• Hello Friends You can Register on the Forum and by posting you can earn money too.

वैजू वहिनी

"खूप वाट बघायला लावलीस....

" तिचे विस्कटलेले केस बोटांनी सावरत मी बोललो.

"मी पप नव्हती का थाकली?"

"कशाला धाक्लीस?"

'तुला नाही समजपार बाईच मन.... एखाद्याला अपलं म्हटल्यावर दुसऱ्याच्या जवळ जाप... है इनक सोपं नसतं ..." मान खाली घेत छातीवर डोक घासत बैजू बोलली.

"पण मी सुद्धा तुझाच अहे ना....."

"हो रे... माझ्या लग्ना अधी का नाही भेटलास? मग ही मनाची घालमेल झाली नसती ना.....

" वैजू छातीवर बोट फिरवत बोलली.

"आपप कडोम वापरला नाही... काही गडबड झाली तर?" मी काळजीने विचारल. अजपर्यंत अनेक मुलींना मी को मशिवाय झवल होत पप ती मुलगी प्रेमट झाली तर तो तिचा प्रश्न असपार होता. इथे 'माझ्या वैजूचा प्रश्न होता!

बैजू हसली. माझ्या छातीवर डोकं घुसळत बोलली, "नाही होणार.... "तुला कस माहिती? आर यू शुअर?"

"आता सध्या सेफ दिवस सुरु आहेत. म्हपून तर संक्रांतीच्या दिवशी नको म्हटलं होतं... आपप पहिल्यांदा एकत्र येताना मला तू कोपत्याही अडथळ्याशिवाय हवा होतास...." बैजू हळू आवाजात बोलत होती. च्यायला! हिला पटवायला जितक प्लानेग कैलं तितकंच प्लॅनिंग हिने आम्ही एकत्र येताना केलेल दिसत होतं! कंडोम नको म्हपून सैफ दिवस..... कोणी डिस्टर्ब करायला नको म्हपून स्टुडि बंद.... सेक्स हटलं की पुस्याचं टोक बंद होत पप स्त्री नेहमीच सावध असते!

"मला खूप भूक लागलीये." अचानक बैजू बोलली. मलापप आठवलं की मी घाईघाईन येताना काहीच न खाना अलोय, पप बैजू समोर असताना वेगळ खाप कशाला हवं होतं?

"हे केळं खा ना..

" म्हपत मी वैजूचा हात पकडून खाली नेला. चिकाने बरबटलेल्या लंडावर तिचा हात जाताच तिने हात मागे घेतला.

"शी 55 'काय शी? संक्रांतीला तर खाल्ल होतस...."

"अरे ने साफ होत....

"मग आता काय झालय? तुझ्याच पपईचा रस लागलाय त्याला." म्हपताना मी खाली हात लावला... सगळंच चिकचिकीत झालं होतं. बैजूच्या पपईन घुसून घुसून माझ्या केल्याचं पार शिक्रप' झाल होत...!

"जा ना.... धुवून ये..." बैजू कोलली.

"तू पण चल ना....."

"कशाला?"

"मी तुझी पपई धुतो. तू माझं केळ धू..."

"शीऽजा अता..." म्हटल्यावर मी बाथरुममध्ये गेलो. धुणे, सूसू करण, परत धुप वगैरे कार्यक्रम आटपून बाहर पडताना माझी नजर बैजूच्या पटीवर गेली. सम्या दिवसांच्या वीर्यदाना ने कडक ताडपजी झालेली ती पटी हातात धस्न मी परत बेडरुममध्ये अला.

 
"शीऽजा अता..." म्हटल्यावर मी बाथरुममध्ये गेलो. धुणे, सूसू करण, परत धुप वगैरे कार्यक्रम आटपून बाहर पडताना माझी नजर बैजूच्या पटीवर गेली. सम्या दिवसांच्या वीर्यदाना ने कडक ताडपजी झालेली ती पटी हातात धस्न मी परत बेडरुममध्ये अला.

बैजू डोळे बंद करून झोपली होती. तशीच नागडी! इतके दिवस मला हळुहळू जवळ करतानासुद्धा कधी खाली' हात लावून न देणारी वैजू आता खुशाल माझ्यासमोर अपली लाज उघडी टाकून झोपली होती. नग्न स्त्री मी अनेकदा कघितली होती. आजपर्यंत एक नाही तर तीन चार मुली माझ्या समोर नागडया झाल्या होत्या. पण त्यात भावनीक गुंतवपूक अजिबात नव्हती. होता तो ज्यवहार! तू माझ काम कर, मी तुझं काम करतो! पण आपल्याला कोणी तरी आवडतं.. अपल्याला वेड लावतं.. आण मग अपलं होन... ते सगळं मला वैजूमुळे समजलं होतं. स्त्री एखाद्याला आपलं सर्वस्व देत हपजे नेमकं काय करते? हे मला बैजून दाखवून दिल होतं. स्वतःला समर्पित करून दुस-या कोपात एकरूप होण म्हपजे काय? ते मला दिसलं होतं.

मघाशी पँटी घेऊन बाहेर येताना मनात आलेले चाबट विचार आता झोपलेल्या बैजूचा सुंदर चेहरा बघताना गायब झाले. पटी बाजूला ठेवत मी तिच्या बाजूला नसून तिला न्याहाळू लागलो. तिचे सुंदर स्तन श्वासाच्या लयीवर खाली-वर होत होते, त्या गोऱ्यापान स्तनांवर एका ठिकापी माझ्या नखाचे जप उमटले होते. दाबून चौखून बोंड लाल लाल झाली होती. सपाट पोट एका तालात हलन होतं. अटीपोटाखालची 'कुरळी हिखळ' माझ्या हल्ल्याने अस्ताव्यस्त झाली होती मी तिचे हात लावपार तेव्हाच बैजू झोपेतच वळून पाठमोरी झाली. तिची गांड बर झाली. ती दोन कलिंगडं बघताना असं बाटलं.... बाटलं की बाईला गांड असावी तर अशी, नाही तर नसावीच! हात पुढे करून त्या भरदार गांडीवर ठेवत मी हलकेच फिरवू लागलो. तो गोल घुमट हाताने चाचपू लागली तसं बैजू बोलली, "झोपू दे ना रै जरा वेळ."

"झोप ना तू.... मी काय ते करता...' गांडीमधल्या भेगेत बोट घुसवतानाच मी तिच्या खांदयावर ओठ घासू लागलो. हात पुढे घुसून तिचे आबे चाचपू लागला. शेवटी माझ्या हल्ल्यापुढे हार मानत बैजूने वळून माझ्याकडे तोंड केल. तिचे अंठ चोखून झाल्यावर मी विचारल, "तुला भूक लागली म्हपून माझं केळ खायचं होतं ना?"

"नाही... मला भूक लागली आहे पप तू खायला फक्त केळ ऑफर केलस. दुसरं काही नाही." खोट खोट गाल फुगवत वैजू बोलली. तिचे गोबरे गाल आढून त्यांचा गालगुच्चा घेत मी बोललो, "दुसरं काही खायचं असेल तर तुला द्यायला माझ्याकडे अजून फक्त दोन बोर आहेत..."

बैजूच्या चेहऱ्यावरचं प्रश्नचिन्ह बघून मी तिचा हात माझ्या गोट्यांवर नेला. "इथे दोन कोर अहेत ती खा...."

"शीऽऽ... तू ना.... मागच्या जन्मी फळबाला होतास...." वैजू लाजून बोलली खरी पप तिने तिथला' हात काढला नाही. बोटांनी गोट्या चोळून तिने हात लंडावर नेला आपि मधे टिक टिक केल्यासारखं बोट आपटत त्याला जाग करु लागली.

"काय चाललंय? माझा माऊस कशाला डबल क्लीक करतेस?" विचारन मी हात खाली नेऊन तिचा 'माऊस ढकल क्लीक करू लागलो.

"तुझा माऊसच आहे... उदीर..." खुदखुद हसत बैजू बोलली.

"वैजू... एक खरं सांगशील? तू नेहमीच स्वतःला असं बोटांनी सॅटिस्फाय करतेस?"

"नाही रे. फार क्वचित....

" वैजून कबुली देताना लाजून चेहग माझ्या कुशीत लपवला पप हात तिश्चेच' ठेवला. कोटाच काम धाबवल नाही!

