ठेवावाच लागला... आपले पहाडासारखे दु:ख तिला विसरण्याचा प्रयत्न करावाच लागला... हळु हळू तिने स्वत:ला सावरले!... जेव्हा तिच्या दु:खाचा भार कमी झाला आणि तिला जगाचे पुर्ण भान आले तेव्हा तिच्या लक्षात आले की मुश्ताकने जमवलेली पुंजी संपत आली होती... ती, दोन मुलें आणि तिची अम्मी अश्या ४ जणांची पोटे भरण्यासाठी तसेच मुलांच्या शिक्षणासाठी तिला काम करून रुपये कमवावे लागणार होते... तिच्या घरी तिची अम्मी मुलांची काळजी घेत होती तेव्हा तिला मुलांचे जास्त काही बघावे लागणार नव्हते. तेव्हा तिने पुन्हा काम करायचे ठरवले...
लग्नाआधी झिनत मॉडेलींग करायची... इनफॅक्ट तिची आणि मुश्ताकची ओळख ह्या मॉडेलींग फिल्डमध्येच झाली होती आणि त्यांनी लग्न केले होते... मुश्ताकच्या इंतकाल नंतर पुन्हा तिने आपले पुर्वीचे मॉडेलींगचे फिल्ड जॉईन केले आणि ती पुन्हा कमवायला लागली... तिचे जेमतेम २५/२६ वर्षाची होती आणि लग्नानंतर २ मुलें होवूनही तिचे सौंदर्य टिकून राहिले होते तेव्हा तिला पुन्हा काम मिळवायला जास्त स्ट्रगल करावा लागला नाही... ती काम करत राहिली, कमवत राहिली... तिची अम्मी घरी मुलांची काळजी घेत होती.. त्यांचे शिक्षण, आवडी-निवडी, त्यांच्या गरजा सगळे काही तिची अम्मी बघत होती...
झिनतची मम्मी कधी कधी तिला म्हणायची की आता तू दुसरे लग्न कर... ह्या जगात असे एकटे रहाणे शक्य नसते आणि पुरुषाच्या आधाराची गरम असते असे तिची अम्मी तिला नेहमी म्हणायची... तिच्या अम्मीच्या बोलण्याचा रोख कशावर असायचा याची झिनतला कल्पना होती... झिनत तरुण होती, सुंदर होती... तेव्हा तिला पुरुषाच्या ’सहवासाची’ ऊणीव भासत असणार अशी तिच्या अम्मीची समजूत होती. आणि त्या उद्देशानेच ती झिनतला पुन्हा लग्न कर असे सांगत होती... झिनतची पुन्हा लग्न करायला हरकत नव्हती... पण तिला योग्य असा पुरुष मिळत नव्हता...
मॉडेलिंगच्या फिल्डमध्ये पुरुषांची कमी नव्हती... झिनतच्या सौंदर्याने प्रभावित होवून अनेक पुरुष तिच्या मागे लागत होते, तिच्यावर प्रभाव टाकायला बघायचे... पण एक तर त्यांना तिचे फक्त जवान अंग तरी हवे असायचे किंवा त्यांचा डोळा तिच्या कमाईवर असायचा... असे नाही की झिनतला कोणी आवडत नव्हते... काही काही पुरुष तिला आवडत होते आणि आपले उर्वरित आयुष्य त्यांच्याबरोबर घालवायला ती तयार होती... पण तिला २ मुले आहेत हे जेव्हा कळायचे तेव्हा बहुतांशी पुरुष तिच्यापासून दूर पळायचे... त्या पुरुषांना फक्त ती हवी होती तिची मुलें नव्हे... ते कदापी शक्य नव्हते...
झिनतची मुलें तिचा जीव की प्राण होती... जरी ती मुलांची २४ तास काळजी घेत नव्हती तरी शक्य होईल तितका वेळ ती मुलांबरोबर घालवायची, त्यांना जीव लावायची... झिनत घरी असली की मुलांबरोबर दंगामस्ती करायची, त्यांना वेगवेगळे पदार्थ स्वत: बनवून खाऊ घालायची, त्यांच्याबरोबर सिनेमा बघत, खेळत वेळ घालवायची... तिचे आपल्या मुलांवर खूप प्रेम होते आणि मुलांचेही तिच्यावर खूप प्रेम होते... ती प्रसंगी स्वत:च्या भावना मारून टाकायची पण मुलांच्या आनंदासाठी ती जे शक्य होईल ते सगळे करायची... तेव्हा तिला तिच्या मुलांसकट स्विकारणाऱ्या पुरुषाच्या शोधात ती होती.... पण दुर्दैवाने तिला तसा पुरुष कधी भेटलाच नाही... तिनेही ती वस्तुस्थिती स्विकारली आणि उर्वरित आयुष्य फक्त आपल्या मुलांसाठीच समर्पित केले होते....
झिनत आपल्या बेडरूममध्ये ईझी चेअरवर बसली होती.... तिने बिअरचा एक घोट घेतला आणि ती मागे रेलून बसली... तिचे डोळे आपोआप मिटले आणि डोक्यात विचारांचे चक्र चालू झाले....
