S
StoryPublisher
Guest
सुखी कुटुंब भाग १
लेखक: प्रवीणकुमार
(एक सूचनाः या कथेत इनसेस्ट, अॅनल तसेच विकृत मनोवृत्तीचे अतिरंजित वर्णन आहे. ज्यांना यांची अॅलर्जी आहे, त्यांनी ही। कथा वाचू नये. कथेतील सर्व प्रसंग व पात्रे काल्पनिक असून त्यांचा जीवित वा मृत व्यक्तींशी कोणताही संबंध नाही.)
माझे वडील नारायणराव यांचे लग्न त्यांच्या वयाच्या २१ वर्षी माझी आई जयलक्ष्मीशी झाले. माझा जन्म बरोबर एक वर्षाने झाला. मी माझ्या आई-वडीलांच्या प्रेमाचे प्रतिक होतो. माझं नाव कृष्णा ठेवले गेले. माझे काका शंकरराव माझ्या बाबांपेक्षा सहा वर्षांनी लहान होते. त्यांचे लग्न काकु सुमित्राबरोबर झाले. लग्नाचे वेळी तिचे वय अठरा वर्षांचे होते. माझी काकी गरीब घरातली होती. त्यामुळे त्यांच्या घरातल्यानी काकाची मागणी हसत मान्य केली. माझे काका तर सुमित्राच्या रूपसौंदर्यावर भाळले होते. त्यांच्या लग्नात मी साधारण आठएक वर्षाचा असेन.
आमचे कुटुंब हे गर्भश्रीमंत होते. तसेच राहणीमान उच्च दर्जाचे होते. माझ्या आई-वडीलांनी कष्टाने भरपूर पैसा कमविला होता. तसेच प्रयत्नपूर्वक माझ्या काकाला शिकविले होते. माझा काकासुध्दा हुशार होता. तो इंजिनीयर झाला. नोकरीनिमित्त तो पुण्याला स्थायिक झाला होता. त्यांन सुध्दा एक मुलगा होता . आशिष त्याचे नाव. आशिषच्या जन्मानंतर मी खुश झालो. कारण मला भाऊ मिळाला होता. असे आमचे सुखी कुटुंब होते. एकमेकांशी अगदी जिव्हाळ्याचे संबंध होते. माझे आई-वडील तर काकाला आपला मोठा मुलगाच मानत होते. काका व काकुही त्यांचा आदर करायचे, मान द्यायचे.
आमचे दुसरे नातेवाईक म्हणजे आमच्या शेजारी राहणारे रविकाका व त्यांची पत्नी वीणाकाकु. रविकाका तसे दूरचे चुलतेच लागायचे माझ्या वडीलांचे. त्यांचेही आमच्या कुटुंबाशी जिव्हाळ्याचे संबंध होते.
माझे आठवीपर्यंतचे शिक्षण बोर्डंग स्कूलमध्ये झाले. माझ्या आईला माझी खूप आठवण येत असे. त्यामुळे हट्ट करून तिने पुढचे शिक्षण मला आमच्या गावी घ्यायला लावले. बाबाही याला तयार झाले. त्यामुळे मी पुन्हा घरी आलो.
काही वर्षे अशी सुखात गेली. मी माझे शिक्षण संपवून इंजिनीयर झालो. माझे काका तोपर्यंत एका मोठ्या कंपनीत जनरल मॅनेजर झाले. त्यानीच सुचविले की मी नोकरी न करता पुढचे शिक्षण घ्यावे. मलाही शिकायचे होतेच. त्यामुळे पुण्यातल्या एका प्रसिध्द कॉलेजात मी एमबीए साठी प्रवेश मिळविला. काका व काकु खुश झाले व त्यांनी मला त्यांच्याकडे राहण्यास सांगितले. मी त्यांना सांगितले की मला त्यांना त्रास द्यायचा नाही. मी नकार दिला व हॉस्टेलवर राहू लागलो.
| तसे काका-काकी हिरमुसले. ते म्हणाले त्यांचे माझ्यावर प्रेम आहे. माझा काहीच त्रास त्यांना होणार नाही. काकु तर रडूच लागली. शेवटी मी तयार झालो त्यांच्या बरोबर राहण्यासाठी.