"तुझा दापा खूप सेन्सिटीव्ह आहे ...... निवे टच केलं की लगेच झडतेस..."

"नेहमी नाही रे होत... पप तुझ्याजवळ असताना मात्र काय होतं समजत नाही... खूप एक्साईट व्हायला होत आपि लगेच होत पप माझ..."

"काय होतं तुझ?"

"गण रे.... तुला ना चावट बोलायला खूप अवडतं.."

"नेहमी नाही ग... तुझ्याप्तीच! आपि एक्साईटमेंटचं म्हपशील तर तू डोळ्यापुढे आलीस की मी लगेच एक्साईट होतो... तू आहेसच इतकी सेक्सी...

" बोलता बोलता माझा उदिर जागा होऊन त्याचा घोडा झाला होता आप वैजूच्या मैदानात दौडायला फुरफुरत होता. त्याला हाताने कुरवाळतानाच वैजू झली. आपले पाय माझ्या डोक्याच्या बाजूला टाकून 69 च्या पोजमध्ये येऊन तिने मान केळ खायला सुरवात केली. माझ्या तोंडापुढे आलेली तिची पपई खानानाच मी मिच्या कलिंगडा वर हात फिरवत होतो. तिच्या पपईच भरपूर रसपान करून मग मी तिच्या दाप्यावर गेलो.

माझा लंड चोखतानाच अपली कबर हलवून बैजू मला प्रतिसाद देत होती. माझ्या जीमेचा दाब वाढला की माझ्या लंडावर तिच्या ओठाचा दाब वाढे... दापा जीभेने चाळवून चाळवून मी बैजूला ताप ताप तापवली... पण ती झडायला अली की ते मला तिच्या ओठाच्या हालचालीवरून समजायचं. मग मी लगेच जीभ हटवायचो. झाडण्याचा टोकाला अलेली बैजू वैतागून अपली कबर हलवून दापा माझ्या जीमवर घासायचा प्रयन करायची पण मी जीभ अत घ्यायचो.

अमचा हा खेळ घोडा वेळ चालल्यावर बैजूने माझा लड सोडला. उठून माझ्याकडे तोंड करून क्सत तिने हाताने लंड पकडला. कंबर खाली दाबत तिने एका झटक्यात लंड पुच्चीत घुसवून घेतला. मग मागे-पुढे हात ती दाणा माझ्या लंडाच्या मुळाशी घासून घेऊ लागली. मचे झुलणारे अके पिळन मी तिला अपखी पेटवली. काही क्षणातच वैजू परत एकदा झडली.

 
शात झाल्यावर ती खाली उतरली' पण मी तिच्यावर न चढता तसाच पडून गहिला, अता बैजू माझीच होती.... घाई कशाला?

"काय झालं? ये ना...

." मी नाही पप वैजू अधिर झाली होती.

"विचार करतोय....

"कसला?"

"आधी लांब पळणारी तू तयार कशी झालीस त्याचा..."

बैजू कमालीची लाजली. मग माझ्या छातीवर बोटं फिरवत बोलू लागली. “तुला मी आवडते हे तर माहित होतच पप मला जास्त आवडल ते तू माझ्यावर कुठल्याही पद्धतीन जबरदस्ती केली नाहीस. मला समजून घेत तू माझी बाट बघत बसलास.... माझ्यासाठी त्या रिटाला सोडलस... मला तुझ्याकडून सेक्स नको होता. त्या बाबतीत माझा नवरा मला पुरे पडतो. पण तू आवडू लागलास आपि मग तुझ्याजवळ येताना माझी चलबिचल सुरु झाली. नवऱ्याशी अशी प्रतारपा करप मला पटत नव्हतं. त्याच्याशी एकनिष्ठ राहायचं होतं मला."

"मग आता?"

"मी माझ्या प्रेमाशी एकनिष्ठ राहायचं ठरवलं. माझा नवरा अपि तू... दोघावरही माझ प्रेम आहे आणि मनाने एक झाल्यावर शरीगने एक होप हा व्यभिचार नाही. काही बायका मनाला समजावत शरीराची भूक मारतात पण मी तर शरीगला समजावत माझ्या मनाची भूक मारत होते... तुझ्याकडे ओढ घेणाऱ्या मनाला अवरत होते... गप ते जमत नव्हत... माझं तुझ्यावरही तितकंच प्रेम आहे जितकं माझ्या नवऱ्यावर.. हे सत्य स्विकारल्यावर मग सगळे सोप्पं झालं. मग फक्त काकी गहिली ती शरीगची तयारी...."

मी वैजूचं बोलप ऐकत गप्प बसलो. विचार करत होतो ... बैजू अधी माझ्या मनाकडे आकर्षित होऊन मग मला शरीर द्यायला तयार झाली तर मी आधी तिच्या शरीगकडे आकर्षित झालो होतो आपि मग तिच्या मनाकडे! पप काही का असेना.... आना अमची मनं एक झाली होती! आता वेळ होती अमची शरीर परत एकत्र व्हायची!

बैजूला घट्ट जबळ घेऊन कुरवाळत मी तिला परत तयार करू लागलो. पाठीवर होत बैजूने पाय गुडघ्यात दुमडून मला बोलावलं. तिच्या पपई वर माझ केळ टेकवून मी आत अत जाऊ लागलो. केळ पूर्ण आत गेल्यावर मी सुरु झालो. वैजूच्या पुच्चीत माझा लंड आत-बाहर होऊ लागला. पप आता चोदताना माझ्या मनात वेगळीच भावना होती... शरीर गरम झालं असल तरी मन शात होत.... तिच्या शरीगला उपभोगण्यापेक्षा तिला जास्नीत जास्त सुख द्यावं, असं वाटत होतं. घेण्या पेक्षा देण्या कडे माझा कल होता. हळुहळू वैजूला त्रास होपार नाही अस मी तिला चौदू लागला. माझ्या कबरेभावती पाय लपेटून मला खूप आत खेचून घेतानाच बैजू माझ्या चेह-यावर आपले ओठ घासून मला पैटबू लागली तसा माझा स्पीड वाढू लागला.

बैजूला चौदायचा माझा स्पीड वाढला तसं माझ्या कंबरेभोवती लपेटलेले आपले पाय बैजू अजून वर करू लागली. मिला काय हवय ते न समजून मी तिच्याकडे बघितलं. हिला दुसरी एखादी पोझिशन हवी आहे का? "घाब जग..." म्हपत वैजू बाजूला पडलेली उशी आपल्या कंबरेखाली घ्यायचा प्रयत्न करू लागली पण मी तिच्यावर असल्याने तिला जमलं नाही. मचा इरादा अळवून मी लड बाहेर काढन मागे सरकलो.

उशी आपल्या कवरेखाली घेऊन बैजू बोलली, "माझे पाय तुझ्या खांदयावर घे..." स्वतःला ऍडजस्ट करत मी तिचे दोन्ही पाय माझ्या खांदयावर घेतले आपि परत लंड आत घुसवून तिला चोदू लागलो, आता बैजूचे पाय माझ्या खांदयावर अल्याने तिची कबर एकदम बर झाली होती आपि त्यामुळे माझा लंड एकदम खोलवर आत जात होता. तिच्या मांड्या हाताने पकडत मी रपारप अत-बाहेर करत होतो आणि माझी बैजू डोळे मिटून माझे जोरकस फटके झेलत होती.

शेवटी मी जोराचे फटके मारत बैजूच्या पुच्चीत गळलो. एकामागून एक न जाणे चिकाच्या किती चिळकांड्या माझ्या लडाने तिच्या पुच्चीत फैकल्या... शेवटचा थेंब बाहेर पडल्यावरसुद्धा मी कबर हलवतच होतो... वैजूला चौदण्याची माझी इच्छा आता खऱ्या अर्थाने पूर्ण झाली होती!!

मला वैजून मागे ढकलल. पाठीवर झोपत मी बैजूकई बघितलं. "केवढं सोडलंस रे..." वैजूच्या सूगत अभिमान होता.... "नॅपकीन आहे का जवळ?"

माझी नजर जवळच पडलेल्या 'त्या' पटीवर गेली.

"हिने पूस..." म्हणत मी ती बैजूच्या हातात दिली. अपली पटी झकी कडक कशी झाली? ह्याचा विचार बैजूच्या मनात चालू असतानाच पँटी परत घेऊन मीच बैजूची पुच्ची पुसली. मग वैजूने पॅटी हातात घेऊन माझा लंड पुसला. लंड साफ कस्न वैजू माझ्या लंडाच्या मुळाशी बोट फिरवत होती.