१५ वर्षे झाली होती मुश्ताकमियाला जावून... एका अपघाताचे निमित्त झाले आणि तो हे जग सोडून गेला!... झिनतच्या पदरात २ छोटी छोटी मुले टाकून तो अल्लाला प्यारा झाला होता... काय वय होते तेव्हा झिनतचे? २५ वर्षे... म्हटले तर अजुनही ती कमसीन होती, नादान होती... काय वय होती तिच्या लहान लहान मुलांची?... मोठा इम्रान ४ वर्षाचा आणि छोटा सलीम ३ वर्षाचा... मुश्ताक गेल्यानंतर सहा महिने ती तर आपले होशोहवास हरवून गेली होती... दिवसभर ती रडायची आणि फक्त रडत दु:ख करत बसायची... नशीब तिची अम्मी तिच्या बरोबर रहात होती आणि तिने तिच्या लहान लहान मुलांची काळजी घेत होती म्हणून बरे... तिची अम्मी हरप्रकारे तिला समजवण्याचा प्रयत्न करत होती, तिला स्वत:ला सावरायला सांगायची...
शेवटी मग झिनतला आपल्या हृदयावर दगड ठेवावाच लागला... आपले पहाडासारखे दु:ख तिला विसरण्याचा प्रयत्न करावाच लागला... हळु हळू तिने स्वत:ला सावरले!... जेव्हा तिच्या दु:खाचा भार कमी झाला आणि तिला जगाचे पुर्ण भान आले तेव्हा तिच्या लक्षात आले की मुश्ताकने जमवलेली पुंजी संपत आली होती... ती, दोन मुलें आणि तिची अम्मी अश्या ४ जणांची पोटे भरण्यासाठी तसेच मुलांच्या शिक्षणासाठी तिला काम करून रुपये कमवावे लागणार होते... तिच्या घरी तिची अम्मी मुलांची काळजी घेत होती तेव्हा तिला मुलांचे जास्त काही बघावे लागणार नव्हते. तेव्हा तिने पुन्हा काम करायचे ठरवले...
लग्नाआधी झिनत मॉडेलींग करायची... इनफॅक्ट तिची आणि मुश्ताकची ओळख ह्या मॉडेलींग फिल्डमध्येच झाली होती आणि त्यांनी लग्न केले होते... मुश्ताकच्या इंतकाल नंतर पुन्हा तिने आपले पुर्वीचे मॉडेलींगचे फिल्ड जॉईन केले आणि ती पुन्हा कमवायला लागली... तिचे जेमतेम २५/२६ वर्षाची होती आणि लग्नानंतर २ मुलें होवूनही तिचे सौंदर्य टिकून राहिले होते तेव्हा तिला पुन्हा काम मिळवायला जास्त स्ट्रगल करावा लागला नाही... ती काम करत राहिली, कमवत राहिली... तिची अम्मी घरी मुलांची काळजी घेत होती.. त्यांचे शिक्षण, आवडी-निवडी, त्यांच्या गरजा सगळे काही तिची अम्मी बघत होती...
झिनतची मम्मी कधी कधी तिला म्हणायची की आता तू दुसरे लग्न कर... ह्या जगात असे एकटे रहाणे शक्य नसते आणि पुरुषाच्या आधाराची गरम असते असे तिची अम्मी तिला नेहमी म्हणायची... तिच्या अम्मीच्या बोलण्याचा रोख कशावर असायचा याची झिनतला कल्पना होती... झिनत तरुण होती, सुंदर होती... तेव्हा तिला पुरुषाच्या ’सहवासाची’ ऊणीव भासत असणार अशी तिच्या अम्मीची समजूत होती. आणि त्या उद्देशानेच ती झिनतला पुन्हा लग्न कर असे सांगत होती... झिनतची पुन्हा लग्न करायला हरकत नव्हती... पण तिला योग्य असा पुरुष मिळत नव्हता...
मॉडेलिंगच्या फिल्डमध्ये पुरुषांची कमी नव्हती... झिनतच्या सौंदर्याने प्रभावित होवून अनेक पुरुष तिच्या मागे लागत होते, तिच्यावर प्रभाव टाकायला बघायचे... पण एक तर त्यांना तिचे फक्त जवान अंग तरी हवे असायचे किंवा त्यांचा डोळा तिच्या कमाईवर असायचा... असे नाही की झिनतला कोणी आवडत नव्हते... काही काही पुरुष तिला आवडत होते आणि आपले उर्वरित आयुष्य त्यांच्याबरोबर घालवायला ती तयार होती... पण तिला २ मुले आहेत हे जेव्हा कळायचे तेव्हा बहुतांशी पुरुष तिच्यापासून दूर पळायचे... त्या पुरुषांना फक्त ती हवी होती तिची मुलें नव्हे... ते कदापी शक्य नव्हते...
झिनतची मुलें तिचा जीव की प्राण होती... जरी ती मुलांची २४ तास काळजी घेत नव्हती तरी शक्य होईल तितका वेळ ती मुलांबरोबर घालवायची, त्यांना जीव लावायची... झिनत घरी असली की मुलांबरोबर दंगामस्ती करायची, त्यांना वेगवेगळे पदार्थ स्वत: बनवून खाऊ घालायची, त्यांच्याबरोबर सिनेमा बघत, खेळत वेळ घालवायची... तिचे आपल्या मुलांवर खूप प्रेम होते आणि मुलांचेही तिच्यावर खूप प्रेम होते... ती प्रसंगी स्वत:च्या भावना मारून टाकायची पण मुलांच्या आनंदासाठी ती जे शक्य होईल ते सगळे करायची... तेव्हा तिला तिच्या मुलांसकट स्विकारणाऱ्या पुरुषाच्या शोधात ती होती.... पण दुर्दैवाने तिला तसा पुरुष कधी भेटलाच नाही... तिनेही ती वस्तुस्थिती स्विकारली आणि उर्वरित आयुष्य फक्त आपल्या मुलांसाठीच समर्पित केले होते....