S
StoryPublisher
Guest
आशिक बनाया आपने
"हाय सागर!"
"ओह हाय संगीता!... कशी आहेस?"
"बरीच म्हणायला पाहिजे..." तिचा आवाज थोडा ’लो’ होता...
"म्हणजे?.. व्हाटस अप डिअर? एव्हरीथिंग ईज ओके?" मी किंचीत काळजीने विचारले.
"वेल... तसे सगळे ठिक आहे रे... नथींग टू वरी..."
"मावशी वगैरे सगळे ठिक आहेत ना?" मी विचारपूस केली.
"हो रे... मम्मी आणि पप्पा ४ दिवसाकरीता नाशिकला गेले आहेत..." तिने उत्तर दिले.
"आय सी! मग तू एकटीच आहेस तर..." मी हसून म्हणालो.
"हो... म्हणूनच मला जास्तच बोअरींग वाटतेय..." ती उदासपणे म्हणाली.
ती किंचित आवाज उत्साही करत म्हणाली पण मला कळले होते की काहितरी बिनसले आहे!...
"संगीता डिअर... टेल मी... काय झाले?... यु आर नॉट इन गूड मूड..." मी तिला खोदून विचारले.
"येस्स... तू बरोबर ओळखलेस!... आय ॲम नॉट ईन गूड मूड!..." तिने कबुल करत म्हटले.
"आय कॅन मेक युवर मूड ऑन... कॅन आय?" मी हसून तिला विचारले.
"गो ऑन... ट्राय ईट..." तिने मला आवाहन दिले.
"वेल... मला तुझ्याबद्दलचे एक फॅक्ट माहीत आहे..." मी म्हणालो.
"व्हाट्स दॅट?" ती चपापलेल्या स्वरात म्हणाली.
"की तू ’म’ हा शब्द दोन्ही ओठ एकमेकांना टच केल्याशिवाय बोलू शकत नाही..."
"............." तिच्याकडुन काहीही आवाज आला नाही...
"आणि आता तू ते ट्राय करत आहे ज्याने तुझा चेहरा एकदम फनी दिसतोय!..." मी हसत म्हणालो...
"............." पुन्हा तिचा काही आवाज नाही फक्त काही अस्पष्ट आवाज....
"आणि हे ऐकून आता तुला हसूं येतेय पण तू हसू दाबतेय...." मी हसत म्हणालो.
आता बाकी पलीकडुन तिचा खुसखुसल्याचा स्पष्ट आवाज आला...
"आर यु देअर?... टेल मी!..." मी हसून विचारले...
"येस्स... आय ॲम देअर!..." ती हसू दाबत म्हणाली...
"बघितलस!... तुझा मूड एकदम मस्त केला ना?" मी हसून म्हटले.
"लिटल बीट... म्हणून तर तुला कॉल केला..."
ती म्हणाली तरी तिचा आवाज अजुनही उत्साही वाटत नव्हता...
"बरे केलेस!... आता सांग... काय झालेय? तू अशी उदास का?" मी तिला चुचकारत विचारले...
"कसे सांगू तुला....?" ती काळजीच्या स्वरात म्हणाली.
"कसेही सांग... पण सांग... तुझा असा रोडवलेला आवाज मला ऐकवत नाही..." मी म्हणालो.
"पवन आणि माझे ’ब्रेकप’ झाले आहे!..." ती उदासपणे म्हणाली.
"व्हाट?... व्हाट आर यु टेलींग??" मला आश्चर्याअचा धक्का बसला!
"येस... यु हर्ड ईट राईट!" ती पुन्हा उदासपणे म्हणाली.
"व्हाट?.. हाऊ?... व्हेन?... आय मीन!... व्हाट हॅपन्ड?... काय झाले नक्की??" मी तिच्यावर प्रश्नांची सरबत्ती केली...
"लिसन सागर... हे सगळे तुला मी फोनवर सांगत बसत नाही... यु नीड टू मीट मी!... आय नीड यु... संध्याकाळी मला चर्चगेटला भेट..." तिने म्हटले.
"हंम्म्म... ओके!.. आयल बी देअर..." मी तिला म्हणालो.