"तीळ शोधते आहेस का?" मी विचारलं तसं लाजून हसली.

"तिथे तीळ असलेली मापस सेक्सच्या बाबतीत लकी असतात म्हणे..."

"ने तर मी आहेच. म्हणून तर तू मिळालीस..." बैजूच्या आंब्याचे देठ चिमटीत पकडत मी उत्तरलो.

"आणि खूप कायका त्यांच्या आयुष्यात येतात..."

"अस्सं? मग सांग.... माझ्या आयुष्यात कित्ती जपी येतील?"

माझ्या छातीवर नाजूक बुक्की मारत वैजू बोलली.

"तीन तीळ आहेत ना... म्हपजे तीन स्त्रिया येतील. बरोबर आहे बघ हिशोब... एक तीळ त्या रिटाचा, एक माझा आणि एक तुझ्या होईल त्या बायकोचा....

"अग पप एक तीळ सात जपीनी वाटून खावा म्हपतात.. म्हणजे माझ्या अयुष्यात सात कि एकवीस बायका येतील का ग?" मी हसत हसन विचारलं.

"नालायक आहेस. मिळतं त्याने मन भरत नाही का रे तुझ?" डोळे मोठे करत वैजूने विचारल.

मिळत त्याने कोणाच मन भरत? कोपत्याही पुरुषाचं मन तरी नक्कीच भरत नाही. माझ्या मनात हिशोब सुरु होता.... अता रीटा वगैरे आऊट... अता माय लग्न होईपर्यंत फक्त बैजूच! म्हपजे एक तीळ बैजूसाठी... दुसग तीळ जी कोपी मिळेल त्या बायकोसाठी रिझर्व झाला अपि तिसरा तीळ...

लग्नानंतरसुद्धा स्कोप असतोच ना.... मग एखादा नीळ तिच्यासाठी ठेवायला नको?

या दिवशी बैजू निघून गेल्यावर मी अगदी सैरभैर झाला. झक्या दिवसाचं स्वप्न साकार झालं होतं... मन अगदी अनदाने भरून गेल होत पप तो आनंद कोपाशी मी शेअर करू शकत नव्हतो. शेअर करु शकत होतो फक्त वैजूबरोबरच! पप ती तर आना दुसऱ्या दिवशीच मला भेटपार! त्या रात्री मला आनंदाने नीट झोपसुद्ध लागली नाही. कधी एकदा दुसरा दिवस उजाडतोय आपि परत वैजूला भेटतोय असं झालं होत.

 
पण दुसऱ्या दिवशी ती स्टुडिअंत अलीच नाही. तिचा मोबाईल ट्राय केला तर तो स्विच ऑफ होता. शेवटी न गहवून मी संध्याकाळी आमच्या बिल्डींगमध्ये परतलो आणि सरळ वैजूच्या घरी गेला तर बंद दरवाजावरच्या कुलूपाने माझ स्वागत केलं. वैतागून मी घरी अली पप कशातच मन लागेना. सारखी वैजू डोळ्यापुढे येत होती. तिचा स्पर्श आठवत होता. तिचे स्तन दाबायला हात शिवशिवत होते. तिला जवळ घ्यावसं वाटत होतं. पप होती कुठे ती? ती रात्र तशीच तळमळत गेली.

दुस-या दिवशी नेहमीसारखीच दुपारी वैजू स्टुडिओत आली. आज ती जरा जास्तच खूष दिसत होती. आल्या अल्या बेडरूममध्ये जाऊन तिने मला हाक मारली. मी आत गेलो तसं काही न बोलता बैजूने माझ्या गळ्यात हात टाकन मला मिठी मारली. मान वर करून माझ्या ओठांवर आपले ओठ टेकले. अठांनी शिक्का मारल्यासारखं माझे अंठ टेकून मी उभा राहिलो.

"काय झालं? गगावला आहेस?" माझ्या गालावर आपले अंठ घासन बैजूने विचारलं.

"अरेरे. कॉय झॉल ऑमच्या बाळाला? का गगावला अमचा बाबू?" लहान बाळाशी बोलाव तसं लाटेलाडे बोलत बैजूने माझ्या गालाचा हलकेच चावा घेतला.

"काल का नाही अलीस? फोन पप बंद होता तुझा..." मी तिला दूर करत विचारलं. तस वैजू हसायला लागली.

"म्हपून गग अला होय एका माणसाला.. सॉरी सॉरी... बच्च ह मी कान पकडते...

" हपन वैजूने आपले कान पकडले. पण माझा मूड अजून खगवच होता.

'नू काल आली नाहीस ते नाहीस आणि फोन सुद्धा केला नाहीस. मी किती वाट बघत होतो माहितेय..."

"अरे कशी येणार? काल है घरी होते ना...."

"रमेशदादा काल घरी होता? का? अजारी वगैरे आहे का?"

"नाही रे.."

बैजूने माझ्याकडे बघितल. मग नजर खाली वळवून ती बोलू लागली

"परवा मी इथून घरी गेले तेव्हा मी खूप अनदान होते. खूप हपजे खूपच, परखा अपप पहिल्यांदाच एकत्र आलो होतो ना... त्या अनंदाने मला रात्रीसुद्धा कस तरीच होत होत. मग रात्री मीच ह्यांना जवळ घेतल आपि मग..."

"आणि मग काय?" लाजून वैजू पुटपुटली,

"तुला माहित अहे ना मग काय ते...

" "खूप मजा केलीस ना...

" माझा बोलण्यातला छयी स्वर मलाच जापवला.

"खूप.... खूप हपजे खूपच... है म्हपालेसुद्धा की आज तुझा मूड काही वेगळाच दिसतोय..

" लाजून वैजू बोलली तसं माझ्या काळजात एक कळ उठली.

"हो? तुझा मूड खरंच वेगव्य होता?"

"हो रे... मला तर खूपच मूड आला होता. कितीही केलं तरी मन भरत नव्हतं."

“मग दादाला अगदी दमबल असशील ना...

" असूयेच्या स्वरात मी बोललो.

"हो रे... अम्ही दोघंही रात्री झके दमून गेलो की सकाळी हे खूप उशीरा उठले. मग बरं वाटत नाही सांगून आफिसला दांडी मारली. नेमक्या सासूबाईपप बाहेर जाणार होत्या. मग दिवसापण ह्यानी मला सोडलं नाही...

" मान खाली खालून बैजू हलकेच बोलत होती आणि माझ्या काळजात उठपारी कळ वाढत होती. हे काय होतंय मला? तिच्या नवऱ्याने निचा उपभोग घेतला तर मला असूया का वाटतेय? ती भावना दाबायचा प्रयत्न करत मी बोलला, “त्याने तुला सोडलं नाही की तू त्याला धरून ठेवलं होतंस?"

 
"एकच ना रे... नंतर माझी अवस्था इनकी वाईट झाली की बस्स... नतर अही काल संध्याकाळी फिरायला गेलो तर मला चालतानापप त्रास होत होता.. खाली पण सगळ दुखत होत...

" बोलताना बैजूने लाजून माझ्या खांद्यावर डोक टेकवल. तिच्या छातीवरचा पदर जगसा ढळला. त्यातून दिसपारी तिची घळ मला खुपावू लागली.

"अजून दुखतंय?" माझ्या स्वरातला मत्सर मलाच जापवला पप वैजूला नाही.

"हे बघ ना. म्हपत बैजूने पदर खाली पाडून ब्लाऊजचे हूक्स काढले. मग हात मागे नेत बैजूने बाचा हूक उघडला आपि अपली छाती माझ्यापुढे उघडी केली. तिच्या गोऱ्यापान स्तनावर नखांचे अरखडे दिसत होते. ने बघताना माझ्या मनातली असूयेची भावना जास्तच भडकली. जपू काही 'माझ्या बैजूला दुसऱ्या कोपीतरी जास दिला होता...