लेखक: प्रवीणकुमार
(एक सूचनाः या कथेत इनसेस्ट, अॅनल तसेच विकृत मनोवृत्तीचे अतिरंजित वर्णन आहे. ज्यांना यांची अॅलर्जी आहे, त्यांनी ही। कथा वाचू नये. कथेतील सर्व प्रसंग व पात्रे काल्पनिक असून त्यांचा जीवित वा मृत व्यक्तींशी कोणताही संबंध नाही.)
माझे वडील नारायणराव यांचे लग्न त्यांच्या वयाच्या २१ वर्षी माझी आई जयलक्ष्मीशी झाले. माझा जन्म बरोबर एक वर्षाने झाला. मी माझ्या आई-वडीलांच्या प्रेमाचे प्रतिक होतो. माझं नाव कृष्णा ठेवले गेले. माझे काका शंकरराव माझ्या बाबांपेक्षा सहा वर्षांनी लहान होते. त्यांचे लग्न काकु सुमित्राबरोबर झाले. लग्नाचे वेळी तिचे वय अठरा वर्षांचे होते. माझी काकी गरीब घरातली होती. त्यामुळे त्यांच्या घरातल्यानी काकाची मागणी हसत मान्य केली. माझे काका तर सुमित्राच्या रूपसौंदर्यावर भाळले होते. त्यांच्या लग्नात मी साधारण आठएक वर्षाचा असेन.
आमचे कुटुंब हे गर्भश्रीमंत होते. तसेच राहणीमान उच्च दर्जाचे होते. माझ्या आई-वडीलांनी कष्टाने भरपूर पैसा कमविला होता. तसेच प्रयत्नपूर्वक माझ्या काकाला शिकविले होते. माझा काकासुध्दा हुशार होता. तो इंजिनीयर झाला. नोकरीनिमित्त तो पुण्याला स्थायिक झाला होता. त्यांन सुध्दा एक मुलगा होता . आशिष त्याचे नाव. आशिषच्या जन्मानंतर मी खुश झालो. कारण मला भाऊ मिळाला होता. असे आमचे सुखी कुटुंब होते. एकमेकांशी अगदी जिव्हाळ्याचे संबंध होते. माझे आई-वडील तर काकाला आपला मोठा मुलगाच मानत होते. काका व काकुही त्यांचा आदर करायचे, मान द्यायचे.
आमचे दुसरे नातेवाईक म्हणजे आमच्या शेजारी राहणारे रविकाका व त्यांची पत्नी वीणाकाकु. रविकाका तसे दूरचे चुलतेच लागायचे माझ्या वडीलांचे. त्यांचेही आमच्या कुटुंबाशी जिव्हाळ्याचे संबंध होते.
माझे आठवीपर्यंतचे शिक्षण बोर्डंग स्कूलमध्ये झाले. माझ्या आईला माझी खूप आठवण येत असे. त्यामुळे हट्ट करून तिने पुढचे शिक्षण मला आमच्या गावी घ्यायला लावले. बाबाही याला तयार झाले. त्यामुळे मी पुन्हा घरी आलो.
काही वर्षे अशी सुखात गेली. मी माझे शिक्षण संपवून इंजिनीयर झालो. माझे काका तोपर्यंत एका मोठ्या कंपनीत जनरल मॅनेजर झाले. त्यानीच सुचविले की मी नोकरी न करता पुढचे शिक्षण घ्यावे. मलाही शिकायचे होतेच. त्यामुळे पुण्यातल्या एका प्रसिध्द कॉलेजात मी एमबीए साठी प्रवेश मिळविला. काका व काकु खुश झाले व त्यांनी मला त्यांच्याकडे राहण्यास सांगितले. मी त्यांना सांगितले की मला त्यांना त्रास द्यायचा नाही. मी नकार दिला व हॉस्टेलवर राहू लागलो.
| तसे काका-काकी हिरमुसले. ते म्हणाले त्यांचे माझ्यावर प्रेम आहे. माझा काहीच त्रास त्यांना होणार नाही. काकु तर रडूच लागली. शेवटी मी तयार झालो त्यांच्या बरोबर राहण्यासाठी.