"हाय सागर!"
"ओह हाय संगीता!... कशी आहेस?"
"बरीच म्हणायला पाहिजे..." तिचा आवाज थोडा ’लो’ होता...
"म्हणजे?.. व्हाटस अप डिअर? एव्हरीथिंग ईज ओके?" मी किंचीत काळजीने विचारले.
"वेल... तसे सगळे ठिक आहे रे... नथींग टू वरी..."
"मावशी वगैरे सगळे ठिक आहेत ना?" मी विचारपूस केली.
"हो रे... मम्मी आणि पप्पा ४ दिवसाकरीता नाशिकला गेले आहेत..." तिने उत्तर दिले.
"आय सी! मग तू एकटीच आहेस तर..." मी हसून म्हणालो.
"हो... म्हणूनच मला जास्तच बोअरींग वाटतेय..." ती उदासपणे म्हणाली.
ती किंचित आवाज उत्साही करत म्हणाली पण मला कळले होते की काहितरी बिनसले आहे!...
"संगीता डिअर... टेल मी... काय झाले?... यु आर नॉट इन गूड मूड..." मी तिला खोदून विचारले.
"येस्स... तू बरोबर ओळखलेस!... आय ॲम नॉट ईन गूड मूड!..." तिने कबुल करत म्हटले.
"आय कॅन मेक युवर मूड ऑन... कॅन आय?" मी हसून तिला विचारले.
"गो ऑन... ट्राय ईट..." तिने मला आवाहन दिले.
"वेल... मला तुझ्याबद्दलचे एक फॅक्ट माहीत आहे..." मी म्हणालो.
"व्हाट्स दॅट?" ती चपापलेल्या स्वरात म्हणाली.
"की तू ’म’ हा शब्द दोन्ही ओठ एकमेकांना टच केल्याशिवाय बोलू शकत नाही..."
"............." तिच्याकडुन काहीही आवाज आला नाही...
"आणि आता तू ते ट्राय करत आहे ज्याने तुझा चेहरा एकदम फनी दिसतोय!..." मी हसत म्हणालो...
"............." पुन्हा तिचा काही आवाज नाही फक्त काही अस्पष्ट आवाज....
"आणि हे ऐकून आता तुला हसूं येतेय पण तू हसू दाबतेय...." मी हसत म्हणालो.
आता बाकी पलीकडुन तिचा खुसखुसल्याचा स्पष्ट आवाज आला...
"आर यु देअर?... टेल मी!..." मी हसून विचारले...
"येस्स... आय ॲम देअर!..." ती हसू दाबत म्हणाली...
"बघितलस!... तुझा मूड एकदम मस्त केला ना?" मी हसून म्हटले.
"लिटल बीट... म्हणून तर तुला कॉल केला..."
ती म्हणाली तरी तिचा आवाज अजुनही उत्साही वाटत नव्हता...
"बरे केलेस!... आता सांग... काय झालेय? तू अशी उदास का?" मी तिला चुचकारत विचारले...
"कसे सांगू तुला....?" ती काळजीच्या स्वरात म्हणाली.
"कसेही सांग... पण सांग... तुझा असा रोडवलेला आवाज मला ऐकवत नाही..." मी म्हणालो.
"पवन आणि माझे ’ब्रेकप’ झाले आहे!..." ती उदासपणे म्हणाली.
"व्हाट?... व्हाट आर यु टेलींग??" मला आश्चर्याअचा धक्का बसला!
"येस... यु हर्ड ईट राईट!" ती पुन्हा उदासपणे म्हणाली.
"व्हाट?.. हाऊ?... व्हेन?... आय मीन!... व्हाट हॅपन्ड?... काय झाले नक्की??" मी तिच्यावर प्रश्नांची सरबत्ती केली...
"लिसन सागर... हे सगळे तुला मी फोनवर सांगत बसत नाही... यु नीड टू मीट मी!... आय नीड यु... संध्याकाळी मला चर्चगेटला भेट..." तिने म्हटले.
"हंम्म्म... ओके!.. आयल बी देअर..." मी तिला म्हणालो.