मी पुढे होत तिच्या स्तनांवर अंठ टेकले. त्या नखाच्या ओरखडयांना अलगद ओठांनी चुंबत मी तिचे स्तन हातात तोलले. स्तनांवर हळुवार हात फिरवत मी तिच्या नाजूक जखमाना चुकत राहिलो. तसं बैजूने माझं डोकं आपल्या छातीशी अवळून घेतलं. तिच्या स्तनांना चुबन मी तिचे निप्पल्स ओठात धरले. हळुहळू ताठ होत असलेले निपल्स ओठांत पकडून बढतानाच माझा हात बैजूच्या कोवर पोचला. परकगत खोचलेली तिची साडी खेचून सोडन मी परकर वर सरकवू लागलो.

"नको रे जय.... आज नको..." म्हणत वैजू मला मागे ढकलू लागली. तिचे निप्पल्स सोडून मी वर सरकत बैजूचे अंठ माझ्या ओठान बंद केले. साडी-परकर वर सरकवून माझा हात तिच्या पटीवर गेला. पटीच्या इलॉस्टकमधून आत शिरला. तिच्या नवऱ्याने चौदून चोटून दुखावलेली पुच्ची मी हाताने चाचपू लागला. बैजून मान हलवत मला दूर लोटायचा प्रयन केला तस मी तिला मागे ढकलत बेडवर अडवी केली. तिला सावरायची संधी न देता मी तिच्या मांड्यामध्ये डोक खुपसल. पॅटी हाताने बाजूला सरकवत वैजूच्या पुच्चीवर जीभेने हल्ला केला.

जगशी तिची पुच्ची चाटली पप बैजू अजून नको रे जय' सुरुच होत. मिकडे दुर्लक्ष करत ती 'ओली होण्याची वाट न बघता मी एका हाताने पॅटची झीप खाली खेचत लंड बाहेर काढला.... वर सरकत बैजूचे स्तन आवळत लंड निच्या कोरड्या पुच्चीत घुसवला. बैजूच्या ओल्या न झालेल्या पुच्चीत माझा लंड घुसताना बरंच दुखल. तिकडे दुर्लक्ष करत मी दपादप बैजूची पुच्ची चादू लागलो. "प्लीज जय.... नको रे...." म्हणत.. आपली मान डावी-उजवीकडे हलवत.... मला हाताने मागे ढकलून घाबवायचा निष्फळ प्रयन करत बैजू आपल्या पुच्चीत होपार घर्षप सहन करू लागली. बैजूच्या स्तनाना मी गनटीपप जागने दाबत होतो... पिळन होता... माझी नखं लागून तिच्या स्तनावर आधीच उमटलेल्या अरखडयामध्ये अजून भर पडत होती.

मी थांबणार नाही हे लक्षात अल्यावर "हळू रे जय....." म्हणत बैजूने अपले पाय फाकवून धरले आपि मला जास्त जागा करून देत आपला त्रास कमी करायचा प्रयत्न करू लागली. आपले ओठ दातात दाबून धरत बैजू माझा हल्ला सहन करत होती. पप मला त्याची जापित नव्हती. जापवत होतं ते फक्त वैजूचं शरीर.... मला हवं असलेलं... दोन दिवस माझ्यापासून दूर गहिलेलं.... तिच्या नवऱ्याने हक्काने उपभोगलेलं वैजूचं शरीर... नवऱ्याने दिलेल्या सुखाच्या खुपा स्वत:वर मिखपार शरीर... मला हवहवस असलेल पप काल माझ्यापासून लाब गहिलेल बैजूच शरीर!

दोन दिवस लांब गहिली तर काय झालं? वैजू तर माझीसुद्ध अहेच ना... मग मी का मागे गहू ? माझं सुख का नको घेऊ? मी पप तिला उपभोगपार... रमेशदादासारखंच मीपप तिच्या स्तनावर माझ्या नखाचे ओरखडे उमटवणार! मीपप तिच्या बरोबर झकी मजा करणार की तिला दोन दिवस चालता येणार नाही!

मनात येपार अस्पष्ट विचार दूर करत मी वैजूचं शरीर उपभोगत गहिलो. बैजूच्या शरीरच्या जापिपेक्षा आपला हक्क स्थापित केल्याच्या सुखद भावनेने मी तिला भोगत राहिलो. स्फुचत.. बिहळत... स्वत:च शरीर माझ्या अंगाखाली चिरडून घेत बैजू मला सहन करत राहिली. शरीरातला सगा जोर कंबरेत अपून मी बैजूची पुच्ची कुटत राहिलो. एका क्षपी शरीरातला सगळा जाळ बाहेर पडला... बैजूच्या अंठांचं करकचून चुंबन घेत तिला घुसमटून टाकत मी तो सगळा गरम जाळ तिच्या शरीरात ओतला.

शांत झाल्यावर मी वैजूवरून ऊलो. मागे उभा राहात बैजूकडे बघितलं. तिची अवस्था बघवत नव्हती. साडी-परकर वर सरकून उघडया पडलेल्या मांड्यामधली पँटी एकीकडे सरकली होती. उघडया पुच्चीतून माझ्या चीक बाहेर औघळन होता. बर साडीचा पदर केडकर पसरला होता तर ब्लाऊजच्या पुढच्या दोन्ही बाजू साईडला झाल्या होत्या. वर सरकलेल्या काखालच्या उघडया स्तनांवर दाबल्याच्या लाल लाल खुपा आपि अनेक नवीन ओरखडे... माझ्या मर्दानगीच्या खुणा!

ते बघताना माझी मलाच लाज वाटली. बैजूवर मी जवळजवळ बलात्कारच केला होता. ती नको नको म्हणत असताना... 'अली व्हायची वाट न बघता मी तिला चौदलं होत, तिच्या मनाविरुद्ध! मला हवं होत म्हणून! झके दिवस बैजू तयार व्हायची मी वाट बघितली होती. तेव्हा मी सतन तिच्या मनाचा विचार केला आपि आज... अज काय झालं मला? ज्यावर फक्त तिच्या नवऱ्याचाच हक्क होता ते सुख वैजूने मला स्वतःहून दिलं होतं... तेच सुख आज मी तिचा

अजिबात विचार न करता औरबाडून घेतलं. मला 'आपल' मानपा-या वैजूचा अजिबात विचार न करता!!

शरमेने मान खाली घालत मी बेडवर वैजूजवळ गेला. तिच्या कपाळावर हात ठेवून धोपटलं. तसं बैजून डोळे उघडले. काही न बोलता माझ्याकडे बघत राहिली. तिच्याकडे बघत.... काही न बोलता नजरेनेच तिची माफी मागत मी मिला थोपटून शात करायचा प्रयच करत गहिलो. जरा वेव्यने माझा हात बाजूला करून उठन वैजू अपले कपडे सावरू लागली.

"सॉरी..." मी बोललो तसं बैजूने माझ्याकडे बघितलं.

कसला राक्षस संचारला होता आज ?" "सॉरी हटल ना.....

"सॉरी मटल्याने काय होतं? माझी काय अवस्था केलीस माहिने का?" वैजूचा राग शांत होईपर्यंत मी तिचा भडिमार सहन केला. मग मी तिची समजूत काढू लागलो.

"खरं सांगू? मी तुझी काल खूप खूप वाट बघितली ग... तू अली नाहीस अणि फोन पण केला नाहीस..." "अरे तुला सागितल ना काल काय झाल ते..." साडी नीट करत वैजू बोलली.

तू ने सांगितल्यामुळेच तर हे सगळं झाल...' मी मनात बोललो. पप वरकरपी बैजूची समजून काहप सुरुच ठेवल.

"हो ग.... पप ते मला अधी माहित नव्हतं ना... पखाच्या प्रसंगानंतर तुला कधी एकदा परत भेटतो असं झालं होतं मला... माझं बोलप ऐकून बैजूने माझ्याकडे नजर रोखून बघितलं. मी तिच्या नजरेला नजर देत राहिली आणि मग एका क्षपी माझी नजर शरमेने खाली कळली. वैजू आन बाथरूम मध्ये जाऊन फ्रेश होऊन आली तस मी तिच्याजवळ गेलो.

"सॉरी वैजू डार्लिंग.... परन असं नाही वागपार..." तिला जवळ घ्यायचा प्रयत्न करत मी बोललो नस "तसा चान्सच मी तुला देणार नाही..." बोलून मला मागे ढकलत बैजू निघून गेली. परत चान्सच देपार नाही म्हणजे? मी विचार करत क्सून राहिलो. झालेली चूक माझ्या लक्षात आली होती. बैजूने मला जवळ येऊ दिलं असलं तरी तिच्या मनातलं रमेशदादाच स्थान अबाधित होत. आपि मला त्याचाच गग आला होता. मला झझके दिवस अप्राप्य असलेली बैजू माझ्याजवळ आली असली तरी मी तिच्या नवऱ्याची जागा घ्यायचा प्रयत्न केला होता. पप बैजूला है समजलं होतं का?

की मी केलेल्या जबरदस्तीमुळे ती चिडली होती?

परन बैजूशी बोलून तिची समजूत काढायची मी ठखलं. पप नंतर बैजू स्टुडिओत आलीच नाही. ती मार्केटला जाता-येताना दिसेल ह्या आशेने मी तिचे चकरा मारल्या पण इतक्या मोठया मार्केटमध्ये ती मला कुठेच दिसली नाही अनेक मिस कॉल्स आणि अगपिन 'अय [म सॉरीचे एस.एम.एस. नंतर पाठवल्यानंतर चार दिवसानंतर वैजूने मला कॉल केला.

 
"ह बोल..." "तुझा गग जाण्यासाठी मी काय करू?" मी डायरेक्ट मुद्यालाच हात घातला.

"काही नको."

"मी परत असं नाहीं बागपार. मला माझी चूक समजली आहे." मी फोनवर हात जोडायचेच बाकी ठेवले... "आणि मला माझी..."

"तुझी काहीच चूक नाही... माझी चूक मी मान्य करतोय ना...." मी झटल पप बैजूने उपर न देता कॉल कट केला. च्यायला मी माझी झालेली चूक मान्य केली तरी पप ही अशी वागते? माझ डोकं च फिरलं. कामान तर मन लागन नव्हतंच. शेवटी स्टुडि ओ लवकर कर कस्न घरी आली तर अई-बाबा सामानाची बाधाकांध करत होते.

"अरे तुझ्या काकाची तब्येत ठीक नाही असा फोन आला होता. आम्ही गावी जाऊन येतो." बाबा बोलले. "कसे जाताय?" कारण काबानी हल्ली स्ट्रेस नको म्हपून लॉन्ग ड्रायविंग बंद केलं होतं. मग कार कोण चालवणार? "ड्रायव्हर सागितलाय..."

"कॅन्सल कग, मी येतो तुमच्याबरोबर..." मी एका क्षणात निर्पय घेतला. इथे राहून बैजूची वाट बघत बसायची अपि डोक पिकवून घ्यायचं... त्यापेक्षा दोन दिवस गावाला जाऊन यावं... जरा चेंज होईला आपि डोक पण शांत होईल!

अम्ही लगेच तयार होऊन गाडी काढली आप गावी गेलो. काकाची नव्येत तशी ठीक होती पप जग काही झाल की मुंबईकरांना कळ्यायच्या सवयीनुसार त्यानी आम्हाला कळवलं होतं. आता आला आहात तर चार दिवस गहून जा.. असं करत चागचे आठ दिवस झाल्यावर आम्ही घरी मुंबईला परत अलो. गावाला भरपूर टाईमपास झाला होता. बैजूची सतत आठवप येत असली तरी तिच्यापासून लांब जाप योग्यच ठरलं होतं. तिथे राहून कदाचित उगीच वाद वाढला असता. मी तर तिला कॉलसुद्धा केला नाही. आता परत गेल्यावर बघूया!

खरं तर गावाला असताना मला एकीकडे बैजूची आठवप ठळन होती तर दुसरीकडे स्वत:चीच चीड येत होती. झर मुलीबरोबर माझे संबंध किती मस्त होते! एखादी मुलगी पटली की तिला हवं ते मी द्यायची आपि मला हब असेल ते ती मला द्यायची! शरीराची भूक मिटवायचा सरळ मार्ग होता तो. त्यात ही असली मनाची गुंतागुंत नव्हती. होता तो फक्त शारिरीक सुखाचा अनंद! पण मग वैजू आठवायची... तिचं हसप...नागप... बोलप आठवायच. जे फिलिग मला बैजूसोबत मियलं होत.. जो आनंद मला वैजूला चोदताना मियला होता... त्याची तुलनाच झर कुठल्याही अनुभवाशी होऊ शकन नव्हती. पप तस असतानाही मी त्या दिवशी बैजूशी तसा वागलो होतो ... नसलेला मालकी हक्क दाखवत तिला पाशवीपपे झवलो होतो.... माझ्या त्या चुकीचा गग अजून किती दिवस ती धरपार होती... कोपास ठाऊक!

#+++

घरी परत अल्यावर दुस-या दिवशी अईने गावाहून आपलेल्या काही वस्तू वैजूच्या घरी नेऊन द्यायचं काम मला सांगितलं. जावं की न जावं ह्याचा विचार करून शेवटी मी बैजूच्या घरी गेलोच.

"अरे ये रे जय... कधी आलात गावाहून? तुझे अई-बावा जापार असं बोलले होते पप नूसुद्धा जापार है माहित नहतं. म्हातारीने चौकशा सुरु करत टेप लावली. तिच्या हातात आईने दिलेल सामान देत मी बसलो. तोच बैजू समोर

अली

"मी नव्हती जापार पप मग म्हटलं जाऊ या. इधे राहून बोअर होण्यापेक्षा गावाला जाऊन आराम करावा." बैजूकडे बघन मी बोललो.

"ते पण बरोबरच आहे. इथे तुझी सारखी धावपळ सुरु असते. वेळेवर जेवतसुद्धा नाहीस... तुझी आई सांगत असते ना नेहमी." बोलताना मी आपलेल्या सामानाची एक पिशवी उचलून म्हातारी अत जाऊ लागली.

"आणि आई गावाला गेल्यावर मला इथे जेवायला देपार आपल अस कोप होतं?" म्हातारी आत गेल्यावर मी बैजूकडे बघत बोललो. माझ है बोलपं म्हपजे बैजूला टोला होता कारण जेंव्हा कधी आई गावी जायची तेव्हा माझ जेवप त्यांच्याच घरी असायचं. बैजूच्या हातचं चविष्ट जेवप जेवताना तिला न्याहाळप हा माझा अवडता कार्यक्रम होता. बोलताना मी 'अपल' ह्या शब्दावर दिलेला जोर वैजूने बरोबर टिपला. माझ्याकडे रोखून बघत ती बोलली, "गावाला सगळी अपली माणसं भेटली असतील ना... प्रेमाने भरपूर जेवू घालपारी..." बैजूनेसुद्ध बोलताना आपली मापस बर मुद्यमहून जोर दिला होता!

"का ग अस बोलतेस त्याला?" म्हातारी बाहेर येत बोलली. "म्हपून तर दोन दिवसासाठी गेला आपि आठ दिवस राहून आलाय." वैजू बोलली. "अजून आबे झाले नसतील ना.... यंदा मौहर कसा आहे?" म्हातारीने विचारलं.

"मस्त आहे. छोटया छोटया कै-या अल्यात.... गावच्या कै-यांची चवच वेगळी, मी बोलली तसं बैजूने माझ्याकडे टोळे मोठे करून बघितल.

 
"तुला कै-या कधीपासून आवायला लागल्या रे?" वैजूने विचारल.

"आता आ मिळत नाहीत तर किती वाट बघपार? मग कै-यावर भूक भागवली." माझं बोलप ऐकून बैजून दुसरी पिशवी उचलली आपि ती घेऊन अत गेली. बैजू जी आत गेली ती परत बाहेर आलीच नाही. शेवटी मी वैतागून बाहेर पडलो.

दुस-या दिवशी अगदी सकाळी सकाळी वैजू स्टुडिओत हजर! गप एकटी नाही तर रमेशदादाबरोबर!

"अरे बॅन्केत दोघांचा एकत्र असा फोटो द्यायचा आहे. आमच जॉईट अकाऊंट आहे ना त्यासाठी... तू गावाला गल्यामुळे गहूनच गेलं होतं, आता फोटो काढ आपि आज लगेच दे बघू..." म्हपत रमेशदादा माझ्यासमोर बसला. मग मी त्या दोघांना बाजूला बसवून फोटो काढला. फोटो काढताना रमेशदादाने बैजूच्या खात्यावर हात ठेवलेला बघून परत एक कळ ऊली

"कधी देशील?" रमेशदादाने उठत विचारलं.

"आता अर्ध्या तासात देतो ना... तुला ऑफिसला जायचं असेल तर जा. बहिनी घेऊन जाईल." झक्या दिवसानी वैजू समोर आली आहे... तिला असंच कस जाऊ देईन? अजून किती दिवस असा राग धरून क्सपार आहेस? हे तरी मिला विचारतो...

"गुड आयडिया. तू फोटो घेऊनच घरी जा ग.." म्हपत रमेशदाता निघून गेला.

तो गेल्यावर बैजूची चुळकुळ सुरु झाली. "लवकर फोटो प्रिंट कर आणि दै..." तिने मला फर्मावलं. मी तिच्याकडे न बघता पीसी ऑन केला. मग पीसी चालू व्हायची वाट बघताना मी गाण्याची अंळ गुणगुपली, "अ55 जूनी रुसूनी

बैजूने डोळे मोठ्ठे करून माझ्याकडे बघितलं. तिच्याकडे न बघता मी माझं गापं गुणगुपप सुरुच ठेवलं, "खुलना कळी खुलेना, मिटले तसेच अठच... पाकळी हलेना...."

"कशाला त्या गाण्याची वाट लावतोयस?" शेवटी न राहावून वैजू बोललीच. तसं तिच्याकडे बघत मी टेबलवर कोटांनी ताल धरत परत एकदा "आ55 जूनी रुसुनी आहे..." गायलो. वैजू माझ्याकडे रागाने बघत राहिली. मी पप गाणं याबवून तिच्या डोळ्याला डोळ्य मिडवून बचन राहिलो, मग अचानक बोललो, "हा रुसवा सोड सखे... पुरे हा बहापा.... सोड ना अबोला..."

मी ही अळ म्हणताच बैजू खुदकन हसली. मग घाईघाईने तिने आपले ओठ घट्ट मिटून घेत चेहरा गंभीर करायचा गायन केला. पण तिच्या हसप्यात मला ग्रीन सिग्नल दिसला होता. उठून तिच्याजवळ जान मी गाण्याच्या पुढच्या ओळी गात राहिलो, "झुरतो तुझ्याविना... घडला काय गुन्हा.... कनला निशापा... सोड ना अबोला...."

मी बैजूजवळ गेलो तसं ती पटकन उठून उभी गहिली. तिच्या गालावर टिचकी मारत मी गाप पूर्ण केलं, "ए.... सोड ना अबोला..." अपले ओठ दाबून वैजूने हसू दाबायची पराकाष्ठा केली पण शेवटी मिचं हसू बाहेर पडलच. खुदकन काहेर पडलेल तिच हसू माझ्या ओठावर टिपायचा मोह आवरत मी तिला बघत तिच्या अगदी जवळ उभा राहिलो. हसताना बैजू झकी गोड दिसत होती! इतके दिवस मी काय मिस करत होतो ने मला त्या क्षपी समजल. तसाच मंत्रमुग्ध झाल्यासारखा मी बैजूकडे बघत राहिलो.

___ माझ्या नजरेने अस्वस्थ झालेली वैजू हसू आवरत मान खाली घालून उभी गहिली. काही सेकंद असेच अवघडल्या स्थितीत गेले. शेवटी न राहवून मी हात पुढे करत वैजूचा चेहरा बर केला. मिटल्या डोळ्यांनीच बैजूने चेहग वर केला, निच्या पापण्या फडफडत होत्या. धरधरपाऱ्या ओठावर मी हलकेच बोट टेकलं तसं वैजूने डोळे उघडले. माझ्या नजरेला निची नजर मियली तसं परत गापण्या मिटल्या. तिच्या ओठांवरच बोट सरकत खाली मानेवर उतरलं. बैजू अजून तशीच उभी होती... मिटल्या खेळ्यांनी मान वर करून... काही तरी घडप्याच्या अपेक्षेत!

माझे ओठ तिच्या गालावर टेकत मी वैजूच्या कानात हलकेच बोललो, “सॉरी... " तसं बैजूच्या ओठातून एक हुकार निघाला. तीच परवानगी समजत माझे अठ बैजूच्या गालावरून औठावर गेले... बैजूने आपले अठ विलग करत मला माफ केलं.... आपले हात माझ्या गळ्यात टाकून मला जवळ खेचलं, वैजूला घट्ट मिठी मारत.... अबळ... ओठानी मेच्या ओठाचा चोळामोळा करत मी तिची माफी स्विकारली

बैजूच शरीर मिठीन कुस्करताना मी बेभान होऊ लागली. हात तिच्या छातीवर कधी पोचला आपि तिचे स्तन दाबू लागला.. ते माझं मलाच समजलं नाही. पप बैंजूला ते समजलं तस माझ्या गळ्यातले आपले हात काढून तिने मला माग ढकललं.

"मी तुला माफ केलय ह्याचा अर्थ तुला चावटपपा करायला मिळेल अस नाही..." "म्हपजे?" "म्हपजे तुला माझ फक्त शरीर हवं आहे असं मला वाटतंय..."

"नाही ग... "मग माझ्याजवळ अलास की तुझं तेच सुरू होतं..." "नसं नाही ग बैजू..."

"माझ्यावर प्रेम असतं तर झके दिवस गावाला जाऊन राहिला असतास का? तिश्वे गेल्यावर साधा एक पत्रैनपप नाही केलास..." वैजूचं पायरींग सुरुच होत. च्यायला इथे असताना सारखा फोन करायची तर फोन उचलत नव्हती. आपि गावाहून फोन केला नाही म्हणून चिडली अहे...

"कशाला फोन करशील? तिथे तुझी आपली माणसं होती ना..." बोलताना वैजूचे डोळे पाण्याने डबडबले. अपलं रडू आवरायचा प्रयत्न करत बैजू उभी गहिली. पण शेवटी दोन अश्रू बाहेर ओघळलेच..

काय बोलावं तेच समजेना. मी हात पुढे करून तिच्या गालावर नेत बोटांनी ते पापी पुसायचा प्रयन केला तसं "हात लावू नकोस मला..." म्हपत वैजू मागे सरकली. माझ्याकडे भरल्या डोळ्यानी बघत राहिली आणि मग अचानक गुढे होऊन तिने मला घट्ट मिठी मारली. तिच्या डोक्यावर थोपटून मी तिला शांत करत राहिलो. मच मुसमुसप कमी झाल्यावर मी तिचा चेहरा उचलून माझ्याकडे वळवला.

"वाईट आहेस तू अगदी..." माझ्या छातीवर एक बुक्की मारत बैजू बोलली. हसू अवरत मी तिला परत जबळ घेतलं. जग वेळ असाच गेला. मी वैजूला अतीशी धरून उभा राहिलो. पप त्या वेळी माझ्या मनात फक्त तिला घिर देऊन शान करायचाच विचार होता. अजपर्यंत वैजू जवळ आली की शरीरात जशी वीज खेब्ययची... तस काहीच बाटन नव्हत.

"मी इथे सारखी तुझ्या फोनची वाट बघत होते आपि तुला माझी आठवप तरी येत होती का?" "मग तु काही नाही पन केलास मला? मागे सरकत माझ्यापासून दूर होत बैजू बोलली, "मला वाटल तुला कोपी तरी भेटली असेल... रीटासारखी दुसरी

"शक्य आहे का?" "मग तर गावाला जाऊन कै-या खाऊन आलो अस बोललास ते?"

अता मात्र मला राहवेना.... वैजूला परत जवळ खेचत मी बोललो, "तुला खरं वाटतं का की एखाद्या दुसऱ्या मुलीशी असं काही करेन? आणि तुझे अबे खाल्ल्यावर आता मला कै-या आवडतील का?" बोलताना माझा हात आपोआप बैजूच्या छातीवर गेला. तो हात आपल्या हाताने अहवन बैजू बोलली, "आता आंबे वगैरे सगळं विसरा..."

"म्हपजे मला त्या दिवशी तू दुखावलंस ना... त्याची शिक्षा... आता उपाशी राहायचं...." "किती दिवस?" "मी म्हणेपर्यंत.." वळून समोरच्या अरशात आपले केस सावरत वैजू बोलली. मी तिच्याकडे बघतच गहिलो!

*****

 
त्या नंतर पुढचा संपूर्ण आठवडा बैजू दररोज स्टुडिओत येऊन बसायची... गप्पा मारायची... अपि थोड्या वेळाने निघून जायची! अगदी जसं जवळ येण्यापूर्वी अम्ही वागायचो तसंच अत्ताही चाललं होतं. मला झुलवायचा तिने सुरू केलेला खेळ मी समजून गेलो होतो अपि त्यात मी जास्त काही करू शकत नव्हतो. तिच्याशी केलेल्या रानटी सभोगामुळे माझ्या मनातसुद्धा एक 'गिल्टी कॉम्प्लेक्स' होताच. त्यामुळे तिचा मूड ठीक व्हायची वाट बचप एवढचं माझ्या हातात असंच एका दुपारी बैजू स्टुडिओत अली उन्हातून आल्याने तिचा चेहरा घामेजला होता. समोर बसून वैजू रुमालाने चेहरा पुसत असताना मी पटकन माझ्या एका अवडत्या कवितेच्या ओळी गुपगुपली,

"पुन्हा वाटते की तुला गुपरपावे... तुला गुणगुणाया तुझे ओठ लावे... तुझी याद आली अवेळी अशी ही... जसे चादण्याने दुपारीच दावे!" डोळे मोठे करत बैजूने विचारलं, "हे काय अता नवीन?" "हे नाही... ही आहे.... एक कविता आहे..." तेवढं समजतं मला. तू केलीस ही कविता?"

"मी? नाही ग.... माझी एवढी लायकी नाही.. पप मी हल्ली नेटवर कविता वाचताय ना.." माझं बोलप ऐकून वैजू गप्पच राहिली. मी आणि कविता? तिचा विश्वास बसत नव्हता!

"ही दुसरी कविता बघ ना किती अन अहै..." म्हपत मी बोललो "आजही तुझ्या शरीराला, तो प्रेमाचा स्पर्म जापवेल. छोडी जरी त्यात वासना जाणवली. तर हा हदयाची ज्योत मालवेल. गरज पडता कधी तुला, येत खुशाल माझ्या दारी...

भरून न तुझी झोली...जरल्यासुरल्या अधिकारानी!"

ह्या ओळी ऐकताना वैजूचे डोळे विस्फारलेच. पटकन "चल मी जाते रे..." म्हणत ती ऊली तसं मी अजून एक हल्ला केला.

"तुझ है नेहमीच झालय, आल्या आल्या निषय. मी जाते, मी निघत म्हपत, मीशावळतो का सपं."

बैजूच्या तोंडाचा 'आ' वासला गेला. तिला तसं बच्चताना मला येणार हसू कस तरी अवरल पण शेवटी फुस्सकन मी हसलोच. भानावर येत तिने विचारलं, "हे कवितांचं वेड कधीपासून लागल तुला?"

"प्रेमभंग झालेल्यांना वेड लागतंच ना... मग अशांना दोन आधार असतात.... एक तर दारुचा नाही तर कवितेचा."

बैजू माझ्याकडे अजून आ वासूनच बघत होती. मग भानावर येत बोलली, "तू दारू पीच मग दाखवते तुला माझा इंगा... आणि है प्रेमभंग वगैरे काय?"

"मग तू अशी का वागतेस माझ्याशी? तुझ्या अशा तुटक वागण्याने मला तर वेड लागायची वेळ अलीये...." "तू? आपि वेडा?" "मग? तुला काय वाटलं?" हपन मी माझा काव्य-हल्ला परत सुरु केला. "तुझी नि माझी मिळून ही, दोन जिवाची कहाणी. मी असा अर्धा वेडा, आपि तू दीड पाहापी"

बैजूने डोळे वटारले. "मी दीड शहापी काय?" बोलली तरी तिच्या चेह-यावरच हसू लपत नव्हत. न राहवून तिच्याजवळ जात तिला मिठीत घेत मी गुपगुणलो,

"मिठी या पक्षात, केजढी मिठास आहे. नुसता उच्चारला तरी, कृतीचा भास आहे..."

मी झका जवळ अलेला बघून वैजू सावध झाली. "ह अलास का मूळपदावर?" म्हणत मागे सरकली. च्यायला जग घाईच केली वाटत! असा विचार करत मी पुढच्या स्टेपचा विचार करत होता. तेव्हढयात बैजूने विचारलं, "खरं खर सांग.. तुला हा मध्येच कवितेचा झटका कसा काय आला?"

"अगं वलेन्टाईन्स है जवळ आला आहे ना... त्यामुळे सगळीकडे प्रेमकविता ओसंडून वाहताहेत." मी बैजूकडे बघत अजून एक कविता ऐकवली.

"तू सोबत असलीस की, मल्ला माझ्याही आधार लागत नाही... तू फक्त सोबत रहा, मी दुसरं काही मागत नाही."

वैजू माझ्याकडे काही क्षप क्धत तशीच उभी राहिली. मग ओठ मुडपून हसू दाक्त बोलली, "नक्की? दुसरं काही मागत नाहीस?"

"नाही ग... हटलं ना माझी चूक मला समजली ते..." बैजू काही न बोलता वळून निघून गेली. पप तिच्या चेह-यावरचं हसू मला आशा दाखवून गेल.

+

++

बॅलेन्टाईन्स डेच्या दिवशी बैजू स्टुडिअन यायची वाट न बघता मी सकाळी सकाळी वैजूच्या घरी गेलो. मला दखाजात बघून ती जराशी घाबरलीच.

 
"कोप आहे ग?" मागून म्हातारीचा आवाज अला, "जय आलाय..." वैजूने उत्तर दिलं. "हे काय?" "हॅपी बलेन्टाईन्स है..." मी वैजूच्या जवळ जाऊन हातातलं गिफ्ट मिला देताना कुजबुजलो. "काय आहे ह्याच्यात?" "तुझ्यासाठी एक खास गिफ्ट आहे." माझं उत्तर ऐकून वैजूने घाईघाईने मला गिफ्ट परत केलं.

"काय रे जय... अरे आन तरी ये... आज एकदम सकाळीच अलास?" म्हातारी बोलत बाहेर अली होती. "आपि है काय हातात तुझ्या?"

"बहिनी त्या दिवशी है स्टुडिओत विसरली होती, म्हपत मी ते गिफ्ट पॅक परत वैजूच्या हातात दिलं, आता बैजूची पंचाईत झाली होती. गिफ्ट पॅकमध्ये काय आहे? हे तिला माहिती नव्हतं पण मी काय अपलं असेल.... ह्या विचारानेच ती जास्त घाबरली होती.

"अग त्याला घरात तर बोलब... काय विसरून आलीस होतीस त्याच्या स्टूडिअत?" म्हातारीने बोलताना बैजूच्या हातातल गिफ्ट पॅक घ्यायचा प्रयन केला तसं बैजू जास्तच बावचळून गेली. आता जर का म्हातारीने ते गिफ्ट उघडलं अपि आतून काही भलतंच निघालं तर...

"मला वाटन साडी आहे..." शेवटी मीच बैजूची सुटका केली. "बराय मावशी... मी जातो .. स्टुडिओत जायला उशीर झालाय..." हपत मी कलटी मारली.

अपेक्षेप्रमाणेच थोड्या वेळाने बैजूचा फोन आला. "साडी अबडली? "काय गरज होती?"

"आज बॅलेन्टाईन्स डे अहे ना... म्हपून तुला गिफ्ट आपली आवडली की नाही ते सांग.." तिला साडी अवडली असणार ह्याची मला पूर्ण खात्री होतीच.

"हो.... आधी विचित्र वागायच आपि मग गिफ्ट द्यायच.... बैजूच्या बोलण्यान लटका राग असला तरी तिची खुषी लपत नव्हती.

"ते जाऊ दै... गिफ्ट कस अहे ते सांग ना...." "धोडया वेळाने येईन तेव्हा सांगेन.." हपत वैजून कॉल कट केला.

याहू! काल बराच वेळ आपि पैसा खर्च कस्न घेतलेलं गिफ्ट बैजूला आवडणार ह्याची मला खात्री होतीच. ती स्टुडिओत यायची वाट बघताना मी बाकीची फालतू काम उरकली. बैजू आल्यावर डिस्टर्ब नको!

घोडया वेळाने बैजू आली. पण मी दिलेली साडी न नेसता तिने दुसरीच एक साडी नेसली होती. "हे काय? मी दिलेली साडी आवडली नाही वाटत..." मी खोटया गगाने विचारलं. "आवडली रे... पण म्हपून काय लगेच नेसपार का? आपि झकी महागातली साडी आणायच काय कारण होत?"

"कारप तर आहेच ना... अज आपला पहिला बॅलेन्टाईन्स डे आहे ना..." मी बोललो तसं बैजू झझकास लाजली. मी पुढे होत तिचं लाजप माझ्या ओठांनी टिपलं. माझ्या गळ्यात आपले हात टाकत बैजू साथ देऊ लागली. तिला छातीशी घट्ट आवळन मी तिचे अंठ चुबू लागलो. बैजूच्या ओठांची गोडी माझ्या शरीरात अरली तसे लंडोबा ताठू लागले. जरा वेळाने अंठ मोकळे करत बैजू कुजबुजली, "हॅपी बॅलेन्टाईन्स डे..."

"तुझ्यासाठी अजून एक गिफ्ट आपली आहे..." बैजूच्या चेहऱ्यावरचा प्रश्न बघून मी कपाटातून एक गिफ्ट पॅक काढून तिला दिल. "अजून एक कशाला?"

"हेच तर खरं गिफ्ट आहे. बघ आवडते का." माझं बोलणं पूर्ण होईपर्यंत बैजूने पॅक उघडायला सुरवात केली होती. तिला मागून आवळन मी माझा ताठ लंड तिच्या मांसल नितंबावर रगडू लागलो. बैजूने पँक उघडून आतली गिफ्ट काहेर काढली. निळसर जांभळ्या रंगाची वा अपि गडद निळ्या रंगाची पटी ती बघतच राहिली. काचा खालचा भाग जांभळ्या रंगाचा होता जो वरच्या भागात फिक्या निळसर रंगात बदलन होता. वा आपि पटी दोन्हीच्या कडेला करवती किनार होती. एकदम नरम रेशमी मुलायम कपडयातली ती वा आपि पटी बघनाक्षपीच मला आवडली होती आपि पैशाची पर्वा न करता मी वैजूसाठी घेतली होती.

"आवडली?" बैजूच्या मानेवर ओठ फिरवत मी विचारलं. अर्थात तिला गिफ्ट खूप अबडलय हे मला समोरच्या ट्रेसिग मिररमध्ये दिसत होतंच.

 
"मस्त अहे रे..." हातात बा धरून निरखत बैजू कोलली. कितीला घेतलीस?"

"तू पैशाची काळजी कशाला करतेस? तुला अवडली की नाही ते साग..." बैजूच्या कंबरेवरून हात फिरवत वर नेन मी बोललो.

"कशाला उगीचच पैसे खर्च करतोस?" "तुझ्यावरच करतोय ना.... दुसरं कोप आहे मला ?" म्हटलं तसं बैजूच्या दोन्न्यात चटकन पापी आलं. "असं नाही करायचं."

म्हणत मी तिला जवळ घेतलं. "एक तर असं बोलतोस आणि त्या दिवशी कसा वागलास?"

“सॉरी म्हटलं ना तुला...." म्हपत मी हातातली ब्रा-पटी बेडवर फेकून दिली आपि बैजूला जवळ घेत तिचे डोळे पुसले.

"काय झालं रडायला?"

"काही नाही' हपन बैजू मला अजून घट्ट बिलगली. ती शान होईपर्यंत मी तिला तसंच जवळ धरून ठेवलं माझ्या छातीवर आपलं डोक टेकून बैजू मुसमुसन राहिली. तिला पाठीवर धोपटत मी तसंच धरून उभा राहिलो. जग वेळाने शात झाल्यावर वैजूने मागे सरकत माझ्याकडे बघितलं. तिची ओढाळ नजर मला एकदम वेगळीच वाटली. न गहवून निला जवळ खेचत मी तिच्या ओठावर माझे अठ टेकले. माझ्या मानेमागे हात टाकत वैजू आपले ओठ उघडले. निचा खालचा ओठ माझ्या ओठानी मी चोखू लागला.

मला घट्ट मिठी मारुन वैजूने आपले स्तन माझ्या छातीन स्तबले. तिच्या अठांची अवीट गोडी चोखाताना माझा हात तिच्या नितंबावर गेला. निचे नितंब माझ्याकडे ओढून घेत मी वैजूच्या अटीपोटावर माझा ताठ लड दाबून धरला. एकमेकाना पूर्प ताकदीने आवळत आम्ही दोघ एकरूप व्हायचा प्रयत्न करू लागलो. वाढत्या वासनेच्या धगीन होरपळत मी बैजूचा आठ चावला तसं दबक्या आवाजात किंचाळन बैजूने आपली मिठी सैल केली.

"गनटी कुठला...." म्हणत बैजू मागे सरकली

"सॉरी..." म्हपत मी वैजूकडे बघू लागलो. तिचे केस अस्ताव्यस्त झाले होते. कपाळावरची टिकली एका बाजूला सरकली होती तर चुरगळलेला पदर एकीकडे सरकून एक स्तन उघद्य पडला होता. ब्लाऊजमध्ये लपून माझ्याकडे बघत होता. माझी नजर तिथे गुतली. ते जापवून बैजून पदर सावरत मागे कैडबर कसली. तिच्याजवळच बैडबर पडलेली ती नवीन ब्रा-पटी मला दिसली.

"घालून बघ ना..." म्हपत ती नवीन ब्रा-पटी मी उचलून बैजूच्या हातात दिली. ते बघून तिच्या चेह-यावर परत हसू अल.

"बाहेर जा..." पदरावर हात नेत बैजू बोलली.

कशाला?" न समजून मी विचारलं. "म्हपजे काय?" "म्हपजे है घातल्यावर तू माझ्यासमोर येपार आहेसच ना... आणि मग...... "मग काय?"

"ह्या बा-पटीमध्ये तू किती छान दिसतेस है बघितल्यानंतर हे दोन्ही आपण उतरवणार आहोतच ना... मग मी आचा कशाला बाहेर जाऊ?"

"बाट बघ."

ती तर इनके दिवस बघतच होतो..." मी बोललो तसं बैजूने डोळे वटारले.

"मी तुझ्यासमोर तशी येपारच नाहीये..." "का? "तुला शिक्षा.... त्या दिवसाची....? "झकी मोठी शिक्षा? सॉरी बोलल्यानंतरसुद्धा?" "हो...." 'नको ग... दुसरी काही तरी शिक्षा दे ना..."

"बर आधी तू बाहेर तर जा... मी विचार करते दुसरी शिक्षा काय द्यायची ते ..." बैजू कोलली तसं मी बाहेर गेलो. अज वैजू खूप दिवसांनी अली होती अपि मला कोणी डिस्टर्ब करायला नको होतं. मी साईड दो अची अतली कडी काढली. मग मेन डोअरने बाहर जाऊन ने लॉक केलं अपि साईड डोअचं लॉक उघडून आत आलो, आता कोपी स्टडित आल असतं तर मेन टोअर बंद बपन परत गोलं असतं.

अत येऊन बघतो तर बैजूने बेडरूमचा दरवाजा बंद केला होता. माझ्यासमोर त्या दिवशी नागडी झालेली बैजू आज कपड़े बदलायला लाजन का होती? कोणास ठाऊक, कसाबसा स्वत:ला सावरत जरा वेळ जाऊ दिला. तरी पप बैजूने दार उघडलं नाही तस मी बेडरूमचा दरवाजा ठोकला.

"घाब रे...

" वैजू आतून अरडली. "किती वेळ? येऊ दे ना मला आत...

" "तुला काय शिक्षा द्यावी ह्याचा मी विचार करते आहे...." वैजू अतून बोलली. "मला अत येऊ दे आणि मग विचार करत बस ना... मी समोर असताना तुला विचार करता येत नाही का?" "तुला एवढी घाई कसली अहे?"

"तुला त्या नवीन बा-पटीमध्ये बच्चायची घाई आहे..." मी बोललो. जरा वेळ असाच गेला. मग आनून वैजूच अवाज आला. "एका अटीवर मी तुला अन घेईन."

"कोपती अट?" एक तर इतक्या दिवसानी बैजू एकानात भेटली होती आपि मूडमध्ये पप दिसते आहे. आता सरळ 'खरा खेळ सुरु करायचा तर दुसराच काही तरी खेळ खेळत बसली आहे. उगीच आणली ती वा-पटी... अधी तिला 'घ्यायला हवी होती! मनातला वैताग बोलला.

 
Back
Top